IV SA/Po 44/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący NSA Paweł Miładowski po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Cz. Cz. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego :postanawia odrzucić skargę /-/ P.Miładowski Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. (dalej Dyrektor MGOPS) przyznał Cz. Cz. zasiłek celowy w wysokości [...] zł z przeznaczeniem na częściowe pokrycie kosztów utrzymania. W wyniku rozpatrzenia odwołania Cz. Cz. od powyższej decyzji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] roku r. nr [...] utrzymało tę decyzję w mocy. Pismem z dnia [...] r. Cz. Cz. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. skargę akcentując swoje niezadowolenie z podjętych wobec niej rozstrzygnięć organów obu instancji. Mimo wezwania Sądu skarżąca nie doprecyzowała treści skargi, a jedynie rozszerzyła zakres przedmiotowy skargi oraz zarzuty. Ostatecznie pismo strony potraktowano m.in. jako skargę na rozstrzygnięcie organów pomocowych w zakresie przyznania prawa do zasiłku celowego na częściowe pokrycie kosztów utrzymania. Z akt administracyjnych sprawy wynikało, jak również zwróciło na to uwagę Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazując skargę do tut. Sądu, że Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł już tej mierze. Wskazywano szereg orzeczeń podjętych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, w tym także decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Nr [...]. Z odpowiedzi na skargę wynikało, iż w przedmiotowej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze prowadziło postępowanie, zaś wydane orzeczenie zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który skargę odrzucił. Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej ppsa) – skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, przez wyczerpanie zaś środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Należy zauważyć, iż w niniejszej sprawie skarżąca złożyła skargę o niejasnej treści. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. wezwał zatem skarżącą pismem z dnia [...] do uzupełnienia braków formalnych skargi – tj. dokładnego określenia jakie decyzje bądź bezczynność skarży oraz o złożenie skarg w osobnych pismach i to pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca złożyła liczne pisma w sprawie (m.in. z dnia [...] roku, [...], [...] roku). Skarżąca nie wyjaśniła jednak, które spośród decyzji zostały zaskarżone – w szczególności, czy zaskarżana jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Nr [...]. To już samo stanowi podstawę do odrzucenia skargi z mocy art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, który stanowi, iż Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych. Ponadto należy wskazać, iż z całości akt sprawy wynika, że skarżąca wniosła w istocie skargę na rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne, a zatem nie wyczerpała toku instancji, co warunkuje skuteczne wniesienie skargi (art. 52 ppsa). Niedochowanie zaś tego warunku skutkuje odrzuceniem skargi. Skarga bowiem została wniesiona w dniu [...] roku, podczas, gdy rozstrzygnięcie organu odwoławczego zapadło dnia [...] roku. W dniu zatem wniesienia skargi rozstrzygnięcie drugoinstancyjne jeszcze nie istniało, zaś na rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne przysługiwało odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (a zatem przysługiwał środek zaskarżenia). W zaistniałych okolicznościach na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i 6 w zw. z art. 52 ppsa orzeczono jak w sentencji. /-/ Paweł Miładowski