IV SA/Po 436/09
PostanowienieWSA w Poznaniu2009-06-16
Skład orzekający: Ewa Kręcichwost – Durchowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego na pismo organu odmawiające zwrotu opłaty za kartę pojazdu może zostać wniesiona bez wcześniejszego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego na pismo organu odmawiające zwrotu opłaty za kartę pojazdu jest niedopuszczalna, jeśli skarżący przed jej wniesieniem nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa. Niespełnienie tego wymogu, wynikającego z art. 52 § 1 i § 3 PPSA, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.Stan faktyczny
G.R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na pismo Starosty Powiatu K. z dnia [...] kwietnia 2009r., którym odmówiono mu zwrotu opłaty za kartę pojazdu w wysokości 425 zł. Skarżący nie wezwał wcześniej Starosty do usunięcia naruszenia prawa. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kręcichwost – Durchowska po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.R. na pismo Starosty Powiatu K. z dnia [...] kwietnia 2009r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za kartę pojazdu postanawia odrzucić skargę /-/ E. Kręcichwost – Durchowska mb
G.R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na pismo Starosty Powiatu K. z dnia [...] kwietnia 2009r. nr [...] informujące, że nie ma podstaw do zwrotu opłaty za kartę pojazdu w wysokości 425 zł. w związku z rejestracją samochodu marki Mercedes – Benz E 220D nr. rej. [...].
Na podstawie art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej ppsa) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ppsa). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a ppsa, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa, zaś w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa, a ww. termin czternastu dni nie ma zastosowania (art. 52 §3 i §4 ppsa). W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 ppsa, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 ppsa).
Postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno bowiem zastępować postępowania administracyjnego, a więc nie może zostać wszczęte dopóty, dopóki to postępowanie się toczy. Postępowanie sądowoadministracyjne nie może również zostać uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów i czynności, dostępne podmiotowi w postępowaniu administracyjnym (por. T.Woś "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz." Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005r., s. 235). Niedopuszczalność postępowania sądowoadministracyjnego zachodzi m.in. w przypadku, gdy nie został spełniony warunek sformułowany w art. 52 § 1 ppsa (J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004 r., s. 116-117).
Mając więc na względzie fakt, że skierowane do organu żądania zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu uiszczonej na podstawie § 1 ust 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. nr 137, poz 1310 ze zm.), jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do Sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ppsa (vide uchwała 7 sędziów NSA z dnia 4 lutego 2008 r. sygn. I OPS 3/07 – LEX 341207), uwzględniając fakt, iż G.R. przed wniesieniem skargi nie wezwał Starosty Powiatu K. do usunięcia naruszenia prawa, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.
Na marginesie wskazać należy, że G.R. został błędnie pouczony o trybie zaskarżenia czynności Starosty Powiatu K. z dnia [...] kwietnia 2009r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu. W zaistniałej sytuacji, Skarżący w terminie 7 dni od otrzymania niniejszego postanowienia ma prawo złożyć na podstawie art. 58 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) wniosek o przywrócenie terminu do wezwania do usunięcia naruszenia prawa i równocześnie z tym wnioskiem wezwać Starostę Powiatu K. do usunięcia naruszenia prawa, a w dalszej kolejności, stosowanie do dyspozycji art. 53 § 2 ppsa wnieść ewentualnie skargę do sądu administracyjnego.
/-/ E. Kręcichwost – Durchowska
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło