IV SA/Po 425/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. K. działającej w imieniu małoletniego K. K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2006r. Nr [...] w przedmiocie renty przyznawanej w drodze wyjątku, postanawia: o d r z u c i ć s k a r g ę. /-/ G.Radzicka Stosownie do art.52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej p.p.s.a. (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem administracji publicznej. W myśl art.52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zgodnie z art.83 ust.4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych z 13 października 1998r. (Dz.U. nr 137 poz.887 z późn. zm.) od decyzji Prezesa ZUS w przedmiocie przyznania świadczenia w drodze wyjątku, czy też decyzji odmawiającej takiego świadczenia odwołanie nie przysługuje, natomiast stronie przysługuje prawo do wniesienia wniosku do Prezesa Zakładu o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jak wynika z akt sprawy skarżącą prawidłowo pouczono o prawie do złożenia wniosku, a mimo to, L. K. wniosek ten skierowała do Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K., który postanowieniem z [...] kwietnia 2006r. przekazał skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w P. Skoro więc skarżąca bez wyczerpania trybu zaskarżenia wniosła skargę do Sądu na zasadzie art.58 § 1 pkt 6 i 58 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu. /-/ G.Radzicka TZ/