IV SA/Po 507/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. I J. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie warunków zabudowy terenu postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ G. Radzicka G. i J. O. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) 2009r. Nr (...) utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia (...) 2009r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy (...) z dnia (...) września 2003r. nr (...) ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku gospodarczego przewidzianego do realizacji na działce o numerze geodezyjnym (...) w P. przy ul W. Wraz ze skargą G. i J. O. zwrócili się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 61 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153/02/1270 ze zm. – dalej ppsa) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na mocy dyspozycji art. 61 §3 ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć więc tylko tych aktów nadających się wykonania i wymagających wykonania. Z powyższego wynika, iż decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, stwierdzająca wyłącznie zgodność zamierzenia inwestycyjnego z prawem, nie uprawniając jeszcze do rozpoczęcia robót budowlanych, nie podlega wykonaniu. Decyzja o stwierdzeniu nieważności decyzji o warunkach zabudowy z uwagi na specyfikę regulowanego nią przedmiotu nie ma również cechy wykonalności w rozumieniu art. 61 ppsa. Decyzja powyższa określa jedynie, że zdaniem organu administracji publicznej decyzja o warunkach zabudowy została obarczona jedną z wad określonych w art. 156 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej kpa). Ponadto zwrócić należy uwagę na fakt, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków musi być bezpośrednio związane z wykonywaniem zaskarżonego aktu. W przedmiotowej sprawie związek taki nie występuje, gdyż możliwość realizacji inwestycji wynikać może jedynie z ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, a nie z decyzji o warunkach zabudowy, której nieważność stwierdzono w decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia. Tym samym skutki ewentualnej decyzji o uchyleniu rozstrzygnięcia o pozwoleniu na budowę wydanej na podstawie art. 145 §1 pkt 8 kpa skarżący mogą zwalczać jedynie w postępowaniu w sprawie wydania tejże decyzji. Postępowania toczące się po wydaniu decyzji stwierdzającej nieważność decyzji o warunkach zabudowy terenu są bowiem postępowaniami odrębnymi, w których przysługują stronie środki ochrony tymczasowej, których to jednak nie można przenieść na grunt niniejszej sprawy i tym samym żądać wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (zob postanowienie NSA z dn. 27 listopada 2007r. sygn. akt II OZ 1163/07 niepubl.) Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 §3 i §5 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ G. Radzicka