IV SA/Po 447/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 03 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji p o s t a n a w i a sprostować oczywistą omyłkę w komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 07 listopada 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 447/12, w ten sposób, że w miejsce słów "r.pr. A. E." wpisać "adwokatowi K. B.". Wyrokiem z dnia 07 listopada 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 447/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę W. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wskazaną w rubrum wyroku (punkt pierwszy sentencji wyroku) oraz przyznał radcy prawnemu A. E. od Skarbu Państwa wynagrodzenie w kwocie 295,20 zł (brutto) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (punkt drugi sentencji wyroku). Pismem z dnia 18 listopada 2013 r. adwokat K. B. wystąpił z wnioskiem o sprostowanie ww. wyroku wskazując, że działa w imieniu Skarżącej jako jej pełnomocnik wyznaczony z urzędu w niniejszej sprawie. Wniósł o sprostowanie wyroku poprzez wskazanie siebie jako pełnomocnika z urzędu, któremu Sąd przyznał wynagrodzenie tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w miejsce danych pełnomocnika substytucyjnego, obecnego na rozprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.). Sprostowanie wyroku nie jest ograniczone żadnym terminem – można go dokonać w każdym czasie. Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność. Oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna. Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie doszło do oczywistej omyłki, bowiem w komparycji ww. wyroku, w punkcie drugim sentencji, przyznając zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, jako beneficjenta wskazano osobę pełnomocnika subsytucyjnego, który był obecny na rozprawie w dniu 07 listopada 2013 r., zamiast właściwego pełnomocnika głównego, ustanowionego z urzędu. Tymczasem nie budzi jakichkolwiek wątpliwości, że pełnomocnikiem z urzędu dla Skarżącej został wyznaczony, przez dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w Poznaniu, adwokat K. B. (k. 397 akt sądowych), a radca prawny A. E. występowała przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu w niniejszej sprawie jedynie jako jego pełnomocnik substytucyjny, na podstawie pełnomocnictwa dalszego udzielonego w dniu 30 października 2013 r. (k. 554) – co jasno wynika z dokumentów znajdujących się w aktach sądowych, na przywołanych kartach. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. MZ