IV SA/Po 423/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: starszy referendarz sądowy Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego i adwokata w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2016r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 4 października 2017r. oddalił skargę T. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2016r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Jak wynika z akt sądowych w/w wyrok jest prawomocny od dnia 6 grudnia 2017r. (vide postanowienie o stwierdzeniu prawomocności z dnia 12 grudnia 2017r. k. 102v). W powyższym stanie sprawy T. W. pismem z dnia 13 grudnia 2017 r. (data złożenia) wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu, ponowiony na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zdaniem składającego wniosek o przyznanie prawa pomocy wniosek ten nie jest spóźniony, w związku z czym podlega on rozpoznaniu. Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017r. poz. 1369 ze zm. dalej P.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek o przyznanie prawa pomocy jest dopuszczalny w każdym stadium postępowania sądowego, aż do zakończenia sprawy prawomocnym orzeczeniem - wyrokiem lub postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie (vide: J. P. T., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, wyd. LexisNexis, W. 2006, s. 498). W postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2012 r. sygn. akt I OZ [...] (LEX nr 1269708) wskazano, że "przez określenie "tok postępowania", zawarte w art. 243 § 1 P.p.s.a. należy rozumieć tok postępowania sądowoadministracyjnego od chwili jego wszczęcia do prawomocnego zakończenia. Stwierdzenie prawomocności orzeczenia kończącego postępowanie oznacza, że sprawa sądowoadministracyjna nie jest już sprawą rozpoznawaną przez sąd". Mając powyższe na uwadze, uwzględniając okoliczność, że skarga została oddalona przywołanym wyżej wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 4 października 2017r., które jest prawomocne od dnia 6 grudnia 2017r., stwierdzić należy, że brak jest podstaw do rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego po zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego. Uznając zatem, że rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 249a P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.