IV SA/Po 438/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej W. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 lutego 2009 r. oddalającego skargę W. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia odrzucić skargę kasacyjną. /-/ I. Kucznerowicz Wyrokiem z dnia 12 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę W. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego. W dniu [...] lutego 2009 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego, w którym wyraził on swoje niezadowolenie z wydanego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Na wstępie należy zauważyć, iż pomimo nieprecyzyjnego sformułowania pisma z dnia [...] lutego 2009 r. Sąd potraktował je jako skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 lutego 2009 r., ponieważ w jego treści skarżący wyraził swoje niezadowolenie z rozstrzygnięcia Sądu I instancji. Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.-zwanej dalej "ppsa"). Zgodnie z art. 177 § 1 ppsa skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z powyższego wynika, iż warunkiem sine qua non wniesienia skargi kasacyjnej jest uprzednie doręczenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowana jest linia orzecznicza, iż brak uzasadnienia wyroku stanowi "inną przyczynę" niedopuszczalności skargi kasacyjnej, uzasadniającą jej odrzucenie (por. postanowienie NSA z dnia 7 lipca 2004 r., GZ 25/04, ONSAiWSA 2005, nr1, poz. 12). Natomiast stosownie do art. 175 § 1 ppsa skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten nie ma zastosowania w przypadku, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 ppsa). W niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie została sporządzona stosownie do wymogu cytowanego wyżej przepisu przez radcę prawnego lub adwokata, ale osobiście przez skarżącego, pomimo, że nie jest żadną z osób wskazanych w przepisie art. 175 § 2 ppsa, zwolnionych z obowiązku skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego. Wobec powyższego, stosownie do art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę kasacyjna jako niedopuszczalną Sąd odrzucił. /-/ I. Kucznerowicz