IV SA/Po 426/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Józef Maleszewski po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2016 r. Nr [...] w przedmiocie niezałatwienia sprawy w terminie p o s t a n a w i a odrzucić skargę Postanowieniem opisanym w rubrum Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił wyznaczenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...] dodatkowego terminu na załatwienie sprawy dotyczącej budowy chodnika wraz z przebudową drogi, po sygnalizacji S. W. (dalej jako Skarżący). Postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zostało opatrzone pouczeniem o prawie do wniesienia skargi, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Pismem z 29 marca 2017 r. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, obszerną skargę na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, opisane w rubrum, domagając się "oddalenia wydanego postanowienia przez WWINB". W odpowiedzi na skargę WWINB wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718 z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Kontrola pozostałych postanowień nie mieści się w kognicji sądów administracyjnych. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej jako K.p.a.), czyli nie należy do żadnej z kategorii postanowień wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., a zatem skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna. Rozpoznanie zażalenia, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a., następuje bowiem w drodze czynności nadzorczej, która nawet jeżeli została ujęta w formę postanowienia nie może być zaskarżona do sądu administracyjnego. Złożenie zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. jest wyłącznie warunkiem formalnym wniesienia przez osobę zainteresowaną skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu i nie może być traktowane jako odrębne i samodzielne postępowanie administracyjne. Stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. ma charakter wpadkowy (incydentalny), a postępowanie prowadzone wskutek wniesienia zażalenia na podstawie art. 37 § 1 K.p.a. nie ma cech samodzielnego postępowania administracyjnego. Ze skargi wynika, że Skarżący domaga się usunięcia usterki technicznej, powstałej po przeprowadzonym remoncie drogi powiatowej; Skarżący twierdzi, że na wjeździe do posesji powstało zagłębienie, w którym w czasie opadów powstaje zastoisko wodne. Sąd powtarza, że wniesienie zażalenia, do którego odniósł się WWINB zaskarżonym postanowieniem, pozwala wnieść skargę na bezczynność i/lub przewlekłość postępowania organu, w tym przypadku PINB. Sąd podkreśla, że skarga musi zostać wniesiona za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a.). Tym organem byłby PINB w [...], nie zaś WWINB. Wniesienie skargi za pośrednictwem PINB pozwoli temu organowi na sporządzenie odpowiedzi na skargę, dołączenie do skargi akt sprawy oraz przekazanie sprawy do Sądu, który oceni, czy skarga dotycząca PINB, jest zasadna. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Na mocy art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd wydał niniejsze postanowienie na posiedzeniu niejawnym.