IV SA/Po 429/06

Poznań, dnia 14 czerwca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu W składzie następującym: Przewodniczący As. sąd. Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich postanawia 1. odrzucić skargę 2. odmówić prawa pomocy /-/I.Kucznerowicz J. S. złożył skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich. Skarżący wniósł także o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów. Wnioskodawca nie dochował jednak wymogu formalnego wynikającego z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej upsa), zgodnie z którym wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Sąd pismem z dnia 16 maja 2006 r. (odebranym 19 maja 2006 r.), przesłał więc skarżącemu urzędowy formularz i pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania wezwał do jego wypełnienia i złożenia w terminie 7 dni. Zwrócić należy uwagę na, iż decyzja objęta zakresem skargi była już przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] wydał wyrok sygn. akt II SA/Po [...] oddalający skargę wniesioną przez J. S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych o tożsamym zakresie przedmiotowym. Z tego względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 upsa, skargę uznać należy za niedopuszczalną. Zgodnie bowiem ze wskazanym wyżej przepisem Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (powaga rzeczy osądzonej). Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i art. 58 § 3 upsa orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Na podstawie art. 247 upsa należało również orzec jak w pkt 2 sentencji, gdyż prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. /-/I.Kucznerowicz KB/