IV SA/Po 486/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Miasta L. na decyzję Wojewody W. z dnia [...]kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia i wypłacenia odszkodowania za udział w nieruchomości zajętej pod drogę publiczną postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] maja 2010 r. M. L. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody W. z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] składając jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji w momencie kiedy toczy się postępowanie przed sądem administracyjnym jest niecelowe z punktu widzenia wydatkowania środków publicznych. Strona podniosła, iż w przypadku zapłaty w chwili obecnej odszkodowania, w razie pozytywnego dla Miasta ostatecznego rozstrzygnięcia, powodowałoby to konieczność wszczęcia, a później prowadzenia postępowania windykacyjnego w celu odzyskania wypłaconej uprzednio kwoty. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, iż art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r. nr 261, poz. 2603 ze zm.) nie zastosowano ponieważ jest on przepisem ogólnym do art. 132 ust. 1a ww. ustawy, który stanowi, iż w sprawach, w których wydano odrębną decyzje o odszkodowaniu, zapłata odszkodowania następuje jednorazowo w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o odszkodowaniu stała się ostateczna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej ppsa), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie zaskarżonej decyzji są grożące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że to obowiązkiem strony jest wskazanie w uzasadnieniu wniosku okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywołaniem trudnych do odwrócenia skutków. Strona powinna zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wskazać wiarygodne okoliczności wskazujące, iż przesłanki o których mowa w art. 61 § 3 ppsa faktycznie zaistnieją oraz wskazać na konkretne przyczyny uzasadniające możliwość nastąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ppsa. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, iż nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego powołanie się na przesłankę ustawową niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona powinna wskazać we wniosku konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie (por. postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku z dnia 5 września 2008r. II SA/Gd 652/08, LEX nr 477258). Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż strona skarżąca wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazała przesłanek uzasadniających jej wstrzymanie jak również w żaden sposób nie uprawdopodabnia, iż przesłanki te faktycznie występują. Strona skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji w momencie kiedy toczy się postępowanie przed sądem administracyjnym jest niecelowe z punktu widzenia wydatkowania środków publicznych. Strona podniosła, iż w przypadku zapłaty w chwili obecnej odszkodowania, w razie pozytywnego dla Miasta ostatecznego rozstrzygnięcia, powodowałoby to konieczność wszczęcia, a później prowadzenia postępowania windykacyjnego w celu odzyskania wypłaconej uprzednio kwoty. Przedstawione przez stronę skarżąca przesłanki w żadnym stopniu nie wskazują, iż wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywołaniem trudnych do odwrócenia skutków. Sama konieczność wypłacenia przez stronę skarżącą odszkodowania sama w sobie nie przesądza o wystąpieniu nieodwracalnych skutków lub powstania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. W sytuacji, gdy chodzi o decyzję rodzącą obowiązek wypłaty konkretnej sumy pieniężnej, a zatem rozporządzenia majątkiem Miasta, koniecznym jest wykazanie konkretnych przesłanek wskazujących na okoliczność, iż wypłata odszkodowania w określonej wysokości spowoduje uszczuplenie majątku w takim stopniu, iż w konsekwencji dojdzie do wystąpienie nieodwracalnych skutków lub powstania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.