IV SA/Po 498/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 01 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej M. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 sierpnia 2013 r. sygn. akt IV SA/Po 498/13 w sprawie ze skargi A. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną M. N. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 14 sierpnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 498/13, oddalił skargę A. N. (dalej: "Skarżąca") na decyzję wskazaną w rubrum nin. postanowienia. Na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku Skarżąca udzieliła swojej matce, M. N., pełnomocnictwa do reprezentowania Skarżącej w niniejszym postępowaniu (k. 19 akt sądowych). Po otrzymaniu odpisu wyroku z uzasadnieniem ww. pełnomocnik Skarżącej, w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej, złożyła w biurze podawczym tut. Sądu pismo zatytułowane "Odwołanie", w którym zwróciła się do "Rodzinnego Sądu w Warszawie" o rozpatrzenie skargi tytułem nieotrzymania świadczeń z Funduszu Alimentacyjnego (k. 33). Zaznaczyła, że "odwołanie" składa przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, gdyż nie zgadza się z wyrokiem. Do pisma pełnomocnik załączyła wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Postanowieniem z 24 września 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 498/13, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu odmówił pełnomocnikowi Skarżącej przyznania prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów formalnych określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a."). W myśl art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna winna być sporządzona (podpisana) przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten nie ma zastosowania jedynie w przypadku, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a.), a ponadto – w określonych kategoriach spraw (innych niż niniejsza) – jeżeli skargę kasacyjną sporządza doradca podatkowy lub rzecznik patentowy (art. 175 § 3 p.p.s.a.). Skarga kasacyjna nie sporządzona przez osobę uprawnioną w myśl art. 175 p.p.s.a. podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. jako "z innych przyczyn niedopuszczalna". W niniejszej sprawie skarga nie została sporządzona przez radcę prawnego ani adwokata, ale osobiście przez pełnomocnika Skarżącej, M. N., która nie jest radcą prawnym, adwokatem ani żadną z osób wskazanych w art. 175 § 2 p.p.s.a., zwolnionych z obowiązku skorzystania z pomocy zawodowego pełnomocnika. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 178 p.p.s.a., był zobligowany tak sporządzoną skargę kasacyjną odrzucić – o czym orzekł w sentencji niniejszego postanowienia.