IV SA/Po 472/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Makosz - Frymus po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na pismo Starosty K. z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie zwrotu opłaty za kartę pojazdu postanawia odrzucić skargę /-/ E. Makosz - Frymus A. P. wniósł skargę na pismo Starosty K. z dnia (...) Nr (...) informujące, że nie ma podstaw do zwrotu opłaty za kartę pojazdu w wysokości (...) zł w związku z rejestracją samochodu marki Peugeot 106. Skarga nie zawiera uzasadnienia. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, iż skarga winna zostać – stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a) odrzucona z uwagi na jej niedopuszczalność, ponieważ została wniesiona bez uprzedniego wezwania organu na piśmie do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli ustawa, tak jak w niniejszej sprawie, nie przewiduje środków zaskarżenia, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Art. 53 § 2 p.p.s.a. stanowi, iż w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 tej ustawy skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Skierowane do organu żądanie zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu uiszczonej na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310 ze zm.), jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 4 lutego 2008r. sygn. akt I OPS 3/07 –LEX 341207). W rozpatrywanej sprawie skarżący przed złożeniem niniejszej skargi nie dopełnił warunku uprzedniego, pisemnego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Należy zatem stwierdzić, że nie wyczerpał trybu określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a. Tym samym nie spełnił jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Jego skarga, jako przedwczesna, podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Nie ulega jednak wątpliwości, iż fakt wniesienia przez A. P. skargi bez wyczerpania trybu z art. 52 § 3 p.p.s.a., spowodowane jest błędnym pouczeniem strony przez organ administracji, czym naruszono art. 9 kpa. W zaskarżonym piśmie zawarto bowiem pouczenie, iż stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w terminie 30 dni od doręczenia niniejszego pisma, natomiast nie wynika z niego, aby pouczono skarżącego o treści przepisu art. 52 § 3 p.p.s.a. Postanowienie o odrzuceniu skargi, jako rozstrzygnięcie o charakterze formalnym a nie merytorycznym, nie powoduje stanu rzeczy osądzonej. W związku z tym, strona niezadowolona z rozstrzygnięcia organu po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia (z art. 52 § 3 p.p.s.a), będzie mogła jeszcze raz skorzystać z prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego, nie naruszając tym samym stanu powagi rzeczy osądzonej (res iudicatae). /-/ E. Makosz - Frymus