IV SA/Po 463/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S K T. nr [...] [...] w P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi S. K. T. nr [...] [...] w P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2012 r., nr[...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia odrzucić wniosek. Pismem z dnia [...] marca 2013 r. S. K. T. nr [...] [...] w P. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając wniosek strona wskazała, że zaskarżone postanowienie nie zostało jej nigdy doręczone. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "Ppsa") czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast w myśl art 86 § 1 Ppsa jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym w terminie bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu; postanowienie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 i 4 Ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Art. 88 Ppsa stanowi natomiast, że wniosek spóźniony lub niedopuszczalny z mocy ustawy sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie wniosek strony skarżącej uznać należy za niedopuszczalny z mocy prawa, albowiem brak jest podstawowej przesłanki do jego merytorycznego rozpoznania, tj, nie nastąpiło uchybienie terminu. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 53 § 1 Ppsa skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin do wniesienia skargi liczy się od dnia doręczenia decyzji stronie, która brała udział w postępowaniu. Termin ten wiąże również stronę, która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu oraz stronę, której nie została doręczona (ogłoszona) decyzja, chociaż miała status strony tego postępowania. W powyższym terminie może zatem wnieść skargę osoba mająca uprawnienia strony w rozumieniu art. 28 Kpa, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym jak też, której organ nie doręczył i nie ogłosił decyzji, a o jej wydaniu dowiedziała się z innych źródeł. Oznacza to, że skarżący, który nie brał udziału w postępowaniu i któremu nie doręczono decyzji - jeżeli nie skorzystał z uprawnienia do złożenia skargi przed upływem 30 dni od daty doręczenia decyzji innej stronie postępowania - nie może skutecznie domagać się sądowej kontroli decyzji administracyjnej, chyba że w złożonym w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu - wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobni, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy (postanowienie NSA z dnia 29 stycznia 1998r., sygn. akt I SA 413/97, LEX 44541). Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru znajdujących się w aktach przedmiotowej sprawy zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego zostało odebrane przez strony postępowania najpóźniej w dniu 7 marca 2013 r. W związku z powyższym termin do wniesienia skargi upływał z dniem 6 kwietnia 2013 r. Z akt sprawy wynika, że S. K. T. nr [...] [...] w P. skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosło do organu w dniu 28 marca 2013 r. (data stempla pocztowego na kopercie k. 18), a zatem z zachowaniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności procesowej. Ponadto zauważyć należy, że skarżący jako adresat decyzji o warunkach zabudowy, której dotyczy wniosek o wznowienie postępowania winien być stroną każdego toczącego się postępowania mającego za przedmiot tą decyzję, bez względu na etap tego postępowania. W tym stanie rzeczy, wobec wniesienia skargi w ustawowym terminie, Sąd na podstawie art. 88 Ppsa orzekł jak w sentencji.