IV SA/Po 49/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 07 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi J. S. i W. G. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] listopada 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość p o s t a n a w i a odrzucić wniosek E. K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego Pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. J. S. i W. G. (dalej jako Skarżący), zastępowani przez zawodowego pełnomocnika, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody Wielkopolskiego wymienioną w rubrum postanowienia. Postanowieniem z dnia 25 lutego 2014 r. sygn. akt IV SA/Po 49/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę. Następnie, postanowieniem z dnia 25 marca 2014 r. sygn. akt IV SA/Po 49/14 sąd odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 maja 2014 r. sygn. akt I OZ 383/14 oddalił zażalenie Skarżących na postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Pismem z dnia 19 września 2014 r. (k. 120) E. K. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. decyzję Wojewody Wielkopolskiego. Napisała, że jest córką Skarżącej; mama zmarła w dniu 28 maja 2014 r. wskutek choroby. Zaznaczyła, że partycypowała w dużych kosztach związanych ze sprawą i niezrozumiałe jest, że tak po prostu to się zakończyło. Do wniosku załączyła kserokopię odpisu skróconego aktu zgonu (k. 121). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.) spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek podlega odrzuceniu. Wniosek jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. (siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi). Wniosek jest niedopuszczalny gdy brakuje ustawowych warunków jego dopuszczalności. W ocenie sądu przedmiotowy wniosek jest niedopuszczalny z dwóch, niezależnych od siebie powodów. Zakładając nawet, że to Wnioskodawczyni jest spadkobiercą Skarżącej, to i tak Wnioskodawczyni nie ma przymiotu strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym zainicjowanym skargą Skarżących. Postępowanie zażaleniowe zakończyło się wydaniem przez NSA postanowienia w dniu 20 maja 2014 r., a Skarżąca zmarła później, w dniu 28 maja 2014 r. Drugim powodem uznania przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu za niedopuszczalny jest okoliczność, że wcześniej, prawomocnym orzeczeniem sąd odmówił przywrócenia terminu w tym samym przedmiocie. Skarżący, zastępowani przez zawodowego pełnomocnika "skonsumowali" zatem uprawnienie do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Prawomocne orzeczenie sądowe, jak wynika z art. 170 p.p.s.a., wiąże bowiem nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. W konsekwencji podmioty te muszą przyjmować, iż dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu. Zatem w kolejnym postępowaniu, w którym pojawia się dana kwestia, nie może być już ona ponownie badana (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wolters Kluwer Polska, Wydanie 3, Warszawa 2009, s. 452). Przewidziana w powołanym przepisie moc wiążąca prawomocnego orzeczenia obejmuje również postanowienia, w tym również prawomocne postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. W związku z tym, na podstawie art. 88 p.p.s.a. sąd odrzucił niedopuszczalny wniosek. Sąd zaznacza, że ocena wniosku jako niedopuszczalnego zwolniła sąd od potwierdzenia, czy E. K. faktycznie jest spadkobiercą Skarżącej.