IV SA/Po 418/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie D.W. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] czerwca 2008r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi postanawia odmówić prawa pomocy IV SA/Po 418/10 UZASADNIENIE D.W. w dniu 21 stycznia 2011r. złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Zwrócić należy jednak uwagę na fakt, iż w dniu złożenia powyższego wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący korzystał już z prawa pomocy w zakresie całkowitym przyznanego mu na mocy postanowienia z dnia 17 sierpnia 2010r. W tej sprawie Okręgowa Rada Adwokacka do reprezentowania D.W. wyznaczyła adwokata D.K. (k. 34 akt). Tym samym mając na uwadze treść art. 243 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa), zgodnie z którym przyznanie prawa pomocy obejmuje także postępowanie egzekucyjne, stwierdzić należy, że nie jest możliwe ponowne przyznanie prawa w zakresie zgodnym z wcześniej rozstrzygniętym wnioskiem. Wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący mógłby wnieść w tej sprawie tylko wówczas, gdyby wcześniejszy wniosek w tym przedmiocie został oddalony lub gdyby w kolejnym wniosku domagał się przyznania prawa pomocy w innym zakresie niż przyznany. W tym miejscu wskazać należy, iż fakt złożenia przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego nie oznacza zmiany zakresu wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżący korzysta już bowiem z prawa pomocy w zakresie całkowitym. Chęć zmiany adwokata na radcę prawnego nie uzasadnia więc ponownego rozpoznania wniosku i przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym Wskazać należy również, iż w postanowieniu Sądu z dnia 25 stycznia 2011r., w którym Sąd rozpoznał sprzeciw od postanowienia referendarza sadowego, wskazano, że wyznaczenie adwokata z urzędu przez korporację prawniczą i podjęcie przez niego czynności procesowych np. sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stanowi wykonanie wydanego w przedmiotowej sprawie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W związku z powyższym strona nie może skutecznie wnioskować o wyznaczenie kolejnego adwokata z urzędu, gdyż przyznanie jej prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane (por. również postanowienie NSA z dnia 24 listopada 2009r. sygn. akt I OZ 1076/09). Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 oraz art. 243 §2 ppsa, postanowiono jak w sentencji.