IV SA/Po 49/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. i W. G. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] listopada 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego J. S. i W. G., zastępowani przez zawodowego pełnomocnika, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody Wielkopolskiego wskazaną w rubrum. Zaskarżoną decyzją Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty O. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] o odmowie ustalenia i wypłaty odszkodowania za nieruchomość położoną w G. nad P., przy ul. [...], o powierzchni [...] m2. Postanowieniem z dnia 25 lutego 2014 r. sygn. akt IV SA/Po 49/14 sąd odrzucił skargę wskazując, że nie zostały usunięte braki formalne skargi. Uzasadniając sąd napisał, że zarządzeniem z dnia 14 stycznia 2014 r. Przewodniczący IV Wydziału tut. Sądu wezwał pełnomocnika do usunięcia braków formalnych skargi – w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi – poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Nadto Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika do uiszczenia wpisu sądowego, w kwocie 200 zł. Wpis od skargi nie został uiszczony. W terminie wskazanym do usunięcia braków formalnych skargi pełnomocnik zwrócił się z wnioskiem o przedłużenie terminu do uzupełnienia skargi o pełnomocnictwo do dnia 28 lutego 2014 r.; wskazał, że do tego dnia nie będzie miał kontaktu ze swoimi mocodawcami, którzy są poza miejscem zamieszkania. Odpis postanowienia doręczono pełnomocnikowi w dniu 07 marca 2014 r. Pismem z dnia 25 lutego 2014 r. (data stempla pocztowego, k. 27-31) pełnomocnik skarżących przesłał sądowi odpisy pełnomocnictw. Nadto, pismem z dnia 11 marca 2014 r. (data stempla pocztowego, k. 34-40) pełnomocnik zwrócił się do sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Uzasadniając wniosek pełnomocnik napisał, że zawarł ze skarżącymi umowę, że wszelkie opłaty kancelaryjne i wpisy sądowe będą regulowane osobiście przez strony. Pełnomocnik, po otrzymaniu wezwania o wpis, wielokrotnie próbował powiadomić mocodawców o konieczności dokonania przez nich opłaty. Dopiero w dniu 04 marca 2014 r. pełnomocnik skontaktował się z mocodawcami. Otrzymał informację, że skarżąca jest obłożnie chora, przebywa w P. i nie miała żadnej możliwości skontaktowania się z pełnomocnikiem. Pełnomocnik nadmienił, że skarżąca jest osobą w bardzo podeszłym wieku i obecnie schorowaną. Skarżący, również był i jest chory; przebywa poza miejscem zamieszkania. Pełnomocnik ocenił, że jest to wyjątkowy zbieg nieprzychylnych zdarzeń dla mocodawców. Dalej pełnomocnik ocenił, że wszystkie przytoczone przez niego działania oraz fakty wskazują, że ze strony pełnomocnika występuje uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu. Pełnomocnik dołożył należytej staranności, jakiej można wymagać w tych konkretnych uwarunkowaniach i nie dopuścił się w sprawie choćby lekkiego niedbalstwa. Napisał, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi; wraz z wnioskiem została dokonana czynność tj. wpłata wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. żądanie przywrócenia terminu należy zgłosić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu. Z treści przywołanych przepisów wynika, że uchybiony termin należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego. W związku z powyższym Sąd stwierdza, że pełnomocnik zachował siedmiodniowy termin do złożenia wniosku. Termin ten rozpoczął bieg w dniu 04 marca 2014 r., kiedy to pełnomocnik skontaktował się z mocodawcami. Tego samego dnia został uiszczony wpis na konto sądu (k. 42), została zatem dopełniona czynność dla której był określony termin. Odmawiając przywrócenia terminu do wniesienia skargi sąd miał jednak na uwadze, że pełnomocnik nie wykazał, aby uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony. Pełnomocnik uzasadnił wniosek bardzo podeszłym wiekiem i obłożną chorobą skarżącej, oraz chorobą skarżącego, który przebywa poza miejscem zamieszkania. Pełnomocnik zaznaczył, że umowa z mocodawcami przewidywała, że to mocodawcy będą osobiście regulować wszelkie opłaty kancelaryjne i wpisy sądowe i podkreślił wielokrotne próby przekazania mocodawcom wiadomości o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Jest oczywiste, że pełnomocnik występuje w sprawie w imieniu strony i ze skutkiem dla niej, zaś skutki podejmowanych przez pełnomocnika działań i zaniechań obciążają mocodawcę. W ocenie sądu takim działaniem pełnomocnika, było również zawarcie umowy z mocodawcami, o uiszczaniu opłat i wpisów przez mocodawców. Wnosząc do sądu skargę, i rezygnując z jednoczesnego opłacenia pisma, fachowy pełnomocnik musiał się liczyć z otrzymaniem wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania. Podeszły wiek skarżącej tym bardziej powinien zmotywować pełnomocnika do wcześniejszego przygotowania kwoty wpisu stałego, ustalanego zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193 z późn. zm.). W świetle argumentów wniosku nie można więc mówić o braku winy strony skarżącej w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu. Sąd podkreśla, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, nawet nieumyślnej. Przez "brak winy" należy bowiem rozumieć zaistnienie takich okoliczności, w których strona nawet przy dołożeniu największego wysiłku nie byłaby w stanie dokonać czynności w terminie. Wobec tego jakiejkolwiek nieuwagi, niestaranności lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., odmówił uwzględnienia wniosku.