IV SA/Po 427/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Jarosz po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W dniu [...] lipca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wypłynął wniosek W. W. (zwanego dalej: skarżący), działającego osobiście, o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z dnia [...] kwietnia 2016 r. wniesionej przez pełnomocnika skarżącego na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 t.j. z późn. zm., zwanej dalej: Ppsa) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu uprawdopodabniając jednocześnie okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 Ppsa). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 Ppsa). W pierwszej kolejności należy wskazać, że skargę opisaną w rubrum niniejszego postanowienia wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w imieniu skarżącego, reprezentujący go profesjonalny pełnomocnik– radca prawny A. W.. W tym miejscu wskazać należy, w ślad za Naczelnym Sądem Administracyjnym (tak: postanowienie z dnia 05,0302014 r., sygn. akt II FSK 3630/13, LEX nr 1450253), że z treści art. 37 § 1 Ppsa wynika, iż pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy. Chodzi tutaj o pierwszą czynność procesową z udziałem tego pełnomocnika. Może to być czynność polegająca na wszczęciu postępowania przez wniesienie skargi lub kolejna czynność dokonana przez tego pełnomocnika, który w trakcie trwania postępowania wstąpił do sprawy. Z kolei art. 46 § 3 Ppsa stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Przepisy te wyraźnie zatem stanowią, że obowiązkiem pełnomocnika będącego radcą prawnym, adwokatem, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym jest dołączenie do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy przy podejmowaniu przez niego pierwszej czynności procesowej w sprawie. Jeżeli wymóg ten nie zostanie zachowany przez pełnomocnika wnoszącego pismo w sprawie, sąd, zgodnie z art. 49 § 1 Ppsa, traktuje to uchybienie jako brak formalny pisma i wzywa pełnomocnika do jego uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Skarga na decyzję ostateczną organu administracji publicznej jest kwalifikowanym pismem procesowym, dlatego skutkiem nieuzupełnienia braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie jest, zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa, jej odrzucenie. Z obowiązku przedłożenia pełnomocnictwa nie zwalnia również fakt, że pełnomocnictwo zostało złożone w innym postępowaniu np. administracyjnym. W takiej sytuacji pełnomocnik powinien dołączyć do akt sprawy nowy egzemplarz pełnomocnictwa albo sporządzić uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa z dokumentu znajdującego się w aktach sprawy, o ile umocowanie w treści pełnomocnictwa obejmowało swoim zakresem dalszy etap postępowania w sprawie czyli przed sądem administracyjnym. Z uwagi na powyższe, ze względu na dyspozycję art. 37 § 1 Ppsa, pełnomocnik był zobowiązany do przedłożenia pełnomocnictwa, a sąd - wobec dostrzeżenia braku skargi - wezwał do jego usunięcia. Jednocześnie sąd skierował do pełnomocnika skarżącego wezwanie do uiszczenia wpisu sadowego (k. [...] akt sądowych) w zw. z § 33 ust. 2 rozporządzenia Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 05 sierpnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r., poz. 1177) - Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych. Zgonie z tym ostatnim przepisem wezwanie do uiszczenia wpisu należy połączyć z wezwaniem do usunięcia braków formalnych skargi. Należy zauważyć, że przepisy dotyczące doręczeń mają charakter obligatoryjny. Jeżeli więc strona ustanowiła pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism, doręczenia należy dokonywać wyłącznie tym podmiotom (art. 67 § 5 Ppsa). Skoro skarga została sporządzona i wniesiona przez radcę prawnego, który wskazał w skardze, że zastępuje skarżącego, to sąd pierwszej instancji w świetle art. 37 § 1 w zw. z art. 67 § 5 i art. 49 Ppsa wezwał pełnomocnika do przedłożenia pełnomocnictwa i nie był, wbrew twierdzeniom skarżącego, zobowiązany z uwagi na nieusunięcie przez niego w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi, do wzywania samego skarżącego do podpisania środka zaskarżenia, przedłożenia pełnomocnictwa, czy też uiszczenia wpisu sądowego. W związku z tym, że pełnomocnik skarżącego, pomimo prawidłowego doręczenia (k. [...] akt sądowych) wezwania do przedłożenia pełnomocnictwa procesowego, jak i wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, nie zadośćuczynił tym wezwaniom w przepisanym terminie, sąd – postanowieniem z dnia 14 czerwca 2016 r. (sygn. akt IV SA/Po 427/16) odrzucił skargę wobec bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu sądowego. Należy w tym miejscu wskazać, że w związku z faktem, że skarżący osobiście nie był wzywany do uiszczenia wpisu sądowego w niniejszej sprawie, że względów opisanych powyżej, to nie rozpoczął w stosunku do niego biegu termin do uiszczenia wpisu sądowego. W konsekwencji nie jest możliwe przywrócenie tego terminu. Uzupełniająco należy dodać, że - mając na uwadze treść art. 87 § 4 Ppsa - należy stwierdzić, że skarżący, abstrahując od powyższych wywodów sądu, nie dokonał równocześnie z wnioskiem czynności, której (jak utrzymywał) nie dokonał w terminie, tj. nie uiścił wpisu od skargi. W opisanych okolicznościach, na podstawie art. 86 § 1 Ppsa, koniecznym stało się orzeczenie jak w sentencji postanowienia.