IV SA/Po 444/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus Sędziowie sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak (spr.) sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Protokolant ref..staż. Marta Kmieciak po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 21 września 2006 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia prawa jazdy oddala skargę /-/ E.Kręcichwost-Durchowska /-/ E.Makosz-Frymus /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak Decyzją z dnia [...] r. nr [...], podjętą na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 114 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z Nr 98 poz. 602 ze zmianami) Starosta W. orzekł o cofnięciu skarżącemu M.K. uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi w zakresie prawa jazdy kategorii A,B,C,E, Nr dokumentu [...]. Na podstawie art. 108 §1 k.p.a. decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu decyzji Starosta wyjaśnił, iż cofnięcie przedmiotowych uprawnień jest rezultatem utraty przez stronę kwalifikacji do kierowania pojazdami, co stwierdzono na podstawie negatywnego wyniku egzaminu państwowego z dnia [...] r. protokół egzaminacyjny Nr [...]. Organ wyjaśnił, iż przywrócenie prawa jazdy w zakresie tych kategorii nastąpi po zdaniu egzaminu z wynikiem pozytywnym. W odwołaniu od tej decyzji M.K. wniósł o jej uchylenie, z uwagi na błędnie napisane jego nazwisko oraz nie uwzględnienie trzydziestoletniego okresu posiadania prawa jazdy, gdy jako użytkownik dróg nikomu nie zrobił krzywdy. Wyjaśnił także, że z informacji otrzymanej w Starostwie wynika, iż Policja powinna go poinformować o liczbie punktów karnych, a takiej informacji oraz skierowania na szkolenie nie otrzymał, stąd otrzymanych punktów nie mógł zlikwidować. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L., działając na podst. art. 138 §1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 140 ust. 2 ww. ustawy Prawo o ruchu drogowym uchyliło zaskarżoną decyzję w całości (pkt 1 decyzji) oraz orzekło o odmowie przywrócenia M.K. uprawnień do kierowania pojazdem silnikowym w zakresie prawa jazdy kategorii B i C. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wyjaśnił, iż wydając decyzję w sprawie cofnięcia stronie uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi Starosta W. dopuścił się naruszenia przepisu art. 140 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, bowiem orzekł ponownie o cofnięciu tych uprawnień w sytuacji, gdy przedmiotowe uprawnienia zostały stronie cofnięte decyzją Starosty z dnia [...] r. nr [...] na skutek nie przystąpienia strony do egzaminu na prawo jazdy pomimo doręczenia jej wezwania na taki egzamin. W ocenie Kolegium w tej sytuacji Starosta powinien wydać decyzję odmawiającą przywrócenia stronie utraconych uprawnień do kierowania pojazdem silnikowym. Organ II instancji wskazał także, iż w decyzji I instancji powinien orzec o odmowie przywrócenia uprawnień w zakresie kategorii B i C, bowiem w zakresie tych kategorii strona miała wydane prawo jazdy nr [...]. Zdaniem Kolegium Starosta nie miał uprawnień, aby rozstrzygać o cofnięciu uprawnień w zakresie kategorii, którymi strona nigdy nie legitymowała się. W skardze na powyższą decyzję M.K. powtórzył argumentację, którą przytoczył w odwołaniu od decyzji organu I instancji, dodatkowo podnosząc zarzut przedawnienia oraz swoją trudną sytuację materialną i zdrowotną. W odpowiedzi na skargę organ II instancji w całości podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji, wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z treścią art. 3 §1 i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sądowa kontrola decyzji administracyjnych polega wyłącznie na ocenie ich legalności, tj. zgodności z przepisami prawa materialnego i procedury administracyjnej. Jednocześnie, w myśl art. 135 ww. ustawy, sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do wszystkich aktów lub czynności wydanych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia. Sąd kontroluje legalność nie tylko zaskarżonej decyzji organu II instancji, ale także m.in. poprzedzającej jej decyzji wydanej w I instancji. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja wydana została z poszanowaniem przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania, wyeliminowała bowiem z obrotu prawnego decyzję organu I instancji, która wydana została z naruszeniem zasady trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych, wyrażonej w art. 16 k.p.a. Z akt administracyjnych sprawy wynika, iż decyzją z dnia [...] r. Starosta W. po raz drugi orzekł o cofnięciu skarżącemu M.K. uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi, bowiem w tym przedmiocie orzeczono już ostateczną i prawomocną decyzją z tego organu z dnia [...] r. Nr [...]. W tych okolicznościach wnioski skarżącego z dnia [...] r. i [...] r. prawidłowo powinny zostać zakwalifikowane jako wniosek o przywrócenie cofniętych uprawnień. Zgodnie z art. 140 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tj. Dz.U. z 2003 r. Nr 58 poz. 515 ze zm.) decyzję o przywróceniu kierowcy uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje starosta po ustaniu przyczyn, które spowodowały jego cofnięcie. Postępowanie zakończone decyzją z dnia [...] r. o cofnięciu skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdem silnikowym, wszczęte zostało na skutek przekroczenia przez skarżącego liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, stąd warunkiem zachowania uprawnień kierowcy było zdanie z wynikiem pozytywnym egzaminu państwowego sprawdzającego kwalifikacje- egzaminu kontrolnego, zgodnie z art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b) w zw. z ust. 4 przedmiotowej ustawy. Do egzaminu tego skarżący nie przystąpił, stąd Starosta cofnął mu przedmiotowe uprawnienia w zakresie posiadanych kategorii B i C, działając na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a). Decyzją z dnia [...] r. organ ten ponownie orzekł o cofnięciu M.K. uprawnień do kierowania pojazdem silnikowym, przy czym uczynił to w zakresie kategorii A, B, C, E oraz na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym, zgodnie z którym decyzja o cofnięciu uprawnień wydawana jest w razie utraty przez kierowcę kwalifikacji, co stwierdza się na podstawie wyniku egzaminu państwowego. Decyzja o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami jest wydawana na czas nieokreślony i ma moc obowiązującą do momentu prawomocnego rozstrzygnięcia o przywróceniu cofniętych uprawnień. Skoro skarżącemu cofnięto w [...] roku uprawnienia z powodu niepoddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, to nie można było ponownie zastosować tej instytucji z powodu negatywnego wyniku egzaminu kontrolnego. Są to dwie różne przyczyny cofnięcia uprawnień, lecz ponowne zastosowanie w istocie tej samej instytucji czyni decyzję z dnia [...] r. niewykonalną. W tych okolicznościach organ II instancji prawidłowo zastosował instytucję kasacji i w punkcie 1 swojej decyzji uchylił decyzję organu I instancji, słusznie przy tym wskazując, iż organ ten wykroczył poza zakres postępowania, orzekając także o cofnięciu skarżącemu uprawnień w zakresie nieposiadanych przez niego uprawnień w zakresie kategorii A i C. Zaskarżona decyzja ma także charakter reformacyjny, bowiem w jej punkcie 2 organ II instancji orzekł o odmowie przywrócenia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdem silnikowym w zakresie kategorii B i C. W ocenie Sądu powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało z poszanowaniem art. 138 §1 pkt 2 k.p.a., rozpatrzeniu podlegała bowiem tożsama pod względem podmiotowym i przedmiotowy sprawa (obie decyzje wydane zostały w wyniku rozpatrzenia wniosku skarżącego o przywrócenie uprawnień do kierowania pojazdem silnikowym), a działające w trybie odwoławczym Samorządowe Kolegium Odwoławcze zasadnie uznało, iż nie miało wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy i nie stwierdziło potrzeby przeprowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego. W tych okolicznościach Sąd uznał, iż także w zakresie punktu 2 zaskarżona decyzja wydana została zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa materialnego i procesowego. Odnosząc się do treści skargi wskazać natomiast należy, iż przepis art. 140 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym nie pozostawia organowi administracji publicznej marginesu działania w ramach uznania administracyjnego, stąd nie było możliwości odstąpienia od poddania skarżącego kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji z uwagi na szczególne okoliczności dotyczące jego osoby. Również zarzuty odnoszące się do braku powiadomienia ze strony organów Policji o liczbie otrzymanych punktów karnych i możliwości ich zmniejszenia nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonej decyzji bowiem, jak wyżej wskazano, wydana w dniu [...] r. decyzja o cofnięciu skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdem jest decyzją ostateczną i prawomocną. Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 151 wyżej powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega oddaleniu. /-/D. Rzyminiak-Owczarczak /-/E. Makosz-Frymus /-/E. Kręcichwost-Durchowska jf