IV SA/Po 494/09
PostanowienieWSA w Poznaniu2009-07-07
Skład orzekający: Ewa Makosz - Frymus
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego na pismo organu w przedmiocie zwrotu opłaty za kartę pojazdu, wniesiona bez uprzedniego pisemnego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, jest dopuszczalna?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego na pismo organu w przedmiocie zwrotu opłaty za kartę pojazdu, wniesiona bez uprzedniego pisemnego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, jest niedopuszczalna. Brak wyczerpania trybu określonego w art. 52 § 3 PPSA stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.Stan faktyczny
G.W. wniósł skargę na pismo Starosty K. odmawiające zwrotu opłaty za kartę pojazdu. Skarżący twierdził, że opłata została pobrana nienależnie. Organ administracji w odpowiedzi na skargę wskazał na jej niedopuszczalność z powodu niewyczerpania trybu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Sąd administracyjny odrzucił skargę jako przedwczesną, uznając, że skarżący nie dopełnił wymogu pisemnego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Makosz - Frymus po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.W. na pismo Starosty K. z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie zwrotu opłaty za kartę pojazdu postanawia odrzucić skargę /-/E. Makosz-Frymus
G. W. wniósł skargę na pismo Starosty K. z dnia (...) Nr (...) informujące, że nie ma podstaw do zwrotu opłaty za kartę pojazdu w wysokości (...) zł w związku z rejestracją samochodu Opel Vectra. Skarżący podniósł, wskazując na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006r., iż przedmiotowa opłata została pobrana nienależnie i w związku z tym czuje się pokrzywdzony.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, iż skarga winna zostać – stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a) odrzucona z uwagi na jej niedopuszczalność, ponieważ została wniesiona bez uprzedniego wezwania organu na piśmie do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli ustawa, tak jak w niniejszej sprawie, nie przewiduje środków zaskarżenia, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Art. 53 § 2 p.p.s.a. stanowi, iż w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 tej ustawy skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
Skierowane do organu żądanie zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu uiszczonej na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310 ze zm.), jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 4 lutego 2008r. sygn. akt I OPS 3/07 –LEX 341207).
W rozpatrywanej sprawie skarżący przed złożeniem niniejszej skargi nie dopełnił warunku uprzedniego, pisemnego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Należy zatem stwierdzić, że nie wyczerpał trybu określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a. Tym samym nie spełnił jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Jego skarga, jako przedwczesna, podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Nie ulega jednak wątpliwości, iż fakt wniesienia przez G.W. skargi bez wyczerpania trybu z art. 52 § 3 p.p.s.a., spowodowane jest błędnym pouczeniem strony przez organ administracji, czym naruszono art. 9 kpa. W zaskarżonym piśmie zawarto bowiem pouczenie, iż stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w terminie 30 dni od doręczenia niniejszego pisma, natomiast nie wynika z niego, aby pouczono skarżącego o treści przepisu art. 52 § 3 p.p.s.a.
Postanowienie o odrzuceniu skargi, jako rozstrzygnięcie o charakterze formalnym a nie merytorycznym, nie powoduje stanu rzeczy osądzonej. W związku z tym, strona niezadowolona z rozstrzygnięcia organu po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia (z art. 52 § 3 p.p.s.a), będzie mogła jeszcze raz skorzystać z prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego, nie naruszając tym samym stanu powagi rzeczy osądzonej (res iudicatae).
/-/E. Makosz-Frymus
MZ
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło