IV SA/Po 486/10
PostanowienieWSA w Poznaniu2010-10-20
Skład orzekający: sędzia NSA Ewa Makosz - Frymus, WSA Ewa Kręcichwost, WSA Izabela Bąk - Marciniak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zasadne jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną, gdy zgodność z Konstytucją przepisów dotyczących wyceny nieruchomości jest kwestionowana przed Trybunałem Konstytucyjnym?Ratio decidendi
Sąd administracyjny może zawiesić postępowanie, jeżeli jego rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, w tym przed Trybunałem Konstytucyjnym. W sytuacji, gdy kluczowa dla sprawy kwestia wysokości odszkodowania opiera się na przepisach, których zgodność z Konstytucją jest przedmiotem badania przez Trybunał, zawieszenie postępowania jest uzasadnione do czasu wydania przez Trybunał orzeczenia.Stan faktyczny
Miasto L. wniosło skargę na decyzję Wojewody W., utrzymującą w mocy decyzję Starosty P. o ustaleniu odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną. Skarżące miasto zarzuciło, że odszkodowanie zostało ustalone w zawyżonej wysokości na podstawie wadliwej wyceny rzeczoznawcy. Wojewoda oparł się na przepisach dotyczących wyceny nieruchomości, wskazując na brak wystarczającej liczby transakcji gruntami pod drogi publiczne w analizowanym okresie. Sąd administracyjny z urzędu dowiedział się o wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności przepisów dotyczących wyceny nieruchomości z Konstytucją.Rozstrzygnięcie
Postanowiono zawiesić postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Makosz - Frymus Sędziowie WSA Ewa Kręcichwost – Durchowska (spr.) WSA Izabela Bąk - Marciniak Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2010 r. sprawy ze skargi Miasta L. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia i wypłacenia odszkodowania za udział w nieruchomości zajętej pod drogę publiczną postanawia: na podstawie art.125 paragraf 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawiesić postępowanie.
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. znak [...] Wojewoda W. utrzymał w mocy decyzję Starosty P. z dnia [...] sierpnia 2009 r. znak [...], orzekającą o ustaleniu odszkodowania na rzecz K. M., M. R., B. Z. i R. Z. w łącznej kwocie 33227,00 zł za nieruchomość położoną w L., oznaczoną w ewidencji gruntów: obręb Ż., ark. mapy [...], działka nr [...] o pow[...] ha, zapisaną w księdze wieczystej KW nr [...], która z dniem 1 stycznia 1999r. stała się z mocy prawa własnością Miasta L., jako grunt zajęty pod drogi publiczne, należące do kategorii dróg gminnych.
W uzasadnieniu Wojewoda W. wskazał m.in, iż zgodnie z § 36 ust. 2 rozporządzenia rady ministrów z 21 września 2004 roku w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz.U. nr 207, poz. 2109, ze zm.) w przypadku braku cen, o których mowa w ust. 1 tj. cen transakcyjnych uzyskiwanych przy sprzedaży m. in. gruntów zajętych pod drogi publiczne, możliwe jest alternatywne określenie wartości rynkowej gruntów. Dokonując językowej wykładni tego przepisu, należy stwierdzić, iż wolą ustawodawcy, jest aby ust. 1 tego paragrafu był stosowany w pierwszej kolejności, dopiero jednak w przypadku braku cen transakcyjnych uzyskiwanych przy sprzedaży gruntów odpowiednio przeznaczonych lub zajętych pod drogi publiczne możliwe jest zastosowanie ust. 2 pkt. 2 tego paragrafu. Zdaniem organu rzeczoznawca dokonał analizy rynku nieruchomościami dla Miasta L. i jednoznacznie stwierdził brak występowania na nim dostatecznej ilości transakcji gruntami odpowiednio przeznaczonymi lub zajętymi pod drogi publiczne.
Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w dniu [...] maja 2010 r., wniosło Miasto L., wnosząc o uchylnie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Starosty P.. W ocenie skarżącego powyższe decyzje są bezpodstawne, albowiem ustalają odszkodowanie w zawyżonej wysokości na podstawie wadliwej wyceny rzeczoznawcy majątkowego. Miasto L. podniosło, że w okresie od 2007 do 2009 roku na terenie samego miasta zawarto łącznie, na zasadach pełnej dobrowolności i swobody działania stron,
co najmniej 54 transakcje nabycia od osób fizycznych nieruchomości gruntowych z przeznaczeniem pod drogi publiczne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Sądowi z urzędu znany jest fakt, iż wnioskiem z dnia 18 stycznia 2010 r. Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności § 36 ust. 1 i 4 rozporządzenia w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego z art. 64 ust. 1 i 2 oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji RP.
Wobec faktu, że zasadniczą kwestią sporną w sprawie pozostaje wysokość odszkodowania ustalonego w oparciu o operat szacunkowy sporządzony na podstawie przepisów, których zgodność z Konstytucją RP została zakwestionowana, treść rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego w sprawie o sygn. K 4/10 będzie miała zasadnicze znaczenie dla oceny legalności zaskarżonej decyzji.
Wobec powyższego, na podstawie 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd zawiesił postępowanie do czasu wydania orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie K 4/10.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło