IV SA/Po 506/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Ś. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej postanawia umorzyć postępowanie. A. Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania wskazując, iż korzystając z dyspozycji art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 – zwanej dalej Ppsa) uwzględnił skargę w całości wydając decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] uchylającą zaskarżoną decyzję i poprzedzającą decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] oraz uchylającą decyzję własną z dnia [...] lipca 2006 r., nr [...] oraz decyzję ją poprzedzającą z dnia [...] maja 2006 r., nr [...] i przyznającą uprawnienie do świadczenia pieniężnego przewidzianego w ustawie z dnia 31 maja 1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395 z późn. zm.) z tytułu deportacji do pracy przymusowej w maksymalnym wymiarze określonym w art. 3 ust. 1 powołanej ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 Ppsa, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Zauważyć należy, iż bezprzedmiotowość postępowania oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można rozstrzygnąć sprawy co do istoty (por. B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Warszawa 2000, s. 428). Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 Ppsa będziemy mieć do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Z taką sytuacją będziemy mieli do czynienia w szczególności, gdy zaskarżona decyzja(postanowienie) zostanie pozbawiona bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 Ppsa i jej uchylenia. Przepis art. 54 § 3 Ppsa, stanowi, że organ którego działanie lub czynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Taka sytuacja zaistniała w rozpatrywanej sprawie, w której w ramach ustawowo przyznanych uprawnień organu odwoławczego do autokontroli zaskarżonego aktu, Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych uwzględnił skargę w całości wydając decyzję z dnia [...] czerwca 2012 r., [...] o uchyleniu zaskarżonej decyzji, jak również poprzedzających ją rozstrzygnięć oraz orzekł o przyznaniu skarżącemu uprawnienie do świadczenia pieniężnego przewidzianego w ustawie z dnia 31 maja 1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich z tytułu deportacji do pracy przymusowej w maksymalnym wymiarze określonym w art. 3 ust. 1 powołanej ustawy. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Ppsa orzekł jak w sentencji. MZ