IV SA/Po 441/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski Sędziowie WSA Izabela Bąk-Marciniak WSA Maciej Busz (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Krystyna Pietrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi Z. T., T.T., A. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu na rzecz skarżących Z. T.,T. T., A. A. solidarnie kwotę [...] zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania IV SA/Po 441/16 UZASADNIENIE Wójt Gminy Tarnowo Podgórne decyzją z dnia [...] września 2014 r., po rozpoznaniu wniosku A. A., P. G., E. G., T. T. i Z. T., zatwierdził podział nieruchomości położonej w gminie Tarnowo Podgórne, obręb W., ark. [...], działka nr [...] o pow. [...]m2, zapisanej w księdze wieczystej nr [...], pod warunkiem, że do działek powstałych w wyniku podziału w chwili ich zbywania zostanie ustanowiona służebność drogowa zapewniająca im dostęp do drogi publicznej. Decyzja zatwierdza podział na działki nr [...]- pow. [...]m2, [...]- pow. [...]m2, [...]- pow. [...]m2, [...]- pow. [...] m2, [...]o pow. [...]m2 oraz nr [...] i [...] stanowiące drogę wewnętrzną. Rzeczoznawca majątkowy na podstawie zlecenia z Gminy Tarnowo Podgórne sporządził w dniu 12 czerwca 2015 r. operat szacunkowy dla przedmiotowej nieruchomości. Z operatu wynika, że wartość nieruchomości przed podziałem wynosiła [...] zł, a po podziale [...] zł. Wójt Gminy Tarnowo Podgórne zawiadomieniem z dnia 16 czerwca 2015 r. poinformował A. A., P. G., E. G., T. T. i Z. T. o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z jej podziałem. Wnioskodawcy zostali też zawiadomieni o możliwości zapoznania się z zebranymi dokumentami w sprawie w terminie 7 dni od otrzymania zawiadomienia. Z akt sprawy nie wynika, by wnioskodawcy zapoznali się z dokumentami. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] Wójt Gminy Tarnowo Podgórne, na podstawie art. 98a ust 1 i art. 148 ust. 1-3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 782, dalej: "u.g.n.") oraz art. 104 § 1, art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej: "k.p.a."), w związku z uchwałą Rady Gminy Tarnowo Podgórne nr LIV/542/2009 z dnia 18 sierpnia 2009 r. w sprawie ustalenia wysokości stawki procentowej opłaty adiacenckiej (Dz. Urz. Woj. Wlkp. z 2009 r. Nr 173, poz. 2927 z dnia 25 września 2009 r.), orzekł o ustaleniu jednorazowej opłaty adiacenckiej dla E. G., P. G., A. A., T. T. i Z. T. w łącznej wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w miejscowości Wysogotowo, gmina Tarnowo Podgórne, wskutek podziału działki nr [...] obręb [...], zatwierdzonego decyzją Wójta Gminy Tarnowo Podgórne z dnia [...] września 2014 r. Ponadto Wójt Gminy Tarnowo Podgórne orzekł o zobowiązaniu E. G. i P. G. do wniesienia opłaty w łącznej wysokości [...] zł odpowiadającej udziałom we współwłasności posiadanym przez P. G. i E. G. w dniu wydania decyzji podziałowej - w wysokości [...] udziału w prawie własności przedmiotowej nieruchomości, zobowiązaniu T. T. i Z. T. do wniesienia opłaty w łącznej wysokości [...] zł odpowiadającej udziałom we współwłasności posiadanym przez T. T. i Z. T. w dniu wydania decyzji podziałowej - w wysokości [...] udziału w prawie własności przedmiotowej nieruchomości oraz zobowiązaniu A. A. do wniesienia opłaty w łącznej wysokości [...] zł odpowiadającej udziałom we współwłasności posiadanym przez A. A. w dniu wydania decyzji podziałowej - w wysokości [...] udziału w prawie własności przedmiotowej nieruchomości. Organ wskazał, że w wyniku podziału przedmiotowej nieruchomości nastąpił wzrost wartości nieruchomości w wysokości [...] zł. Wartość nieruchomości przed podziałem i po podziale została określona w operacie szacunkowym sporządzonym przez uprawnionego rzeczoznawcę majątkowego. Rada Gminy Tarnowo Podgórne w niniejszej uchwale nr LIV/542/2009 w sprawie ustalenia stawki procentowej opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wyniku jej podziału, zmieniła wysokość stawki opłaty z 30 % na 15% wzrostu wartości. Wobec powyższego należało ustalić opłatę adiacencką w wysokości [...] zł tj. 15 % wzrostu wartości nieruchomości. Organ wskazał, że operat szacunkowy określający wartość nieruchomości wykonany został przez uprawnionego rzeczoznawcę majątkowego zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami z dnia 21 sierpnia 1997r. oraz z Rozporządzeniem Rady Ministrów w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego z dnia 24 września 2004r. (Dz. U. nr 207 poz. 2109 z dnia 22.09.2004r. z późn. zm.). Dokonana analiza operatu nie wykazała nieprawidłowości niniejszego dokumentu. 11 września 2016 r. Z. i T. T. oraz A. A. pismem datowanym na 8 września 2015 r. wnieśli odwołanie od ww. decyzji Wójta Gminy Tarnowo Podgórne. Odwołujący wskazali, że na skutek podziału nieruchomości nie nastąpił wzrost jej wartości. W ich ocenie rzeczoznawca dokonał nieprawidłowego podziału działki nr [...] na dwie części: przeznaczoną pod budownictwo mieszkaniowej oraz pod aktywizację gospodarczą. Wskazali, że podział którego dokonał rzeczoznawca w rzeczywistości nigdy nie miał miejsca. Poza tym rzeczoznawca dokonał wyceny metodą korygowania ceny średniej obu tych części oddzielnie, tak jakby były to odrębne nieruchomości. W ocenie odwołujących taka metoda jest niedopuszczalna i niezgodna z § 4 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego. Wskazali, że rzeczoznawca zamiast dokonywać nieuprawnionego podziału, który uzasadnił brakiem transakcji sprzedaży podobnych nieruchomości, powinien zastosować przepis § 26 ust. 1 i 2 rozporządzenia i przyjąć ceny transakcyjne lub stawki czynszu uzyskiwane za nieruchomości podobne na rynku regionalnym, krajowym lub zagranicznym. Wskazali również, że transakcje porównawcze zastosowane w operacie nie są podobne do wycenianej działki nr [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Wójta Gminy Tarnowo Podgórne. Organ odwoławczy wskazał, że wycena została poparta uzasadnieniem wyboru metodologii oraz należytą analizą właściwego rynku nieruchomości. Ponadto wskazał, że dobrane przez rzeczoznawcę transakcje nie budzą wątpliwości, co do podobieństwa nieruchomości, przy czym zaznaczył, iż podobieństwo nie oznacza identyczności. Zdaniem Kolegium operat szacunkowy w niniejszej sprawie jest opracowaniem rzetelnym, sporządzonym zgodnie z przepisami oraz zasadami sztuki. Wycena poparta została obszernym uzasadnieniem wyboru metodologii oraz należytą analizą właściwego rynku nieruchomości. Rzeczoznawca za pomocą tabel i wykresów uzasadnił także brak trendu czasowego. Organ wskazał, iż dobrane przez rzeczoznawcę transakcje nie budzą wątpliwości, co do podobieństwa nieruchomości i zgodnie z zasadami wyceny zostały dokonane w dwuletnim przedziale czasowym poprzedzającym sporządzenie operatu szacunkowego. Organ odwoławczy zaznaczył, że podziela ocenę dokonaną przez organ I instancji i przyjmuje ją jako własną. Według organu brak przedstawienia operatu szacunkowego z którego wynikałyby inne wartości, co mogłoby powodować wątpliwości co do sporządzonej w sprawie opinii uprawnia organy do oparcia się na uznanych przez siebie za wiarygodne opracowaniach. Kolegium wskazało, że ingerencja w merytoryczną część opracowania deprecjonowałaby operaty szacunkowe jako opinie biegłych, wymagając jednocześnie by organ dysponował wiedzą specjalistyczną, pozwalającą mu na daleko idącą ocenę zawartości operatu. Kolegium wskazało, że założenie, że organ dysponuje w takim stopniu wiedzą specjalistyczną dezawuowałoby rolę biegłego, a właściwie czyniłoby go zbędnym w postępowaniu, albowiem organ dysponujący wiedzą specjalną sam mógłby ustalać okoliczność wzrostu wartości nieruchomości. Konstatacja taka byłaby wprost sprzeczna z modelem postępowania w tym zakresie przewidzianym w ustawie o gospodarce nieruchomościami. W braku przedstawienia przez stronę materiałów pozwalających powziąć uzasadnione wątpliwości co do miarodajności wyceny organ nie jest zobligowany do przeprowadzenia dowodu z opinii kolejnego biegłego, w celu kontroli ustaleń rzeczoznawcy majątkowego pierwotnie powołanego w sprawie roli biegłego. W ocenie Kolegium w przypadku zróżnicowanej pod względem przeznaczenia nieruchomości wybrana przez rzeczoznawcę metoda pozwalająca ustalić wartość nieruchomości z uwzględnieniem tej cechy jest uzasadniona. Sugerowana przez odwołujących konieczność poszukiwania nieruchomości podobnych na rynkach zagranicznych zastrzeżona jest, w ocenie Kolegium, dla przypadków nieruchomości nietypowych np. wpisanych do rejestru zabytków (vide § 44 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu). Z., T. T. i A. A. pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. wnieśli skargę na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Skarżący powtórzyli zarzuty z odwołania. Ponadto wskazali, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu nie wzięło pod uwagę merytorycznych argumentów wskazanych w odwołaniu, dotyczących nieprawidłowo sporządzonego operatu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu wniosło o jej oddalenie i podtrzymało argumentację z zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2014r. poz. 1647) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej p.p.s.a.) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Sąd administracyjny jest sądem kasacyjnym. W razie stwierdzenia istotnych uchybień sąd administracyjny nie ma więc kompetencji do merytorycznego rozstrzygnięcia danego postępowania, lecz jest upoważniony jedynie do uchylenia bądź stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji lub aktu. Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a., w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił art. 98a u.g.n. Zgodnie z ust. 1 powyższego artykułu, jeżeli w wyniku podziału nieruchomości dokonanego na wniosek właściciela, wzrośnie jej wartość, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może ustalić, w drodze decyzji, opłatę adiacencką z tego tytułu. Wysokość stawki procentowej opłaty adiacenckiej ustala rada gminy, w drodze uchwały, w wysokości nie większej niż 30% różnicy wartości nieruchomości. W niniejszej sprawie stawka ta wynosi 15 % różnicy wartości nieruchomości, zgodnie z uchwałą Rady Gminy Tarnowo Podgórne nr LIV/542/2009 z dnia 18 sierpnia 2009 r. w sprawie ustalenia wysokości stawki procentowej opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wyniku jej podziału (Dz. Urz. Woj. Wielkopolskiego z 2009 r., Nr 173, poz. 2927 z dnia 25 września 2009r.) Zgodnie z art. 98a ust. 1a u.g.n. ustalenie opłaty adiacenckiej może nastąpić, jeżeli w dniu, w którym decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale nieruchomości stało się prawomocne, obowiązywała uchwała rady gminy, o której mowa w ust. 1. Do ustalenia opłaty adiacenckiej przyjmuje się stawkę procentową obowiązującą w dniu, w którym decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale nieruchomości stało się prawomocne. Wartość nieruchomości przed podziałem i po podziale określa się według cen na dzień wydania decyzji o ustaleniu opłaty adiacenckiej. Stan nieruchomości przed podziałem przyjmuje się na dzień wydania decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości, a stan nieruchomości po podziale przyjmuje się na dzień, w którym decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale stało się prawomocne, przy czym nie uwzględnia się części składowych nieruchomości. Jednocześnie w ramach prowadzonego postępowania stosuje się odpowiednio przepisy u.g.n. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy Tarnowo Podgórne z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] ustalającą dla E. G., P. G., A. A., T. T. i Z. T. opłatę adiacencką w łącznej wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w miejscowości Wysogotowo, gmina Tarnowo Podgórne, wskutek podziału działki nr [...], obręb [...], zatwierdzonego decyzją Wójta Gminy Tarnowo Podgórne z dnia [...] września 2014 r., nr [...]. Biorąc pod uwagę okoliczności sprawy Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja wydana została bez dostatecznego wyjaśnienia i rozważenia sprawy do końcowego jej rozstrzygnięcia, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1c) p.p.s.a. Organ II instancji uchybił przepisom postępowania, tj. art. 7 k.p.a., art. 77 §1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i co uzasadniało uchylenie zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie skarżący przede wszystkim kwestionowali prawidłowość sporządzonego operatu szacunkowego podnosząc, że rzeczoznawca dokonał nieprawidłowego podziału działki nr [...] na dwie części: przeznaczoną pod budownictwo mieszkaniowej oraz pod aktywizację gospodarczą. Wskazali, że podział którego dokonał rzeczoznawca w rzeczywistości nigdy nie miał miejsca. Poza tym rzeczoznawca dokonał wyceny metodą korygowania ceny średniej obu tych części oddzielnie, tak jakby były to odrębne nieruchomości. W ocenie odwołujących taka metoda jest niedopuszczalna i niezgodna z § 4 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego. Wskazali, że rzeczoznawca zamiast dokonywać nieuprawnionego podziału, który uzasadnił brakiem transakcji sprzedaży podobnych nieruchomości, powinien zastosować przepis § 26 ust. 1 i 2 rozporządzenia i przyjąć ceny transakcyjne lub stawki czynszu uzyskiwane za nieruchomości podobne na rynku regionalnym, krajowym lub zagranicznym. Zarzucili również, że transakcje porównawcze zastosowane w operacie nie są podobne do wycenianej działki nr [...]. Skoro skarżący kwestionowali w odwołaniu powyższe okoliczności dotyczące sporządzenia operatu, to rzeczoznawca – z inicjatywy organu odwoławczego - powinien był wyjaśnić zgłoszone wątpliwości. Tymczasem z akt administracyjnych przedstawionych Sądowi nie wynika, aby organ odwoławczy przedstawił rzeczoznawcy zarzuty skarżących odnośnie sporządzonego operatu szacunkowego i uzyskał w tym zakresie jego stanowisko. Zatem przed wydaniem decyzji organ odwoławczy powinien był zwrócić się do rzeczoznawcy, aby ten odniósł się do zarzutów strony. Rzeczoznawca mógł również złożyć wyjaśnienia odnośnie sporządzonego operatu w obecności stron postępowania. Wynika to z art. 79 §2 k.p.a., zgodnie z którym strona ma prawo brać udział w przeprowadzeniu dowodu, zadawać pytania biegłym i składać wyjaśnienia. Pisemna forma operatu szacunkowego nie wyklucza żądania przez organ administracji wyjaśnienia przez rzeczoznawcę majątkowego sporządzonego operatu w obecności stron postępowania. Prawo do udziału strony w przeprowadzeniu dowodu, zagwarantowane w art. 79 §2 k.p.a., jest uszczegółowieniem ogólnej zasady zapewnienia stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania zawartej w art. 10 § 1 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 3 marca 2010 r., sygn. II OSK 481/09, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 27 września 2011r., sygn. II SA/Po 489/11, dostępne w CBOSA). Mając na uwadze powyższe wywody oraz charakter i rodzaj zarzutów wobec operatu szacunkowego sformułowanych przez skarżących w odwołaniu zasadne było w kontrolowanej sprawie zobligowanie biegłego rzeczoznawcy przez organ odwoławczy do odniesienia się do tych zarzutów i wyjaśnienia kwestionowanych elementów operatu. W tym miejscu wskazać należy, że jeżeli strona postępowania kwestionuje prawidłowość sporządzenia operatu szacunkowego stanowiącego dowód w przedmiotowej sprawie, to nic nie stoi na przeszkodzie, aby zakwestionowała operat przed właściwym organem, tj. organizacją zawodową rzeczoznawców majątkowych, w trybie art. 157 ust. 1 u.g.n. Organizacja zawodowa rzeczoznawców majątkowych posiada, bowiem kompetencje do weryfikacji prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego. A zatem wystąpienie do organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych leży także w gestii strony postępowania, gdy organ administracyjny nie wykrył w nim wad, stanowiących podstawę do skierowania wniosku do powyższej organizacji. Ponadto zaznaczyć należy, że organy ustalające opłatę adiacencką nie mają obowiązku występowania do organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych. Dla zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania wystarczy sporządzenie jednego operatu - a następnie jego rzeczowa, wszechstronna i wnikliwa ocena pod kątem prawidłowości zastosowania przez rzeczoznawcę przepisów prawa, wybrania przez niego właściwej metody wyceny i dokonania prawidłowego wyliczenia wartości wzrostu nieruchomości. Jednakże brak wniosku strony w zakresie zweryfikowania operatu szacunkowego przez organizację zawodową rzeczoznawców nie wyklucza obowiązku zwrócenia się przez organ administracji do biegłego o odniesienie się do zarzutów zawartych w odwołaniu. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 7 k.p.a., art. 77 §1 k.p.a. i 80 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy przekaże rzeczoznawcy zarzuty skarżących odnośnie operatu i zobowiąże do udzielenia go w tym zakresie odpowiedzi. Po uzyskaniu wyjaśnień od rzeczoznawcy organ dokona oceny operatu i wyda stosowne rozstrzygnięcie. Ponadto organ weźmie pod uwagę kwestię aktualności operatu szacunkowego, ponieważ z akt sprawy wynika, że został on sporządzony [...] czerwca 2015 r. Zgodnie z art. 156 ust. 3 u.g.n. operat szacunkowy może być wykorzystywany do celu, dla którego został sporządzony, przez okres 12 miesięcy od daty jego sporządzenia, chyba że wystąpiły zmiany uwarunkowań prawnych lub istotne zmiany czynników, o których mowa w art. 154. Zgodnie z art. 156 ust. 4 u.g.n. operat szacunkowy może być wykorzystywany po upływie okresu, o którym mowa w ust. 3, po potwierdzeniu jego aktualności przez rzeczoznawcę majątkowego. Potwierdzenie aktualności operatu następuje przez umieszczenie stosownej klauzuli w operacie szacunkowym przez rzeczoznawcę, który go sporządził. Biorąc pod uwagę powyższe uregulowania, aby przejść do oceny wartości dowodowej operatu szacunkowego znajdującego się w aktach sprawy dłużej niż 12 miesięcy od daty jego sporządzenia należy uzyskać stanowisko autora operatu szacunkowego, co do jego aktualności. W sytuacji gdy rzeczoznawca majątkowy nie potwierdzi aktualności operatu szacunkowego, organ odwoławczy zmuszony jest na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchylić decyzję organu I instancji i przekazać temu organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia ze wskazaniem na konieczność sporządzenia nowego operatu szacunkowego. Oparcie się przez organ odwoławczy na nieaktualnym operacie szacunkowym i ustalenie opłaty adiacenckiej na jego podstawie spowodowałoby naruszenie art. 156 ust. 3 i 4 u.g.n. oraz art. 7 i 77 § 1 w zw. z art. 140 k.p.a. (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 17 września 2014r., sygn. II SA/Gd 34/14, CBOSA). Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, iż uchybienia organu drugiej instancji są na tyle istotne, że skutkowały uwzględnieniem skargi i uchyleniem zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Wobec powyższego na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzeczono, jak w punkcie I wyroku. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.