IV SA/Po 504/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Paluszyńska po rozpoznaniu w dniu 04 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. P. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] maja 2015 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. S. P. (dalej jako Skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, na decyzję Wojewody Wielkopolskiego, opisaną w rubrum postanowienia. Zaskarżoną decyzją Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] (znak [...]) o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu E. J. (dalej jako Inwestor) pozwolenia na budowę budynku inwentarskiego – chlewni w systemie utrzymania ściółkowym o obsadzie maksymalnej 16,1 DJP w ramach uzupełnienia istniejącej zabudowy zagrodowej (łączna obsada w gospodarstwie wyniesie 35,05 DJP) i zbiornika bezodpływowego na gnojówkę o pojemności 24 m3. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący napisał, że wykonanie decyzji spowoduje powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Inwestor rozpocznie budowę chlewni co w przypadku uwzględnienia skargi może być związane z koniecznością rozbiórki częściowo wykonanego projektu. Nadto w przypadku braku wstrzymania wykonania decyzji mogą powstać nieodwracalne skutki dla środowiska zwierzęcego jak i ludzkiego. Zakres wpływu inwestycji na środowisko nie jest na tą chwilę znany, albowiem w sprawie nie przeprowadzono oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, mimo że ilość zwierząt w rozbudowywanym gospodarstwie przekroczy 40 DJP, co zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 103 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213 poz. 1397 z późn. zm., dalej jako Rozporządzenie) kwalifikuje inwestycję jako zawsze znacząco oddziaływującą na środowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył , co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, ponadto Sąd może również wstrzymać wykonanie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), po stronie Skarżącego, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący w żaden sposób nie wykazał, by wykonanie zaskarżonej decyzji, na działce uczestniczki postępowania, wiązało się z poniesieniem przez Skarżącego ryzyka znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Zarówno skutki te, jak i ryzyko - leżą po stronie Inwestora. Sąd podkreśla, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla Skarżącego wywołać realizacja decyzji, zanim decyzja zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Złożenie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu strona skarżąca winna tak określić ewentualną szkodę i wskazać na skutki wobec siebie, które trudno będzie odwrócić, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji istotnie trudne do odwrócenia. Zauważyć należy, że wykonanie każdej decyzji pociąga za sobą określone konsekwencje, zaś jej uchylenie powoduje, że wykonanie aktu okazuje się zbędne. Istotą ochrony tymczasowej jest jednak przeciwdziałanie takim skutkom wydanego aktu, wobec Skarżącego, które to skutki byłyby trudne do naprawienia pomimo przywrócenia stanu sprzed wydania decyzji - co nie zachodzi w przedmiotowej sprawie. Wniosek nie zawiera argumentów, które przemawiałyby za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podniósł zarzuty dotyczące prawidłowości decyzji, a nie argumenty przemawiające za jej wstrzymaniem. Tymczasem Sąd na etapie sprawy, w którym następuje rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie bada trafności zarzutów zgłoszonych w skardze odnośnie niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie jego wykonania. Ustosunkowanie się do zarzutów skargi na etapie rozpoznawania przedmiotowego wniosku jest zatem niedopuszczalne. Sąd podkreśla, że to Inwestor podejmuje ryzyko, że w razie wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego zobowiązany będzie do wykonania nakazów organów nadzoru budowlanego mających na celu doprowadzenie zrealizowanych robót budowlanych. Kontrola, czy postępowanie poprzedzające wydanie decyzji przez Starostę było należycie przeprowadzone i obejmowało również zbadanie wpływu planowanego przedsięwzięcia na środowisko – odbędzie się na rozprawie. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.