IV SA/Po 425/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 25 września 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 lipca 2018 r., sygn. akt IV SA/Po 425/18 w sprawie ze skargi Wojewody Wielkopolskiego na uchwałę Rady Miasta Luboń z dnia 14 grudnia 2017 r., nr XL/307/2017 w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Żabikowo Północ" postanawia uzupełnić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 lipca 2018 r., sygn. akt IV SA/Po 425/18 dodając punkt 2 o treści "zasądzić od Rady Miasta Luboń na rzecz Wojewody Wielkopolskiego kwotę 480 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania". Wyrokiem z dnia 25 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uwzględnił skargę Wojewody Wielkopolskiego na uchwałę Rady Miasta Luboń z dnia 14 grudnia 2017 r., nr XL/307/2017 w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Żabikowo Północ" i stwierdził nieważność tej uchwały. W piśmie z dnia 13 września 2018 r. Wojewoda Wielkopolski zwrócił się o uzupełnienie wyroku o zwrot kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z póżn. zm. - dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Natomiast w § 2 tego przepisu przewidziano możliwość uzupełnienia wyroku co do zwrotu kosztów na posiedzeniu niejawnym. W myśl § 3 art. 157 orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów. W rozpoznawanej sprawie Sąd nie zawarł w rozstrzygnięciu kończącym postępowanie orzeczenia co do kosztów postępowania, mimo, iż strona skarżąca w skardze wnosiła o zwrot kosztów. W tej sytuacji, wniosek Wojewody Wielkopolskiego należało uznać za zasadny i Sąd na podstawie art. 157 § 2 i 3 powołanej ustawy uzupełnił wyrok z dnia 25 lipca 2018 r. o rozstrzygnięcie o kosztach postępowania. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 i art. 205 § 2 P.p.s.a. Zgodnie z art. 205 § 2 P.p.s.a., niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego obejmują także jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez Sąd osobistego stawiennictwa strony. Przepisami odrębnymi, o których mowa wyżej, są przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (j.t. Dz. U. 2018 r., poz. 265). Mając na względzie powyższe, Sąd określił wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego wedle stawek minimalnych, uznając, że w okolicznościach niniejszej sprawy wynagrodzenie w takiej wysokości będzie adekwatne w szczególności do niezbędnego nakładu pracy pełnomocnika oraz jego przyczynienia się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy. W rezultacie na zasądzoną kwotę kosztów postępowania składa się wynagrodzenie reprezentującego skarżącego pełnomocnika ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) wyżej powołanego rozporządzenia (480 zł). Na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Rada Miasta Luboń zobowiązana jest do zwrotu Wojewodzie Wielkopolskiemu łącznej kwoty 480 złotych.