IV SA/Po 457/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2009r.na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy postanawia odrzucić skargę /-/ G.Radzicka 457/09 U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kaliszu nr [...] odmówiło wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy rozpoznając zażalenie E.W. złożone w trybie art.37 § 1 kpa na nie załatwienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzjami SKO nr [...] i [...] z [...] marca 2008 r. Skargę na postanowienie z dnia [...] czerwca 2008 r. złożyła E.W. żądając jego uchylenia bądź stwierdzenia nieważności zarzucając naruszenie art. 37, 9, 6 kpa oraz art.7 Konstytucji RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skargę należy uznać za niedopuszczalną. Art. 37 § 1 kpa przewiduje możliwość wniesienia przez stronę postępowania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ administracji publicznej. Zażalenie to służy do organu administracyjnego wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. W przypadku jednak gdy w bezczynności pozostaje Samorządowe Kolegium Odwoławcze lub minister w rozumieniu art.5 § 2 pkt 4 kpa, to wówczas tryb przewidziany w art.37 kpa nie ma zastosowania, gdyż nad tymi organami w postępowaniu administracyjnym nie ma organu wyższego stopnia. Zażalenie o którym mowa w art.37 § 1 kpa jest środkiem zaskarżenia przewidzianym w art.52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm. ) P.p.s.a, który skarżący musi wyczerpać, by móc skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego, pod warunkiem wszakże, że środek ten przysługiwał stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Z powyższych powodów w niniejszej sprawie – ponieważ zażalenie dotyczyło bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego – organ nie powinien wydawać postanowienia, lecz poinformować stronę o możliwości wniesienia skargi do sądu na bezczynność. Należy jedynie dodać, że gdyby przedmiotem skargi był akt lub czynność o których mowa w art.3 § 2 pkt 4 P.p.s.a – która to sytuacja w niniejszej sprawie nie występuje – wniesienie skargi do sądu winno być poprzedzone wezwaniem na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Jednak mimo wadliwego postanowienia z [...] czerwca 2008 r. Samorządowego Kolegium Odwoławcze w Kaliszu skargę należało odrzucić z następujących względów. Otóż zażalenie może być wniesione zgodnie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, tylko na te postanowienia, które wskazuje kodeks postępowania administracyjnego ( art.141 § 1 kpa ). Zażalenie o którym mowa w art. 37 § 1 kpa jest odrębnym od zażaleń przewidzianych w art.141 do 144 kpa i nie jest ono wnoszone jako środek zaskarżenia postanowienia, a jego rozpoznanie następuje w formie czynności nadzorczej, która nawet jeżeli byłaby ujęta w formie postanowienia nie podlega zaskarżeniu do Sądu. Jest to bowiem postanowienie o którym mowa w art.123 kpa, wydawane w toku postępowania ( vide art.37 § 2 kpa ). Art.3 § 2 pkt 2 P.p.s.a wskazuje, że skarga do sądu przysługuje na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Postanowienie wydawane w trybie art.37 kpa nie należy do kategorii postanowień o których mowa w art.3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Z tych powodów należało uznać, że skarga do Sądu na postanowienie z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] jest niedopuszczalna mimo, że postanowienie to jest wadliwe. Wobec powyższego na zasadzie art.58 § 1 pkt 6 i 58 § 3 P.p.s.a orzeczono jak w postanowieniu. /-/ G.Radzicka jf