IV SA/Po 423/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w Wydziale IV w dniu 25 listopada 2008 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy pieniężnej oddala skargę /-/ I. Kucznerowicz Decyzją Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. nr [...], na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000, Nr 98, poz. 1071 ze zm,) w zw. z art. 19 ust. 6 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371 ze zm.) odmówiono przyznania A. P. doraźnej pomocy pieniężnej. W motywach uzasadnienia organ podniósł, że strona nie posiada uprawnień kombatanckich, które stanowią podstawę wydania decyzji zgodnej z żądaniem strony. A. P. decyzją z dnia [...] r. został pozbawiony uprawnień kombatanckich. Dnia [...] r. A. P. złożył w Urzędzie do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych pismo, które zostało zakwalifikowane jako wystąpienie o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz przyznanie pomocy pieniężnej z uwagi na trudną sytuację materialną. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] r. W uzasadnieniu decyzji ponownie podkreślono, że strona nie posiada uprawnień kombatanckich, które pozwalałyby na przyznanie jej pomocy pieniężnej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A. P. podniósł, że pomoc Państwa mu się należy jako "osobie obarczonej syndromem komunizmu i nazizmu". Zdaniem skarżącego skoro walczył on z "totalitaryzmem komunistycznym, uwalniając Polskę od jarzma komunizmu", należy mu się stała pomoc pieniężna, tym bardziej, że jest osoba schorowaną, której nie stać na opłacenie leków. Skarżący nie przedstawił żadnych nowych dowodów ani okoliczności. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym oraz o oddalenie skargi. Sprawę rozpoznano w trybie uproszczonym (art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.: dalej ppsa), gdyż Skarżący nie żądał przeprowadzenia rozprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, chodzi o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywanej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania powyższej decyzji nie zaś według kryteriów słuszności. Sąd nie znalazł podstaw do podważenia ustaleń i argumentów zawartych w uzasadnieniach decyzji organów obu instancji, dlatego w pełni je podzielił. Zgodnie z art. 19. ust. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego- kombatantom i innym osobom uprawnionym znajdującym się w trudnych warunkach materialnych oraz w związku z zaistnieniem zdarzeń losowych - może być przyznana doraźna lub okresowa pomoc pieniężna. Pomoc taka może być również przyznana na częściowe pokrycie kosztów zakupu wózka inwalidzkiego, sprzętu rehabilitacyjnego, dostosowanie pomieszczeń mieszkalnych do rodzaju inwalidztwa, opłacanie pomocy pielęgnacyjnej, a w stosunku do niewidomych oraz ciężko poszkodowanych inwalidów - kosztów zakupu innego, ułatwiającego pracę i życie, sprzętu pomocniczego. W myśl ust. 2a uprawnienia, o których mowa w ust. 1 i 2, przysługują również wdowom lub wdowcom - emerytom, rencistom lub inwalidom pozostałym po kombatantach i innych osobach uprawnionych. Kryteria, formy i tryb przyznawania i udzielania pomocy określają przepisy rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 17 kwietnia 1998 r. w sprawie kryteriów, form i trybu przyznawania i udzielania pomocy pieniężnej z Państwowego Funduszu Kombatantów (Dz. U. z 1998 Nr 53 poz. 334). Natomiast stosownie do art. 19 ust 6. w szczególnie uzasadnionych przypadkach Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na wniosek kombatanta, innej osoby uprawnionej lub osoby, o której mowa w ust. 2a, może przyznać pomoc pieniężną na innych warunkach niż określone w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 5. Z powołanego wyżej przepisu wyraźnie wynika, że osobą mogąca się ubiegać o przyznanie pomocy pieniężnej jest kombatant, osoba uprawniona lub osoby wymienione w ust. 2a art. 19 omawianej ustawy. A. P. do grona tych osób nie należy, gdyż decyzją z dnia [...] r. został pozbawiony uprawnień kombatanckich. Jakkolwiek sytuacja życiowa, w jakiej znajduje się skarżący jest trudna, to należy mieć na uwadze, iż przedmiotowa pomoc pieniężna należy się tylko i wyłącznie osobom posiadającym uprawnienia kombatanckie. W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 151 ppsa orzekł jak w sentencji wyroku. /-/ I. Kucznerowicz mb