IV SA/Po 496/07
PostanowienieWSA w Poznaniu2007-10-12
Skład orzekający: Damian Mataczyński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu może zostać pozostawiony bez rozpoznania z powodu niedopełnienia wymogów formalnych, w tym nieodebrania wezwania do uzupełnienia braków?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania, ponieważ strona skarżąca nie dochowała wymogu złożenia wniosku na urzędowym formularzu i nie uzupełniła braków pomimo dwukrotnego wezwania sądu. Nieskuteczne doręczenie pism sądowych, spowodowane nieodebraniem przesyłek przez stronę, nie stanowiło przeszkody do uznania, że strona została prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków formalnych.Stan faktyczny
Strona skarżąca A.G. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą zasiłku celowego oraz złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten nie spełniał wymogów formalnych, ponieważ nie został złożony na urzędowym formularzu. Sąd dwukrotnie wzywał stronę do uzupełnienia braków, wysyłając formularz, jednak pisma te nie zostały odebrane przez stronę, która w tym czasie przebywała w szpitalu. Po drugim nieudanym doręczeniu, sąd uznał pismo za skutecznie doręczone i pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.Rozstrzygnięcie
Pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu 12 października 2007r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego zarządza pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania /-/ D.Mataczyński
A.G. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Skarżący złożył również wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wnioskodawca nie dochował jednak wymogu formalnego wynikającego z art. 252 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa), zgodnie z którym wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru.
Sąd pismem z dnia 18 lipca 2007r. (k. 14 akt) przesłał więc Skarżącemu urzędowy formularz i pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania wezwał do jego wypełnienia i złożenia w terminie 7 dni.
Powyższe pismo pomimo jego dwukrotnego awizowania nie zostało odebrane, w związku z czym odesłano je na adres Sądu (vide k. 15 akt sądowych). Skarżący nie mógł odebrać tej przesyłki, gdyż jak wynika z informacji uzyskanych od Ordynatora Oddziału [...] Wojewódzkiego Szpitala [...], Skarżący przebywał w tym okresie w tym szpitalu, z którego został zwolniony w dniu 22 sierpnia 2007r. (vide notatka służbowa k. 20 akt).
Mając powyższe na uwadze Sąd pismem z dnia 7 września 2007r. ponownie przesłał Skarżącemu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy i pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania wezwał do jego wypełnienia i złożenia w terminie 7 dni. W/w pismo pomimo jego dwukrotnego awizowania w dniach 11 i 19 września 2007r. nie zostało odebrane, w związku z czym odesłano je na adres Sądu (vide k. 22 akt sądowych).
Zgodnie z art. 73 ppsa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Przy uwzględnieniu wyroku TK z dnia 28 lutego 2006r. sygn. akt P 13/05 (Dz.U. z 2006 Nr 38, poz. 268) uznającego za niezgodny z Konstytucją RP w/w w zakresie w jakim ustanawia siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego i nie wymaga ponawiania zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma, oznacza to iż ostatnie pismo wysłane w dniu 7 września 2007r. zostało doręczone Skarżącemu w dniu 26 września 2007r. tj. z upływem siedmiu dni od drugiego awizo dokonanego w dniu 19 września 2007r.
Mając powyższe na uwadze, przyjmując iż pismo zostało skutecznie doręczone a Wnioskodawca nie wykonał wezwania Sądu, na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 6 oraz art. 257 ppsa, postanowiono jak w sentencji.
/-/D.Mataczyński
M.K./
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło