IV SA/Po 44/19

WyrokWSA w Poznaniu2019-04-04

Skład orzekający: Tomasz Grossmann, Anna Jarosz, Maciej Busz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na pismo organu pierwszej instancji przekazujące akta sprawy organowi odwoławczemu jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie na pismo organu pierwszej instancji przekazujące akta sprawy organowi odwoławczemu jest niedopuszczalne, ponieważ czynność ta ma charakter techniczno-procesowy i nie jest postanowieniem w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepisy k.p.a. nie przewidują możliwości zaskarżenia takiej czynności.
Stan faktyczny
R. S. złożył odwołanie od decyzji MOPR, a następnie wniósł zażalenie na pismo Koordynatora Zespołu Rehabilitacji Społecznej MOPR przekazujące akta sprawy do SKO, twierdząc, że nie otrzymał tego pisma. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność zażalenia, uznając pismo za informacyjne i niebędące postanowieniem. R. S. zaskarżył postanowienie SKO do WSA w Poznaniu.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann (spr.) Sędziowie WSA Anna Jarosz WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi R. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę Pismem z [...] października 2018 r. ([...]) Koordynator Zespołu Rehabilitacji Społecznej Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w L., w związku ze złożonym przez R. S. dnia [...] października 2018 r. odwołaniem od decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w L. (dalej w skrócie "MOPR") przekazał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego pełną dokumentację sprawy. Podaniem z [...] listopada 2018 r. R. S. wniósł zażalenie na ww. pismo, podnosząc, iż pisma tego nie otrzymał (wbrew treści zawartego w nim rozdzielnika). Postanowieniem z [...] listopada 2018 r. ([...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej też jako "SKO") stwierdziło niedopuszczalność ww. zażalenia. W uzasadnieniu wyjaśniło, że elementem koniecznym do uznania danego aktu organu za decyzję lub postanowienie jest m.in. rozstrzygnięcie (osnowa). Brak rozstrzygnięcia pozbawia dane pismo charakteru postanowienia. Osnowa jest zasadniczym i najistotniejszym elementem decyzji administracyjnej, czy też postanowienia. Wyraża rezultat stosowania normy prawa materialnego, czy procesowego w stosunku do konkretnej sytuacji, w kontekście konkretnych okoliczności faktycznych i materiału dowodowego. Dalej organ stwierdził, że nie dopatrzył się elementu rozstrzygnięcia (osnowy) w przedmiotowym piśmie Koordynatora Zespołu Rehabilitacji Społecznej MOPR; pismo to miało jedynie charakter informacyjny. Ponadto zwrócił uwagę, że zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Zdaniem SKO zaskarżone przez R. S. pismo nie jest postanowieniem i Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje na nie zażalenia. W związku powyższym zażalenie jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych, o czym orzeczono postanowieniem wydanym na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a. Skargę na opisane postanowienie SKO do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł R. S., który zarzucił Koordynatorowi Zespołu Rehabilitacji Społecznej MOPR naruszenie przepisów prawa polegające na nie doręczeniu ww. pisma z [...] października 2018 r. – tj. art. 8 § 1, art. 9 zd. 1 w związku z art. 14a k.p.a. oraz z art. 39, art. 42 § 1 i 3, art. 43, art. 44 § 1 i 2, art. 46 § 1 i 2 k.p.a. – i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia [...] lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.; w skrócie: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym kończące postępowanie (a do tej kategorii należą postanowienia stwierdzające niedopuszczalność środka zaskarżenia, wydawane na podstawie art. 134 k.p.a.). W sytuacji gdy przedmiotem skargi jest postanowienie administracyjne, sprawa może zostać rozpoznana przez sąd w postępowaniu uproszczonym (art. 119 pkt 3 p.p.s.a.), na posiedzeniu niejawnym (art. 120 p.p.s.a.) – co też miało miejsce w niniejszej sprawie. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Przedmiotem tak sprawowanej kontroli sądowej jest w niniejszej sprawie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] listopada 2018 r. ([...]) stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na pismo Koordynatora Zespołu Rehabilitacji Społecznej Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w L., przekazujące akta sprawy w związku z wniesionym odwołaniem od decyzji. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się zatem do oceny dopuszczalności wniesienia zażalenia na takie pismo. W tym miejscu należy wyjaśnić, iż pismo przekazujące kompletne akta jest wyrazem realizacji – wynikającego z art. 133 k.p.a. – obowiązku organu, który wydał decyzję w pierwszej instancji. Zgodnie z przywołanym przepisem obowiązek ten polega na przesłaniu odwołania wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu w terminie siedmiu dni od dnia, w którym organ pierwszoinstancyjny otrzymał odwołanie, jeżeli w tym terminie nie wydał nowej decyzji w trybie art. 132 k.p.a. Czynność przesłania akt sprawy w związku z wniesionym odwołaniem, w tym także sporządzenie i dołączenie (oraz doręczenie) pisma przewodniego, ma charakter czynności techniczno-procesowej, niepodlegającej zaskarżeniu zażaleniem. W świetle art. 141 § 1 k.p.a. zażalenie służy stronie tylko na wydane w toku postępowania postanowienia, i to wyłącznie w przypadkach, gdy Kodeks postepowania administracyjnego tak stanowi. SKO trafnie oceniło, że pismo o przekazaniu akt sprawy w związku z wniesionym odwołaniem nie ma cech postanowienia. Ponadto przepisy k.p.a. nie przewidują możliwości zaskarżenia czynności przekazania akt. Wobec tego rację miało SKO, że wniesienie zażalenia na czynność techniczno-procesową (pismo przekazujące organowi odwoławczemu akta spraw) było niedopuszczalne. W tej sytuacji SKO prawidłowo zastosowało przepisy art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a., z których w okolicznościach kontrolowanej wynika, że organ drugiej instancji, w sytuacji zaskarżenia zażaleniem pisma niepodlegającego zaskarżeniu, ma obowiązek stwierdzić w drodze postanowienia niedopuszczalność takiego zażalenia, oraz że postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Na zakończenie należy jeszcze dodać, iż wszelkie podniesione przez skarżącego zarzuty związane z kwestią niedoręczenia jemu rzeczonego pisma z [...] października 2018 r. nie mogły odnieść zamierzonego skutku, z uwagi na fakt, że zaskarżenie tego pisma – co wykazano wyżej – było niedopuszczalne, a ponadto ewentualne niedoręczenie tego pismo pozostawało bez wpływu na prawa i obowiązki skarżącego. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę w całości oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło