IV SA/Po 495/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne J. N. (dalej; "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wydaną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej: "SKO") decyzję opisaną w rubrum nin. postanowienia. Zaskarżoną decyzją została utrzymana w mocy decyzja Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] marca 2012 r. nr [...], odmawiająca przyznania Skarżącej świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością opieki nad mężem. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego wskazując, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Do akt administracyjnych sprawy SKO załączyło decyzję własną z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...], mocą której uchyliło zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza oraz przyznało Skarżącej świadczenie pielęgnacyjne od dnia [...] lutego 2012 r. na czas nieokreślony, w kwocie 520 zł miesięcznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu. Zgodnie z art. 54 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 1270; dalej: "p.p.s.a.") organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie SKO we wspomnianym trybie (tzw. autokontroli) uchyliło w całości zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i merytorycznie załatwiło wniosek Skarżącej. Takie działanie, polegające na wzruszeniu decyzji stanowiącej przedmiot skargi sądowoadministracyjnej, spowodowało, że również sama skarga, jako środek zaskarżenia, utraciła swój byt – co oznacza bezprzedmiotowość niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Na podstawie art. 161 § 2 p.p.s.a. Sąd wydał postanowienie na posiedzeniu niejawnym.