IV SA/Po 51/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski Sędzia WSA Donata Starosta Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska-Cybulska (spr.) Protokolant Sekr. sąd. Agata Żebrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Komunalno-Transportowego "[...] P." sp. z o.o. sp. k. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia oddala skargę w całości Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 20 listopada 2018 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy C. znak [...] z dnia 28 sierpnia 2012 r. odmawiającą określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na budowie Zakładu Produkcji Paliw Alternatywnych i Kompostu w B. na dz. nr [...], obręb B.. Powyższe decyzje wydano w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: M. F. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Komunalno-Transportowe O. M. F. wniósł o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie Zakładu Produkcji Paliw Alternatywnych i Kompostu w B. na dz. nr [...], obręb B.. Wójt Gminy C. decyzją z dnia 28 sierpnia 2012 r. nr [...] odmówił określenia środowiskowych uwarunkowań dla wskazanego przedsięwzięcia z uwagi na niezgodność inwestycji ze szczegółowymi zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie przebiegu drogi wojewódzkiej nr [...] w rejonie wsi B.-S., zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Gminy C. z dnia 18 września 2002 r., od której to decyzji M. F. wniósł odwołanie, z zachowaniem przepisanego terminu. W odwołaniu inwestor podniósł liczne zarzuty wobec uznania przez organ niezgodności inwestycji ze szczegółowymi zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie przebiegu drogi wojewódzkiej nr [...] w rejonie wsi B.-S., zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Gminy C. z dnia 18 września 2002 r. N. M. F. wniósł z zawieszenie postępowania w sprawie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 17 listopada 2014 r. znak [...] zawiesiło postępowanie z odwołania M. F. - na jego wniosek (k. 32 akt adm.). W piśmie z 12 września 2016 r. pełnomocnik inwestora wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania, wywołanego odwołaniem z dnia 12 września 2012 r. (k.26 i 27 akt adm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 20 listopada 2018 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy C. wskazując, że rozpoznając sprawę Kolegium brało pod uwagę przy orzekaniu aktualnie obowiązujący dla działki ni [...] w B. miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego w zakresie przebiegu drogi wojewódzkiej nr [...] w rejonie wsi B.-S. zatwierdzony uchwałą nr [...] Rady Gminy C. z dnia 18 września 2002 r., a następnie zmieniony uchwałą nr [...] Rady Gminy C. z dnia 16 czerwca 2016 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "w zakresie przebiegu drogi wojewódzkiej nr [...] w rejonie wsi B. - S." - część D. Wskazano, że zgodnie z art. 71 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Wskazano, że planowane przedsięwzięcie polegające nu budowie Zakładu Produkcji Paliw Alternatywnych i Kompostu zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie oddziaływać na środowisko, dla których realizacji wymagane jest uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i dla których sporządzenie raportu może być wymagane. Dalej wskazano, że stosownie do art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Zatem nie można ustalić środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia w przypadku wystąpienia niezgodności lokalizacji planowanego przedsięwzięcia z postanowieniami planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony i wobec takiego ustalenia - jak wskazało Kolegium - zbędnym jest dalsze prowadzenie postępowania wyjaśniającego, a jedyną decyzją w takiej sytuacji może być odmowa wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Kolegium wyjaśniło, że prowadząc postępowanie wyjaśniające nie brało pod uwagę zarzutów, które dotyczyły miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w pierwotnym brzmieniu. Wskazano, że jak wynika w szczególności z Uchwały nr [...] Rady Gminy C. z dnia 16 czerwca 2016 r w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "w zakresie przebiegu drogi wojewódzkiej nr [...] w rejonie wsi B. -S." - część D działka nr [...], obręb B., przeznaczona jest na tereny zabudowy obiektów produkcyjnych, składów i magazynów lub usługowej oznaczone symbolami, oznaczone na rysunku planu symbolem [...] Stosownie do § 5 ust. 1 pkt 1 lit. c) Uchwały Nr [...], na tym terenie w zakresie określenia zasad ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu ustala się zakaz lokalizacji przedsięwzięć mogących zawsze lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, w rozumieniu przepisów odrębnych, z wyjątkiem dopuszczonych pozostałymi ustaleniami planu oraz na terenach P/U - uwzględniając jednak zakazy - zapisane w paragrafie 9 pkt 1. W § 9 pkt 1 lit. c Uchwały Nr [...] w zakresie szczegółowych parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu dla terenów oznaczonych symbolami: 1P/U, 2P/U, 3P/U, 4P/U, 5P/U, 6P/U ustalono lokalizację obiektów produkcyjnych, składów, magazynów, biur, baz transportowych, funkcji usługowej, w tym handlu hurtowego - z wyłączeniem - lokalizacji m.in. instalacji do odzysku, sortowania, kompostowania lub unieszkodliwiania odpadów, składowisk odpadów i miejsc retencji powierzchniowej odpadów. A zatem, jak wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zlokalizowanie przedsięwzięcia polegającego na budowie Zakładu Produkcji Paliw Alternatywnych i Kompostu, nie jest zgodne z zapisami miejscowego plan zagospodarowania przestrzennego terenu przedsięwzięcia zatwierdzonego Uchwałą nr [...] Rady Gminy C. z dnia 16 czerwca 2016 r w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "w zakresie przebiegu drogi wojewódzkiej nr [...] w rejonie wsi B. - S." - część D, bowiem - jak wskazało Kolegium - wprost wyłączono m.in. na terenie oznaczonym 2P/U (który obejmuje działkę nr [...] w B.) lokalizację instalacji do odzysku, sortowania, kompostowania lub unieszkodliwiania odpadów, składowisk odpadów i miejsc retencji powierzchniowej odpadów. Kolegium podkreśliło, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody nie jest decyzją uznaniową i musi znaleźć wyraźne oparcie zarówno w stanie faktycznym, jak i prawnym. Wystąpienie niezgodności lokalizacji planowanego przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, czyni zbędnym przeprowadzenie postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w pozostałym zakresie. Wskazano, że przepis art. 80 ust. 2 ustawy w zdaniu pierwszym zawiera normę, która wprowadza podstawowe kryterium oceny zamierzeń strony ubiegającej się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wobec tego, jeżeli plan miejscowy nie przewiduje przeznaczenia terenu pod określone przedsięwzięcie, to organ ma obowiązek, wobec braku zgodności przedsięwzięcia z planem, wydać decyzję odmowną i to nawet bez dalszego badania rzeczywistego wpływu planowanej działalności na środowisko. Na zakończenie, Kolegium wskazało, że nie odnosi się do pozostałych zarzutów odwołania, "bowiem wobec ustalenia co do braku zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z aktualnie obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, o którym była mowa powyżej, nie mają one wpływu na treść wydanej decyzji, która w ocenie niniejszego składu Kolegium została wydana prawidłowo jako decyzja odmowna". W przewidzianym prawem terminie skargę do sądu wywiódł następca prawny Przedsiębiorstwa Komunalno-Transportowego O. M. F., Przedsiębiorstwo Komunalno-Transportowego O. P., sp. z o.o. sp. k. (dalej jako: Skarżąca) domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania oraz zwrotu kosztów postępowania. W skardze podniesiono zarzut naruszenia art. 98 § 2 k.p.a. poprzez brak wydania postanowienia o podjęciu postępowania. Wskazano też na naruszenie art. 107 § 3 w zw. z art. 8, art. 11 i art. 15 k.p.a. poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności i niedokonanie w uzasadnieniu faktycznym i prawnym zaskarżonej decyzji analizy prawidłowości postępowania organu I instancji, co jak podkreślono, ma znaczenie z punktu widzenia prejudykatu na potrzeby postępowania prowadzonego na podstawie art. 417 k.c. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Stosownie do treści przepisu art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018, poz. 1302 – dalej jako: ppsa) sąd administracyjny uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b),inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego Sąd nie dostrzegł naruszenia przepisów prawa materialnego - które miało wpływ na wynik sprawy - jak również przepisów postępowania, które - mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie dostrzegł też naruszenia prawa dającego podstawę wznowienia postepowania administracyjnego. Podkreślenia wymaga, że uchylenie decyzji z powodu naruszenia prawa materialnego doznaje ograniczenia, bowiem może ono nastąpić tylko wówczas, jeżeli uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Podobnie, w przypadku naruszenia przepisów postępowania, przez możliwość istotnego wpływu na wynik sprawy należy rozumieć prawdopodobieństwo oddziaływania naruszeń prawa procesowego na treść decyzji, a więc na ukształtowanie w nich stosunku administracyjnoprawnego (por. T. Woś, Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 458). Jednocześnie przyjmuje się, że brak takiego wpływu wystąpi w sytuacji gdy przy prawidłowym zastosowaniu prawa materialnego treść decyzji byłaby taka sama (por. A. Kabat [w;] B. Dauter, A. Kabat, Małgorzata Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2016, s. 624). Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd musi zatem mieć na uwadze, czy uchylenie zaskarżonego aktu z uwagi na stwierdzone uchybienia może doprowadzić do wydania decyzji o innej treści na skutek ponownego rozpoznania sprawy. Podstawę prawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2018, poz. 2081 – dalej jako: ustawa o dostępie do informacji o środowisku) oraz ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018, poz. 2096 ze zm. – dalej jako: k.p.a.), a także przepisy uchwały nr [...] Rady Gminy C. z dnia 16 czerwca 2016 r w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "w zakresie przebiegu drogi wojewódzkiej nr [...] w rejonie wsi B. - S." - część D (Dz.Urz. Woj. Wlkp. z 2016, poz. 4399 – dalej jako: Plan w rejonie wsi B. - S.). Poza sporem w okolicznościach badanej sprawy pozostaje, że postępowanie w sprawie dotyczyło środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na budowie Zakładu Produkcji Paliw Alternatywnych i Kompostu w B. na dz. nr [...], obręb B.. Kwestią bezsporną pozostaje także, że w dacie wydawania zaskarżonej decyzji Kolegium obowiązywał Plan w rejonie wsi B. – S. . Nie budzi wątpliwości stron, ani Sądu, że Plan w rejonie wsi B. – S. pozostaje w obrocie prawnym. Kwestią bezsporną pozostaje, że dz. nr [...], obręb B. położona jest na terenie objętym Planem w rejonie wsi B. – S., przeznaczonym na tereny zabudowy obiektów produkcyjnych, składów i magazynów lub usługowej oznaczone symbolami, oznaczone na rysunku planu symbolem 2P/U - z wyłączeniem - lokalizacji m.in. instalacji do odzysku, sortowania, kompostowania lub unieszkodliwiania odpadów, składowisk odpadów i miejsc retencji powierzchniowej odpadów. Poza sporem w okolicznościach badanej sprawy pozostaje, że postępowanie w sprawie zostało zawieszone na wniosek inwestora, postanowieniem z dnia 17 listopada 2014 r. Kwestią bezsporną pozostaje, że pismem z dnia 12 września 2016 r. (data wpływu do Kolegium: 14 września 2016 r.) inwestor wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania (k. 26 i 27 akt adm.). Poza sporem pozostaje również, że Kolegium pomimo braku formalnego podjęcia postępowania, wydało zaskarżoną decyzję z dnia 20 listopada 2018 r. Kwestią sporną w sprawie pozostaje legalność decyzji Kolegium z uwagi na podnoszone wady uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz fakt jej wydania pomimo braku formalnego podjęcia postępowania. Ustosunkowując się w pierwszej kolejności do kwestii proceduralnej, dotyczącej wydania zaskarżonej decyzji pomimo braku formalnego podjęcia zawieszonego wcześniej postępowania, należy wskazać, że niewątpliwie ma rację Skarżąca, że doszło we wskazanym zakresie do naruszenia prawa. Jednocześnie jednak należy wskazać, że w okolicznościach badanej sprawy, było to uchybienie pozostające bez wpływu na wynik tej sprawy. Zauważyć należy, że sama Skarżąca nie wiąże z tym uchybieniem skutków, które mogłyby mieć jakikolwiek wpływ na wynik sprawy. Niezależnie jednak od argumentacji skargi, należy zauważyć, że do zawieszenia postępowania w dniu 17 listopada 2014 r. doszło na wniosek strony. Przed upływem okresu wskazanego w art. 98 § 2 k.p.a. wnioskodawca zwrócił się o podjęcie zawieszonego postępowania. Nie ulega wątpliwości, że Kolegium winne było wydać stosowny akt informujący o podjęciu zawieszonego postępowania. Jednocześnie jednak należy zauważyć, że w okolicznościach badanej sprawy wnioskodawca w ustawowym terminie zwrócił się o podjęcie postępowania, co należy utożsamiać z jego deklaracją o potrzymaniu złożonego przez siebie wniosku o ustalenie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na budowie Zakładu Produkcji Paliw Alternatywnych i Kompostu w B. na dz. nr [...], obręb B.. Sam tylko fakt braku formalnego poinformowania inwestora, o podjęciu na jego wniosek postępowania, i to w sytuacji gdy ustawodawca wykluczył zażalenie na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania, stanowi w ocenie Sądu okoliczność, która nie miała wpływu na wynik badanej sprawy. W szczególności jeżeli weźmie się pod uwagę bezsporny w badanej sprawie fakt braku zgodności zamierzenia inwestycyjnego wskazanego we wniosku z postanowieniami Planu w rejonie wsi B. – S.. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W okolicznościach niniejszej sprawy wystąpiono o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla zamierzenia polegającego na budowie Zakładu Produkcji Paliw Alternatywnych i Kompostu, które zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2016, poz. 71 – dalej jako: rozporządzenie z 2010 r.) zakwalifikowane zostało jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Kwestia ta pozostaje niesporna. Jednoznacznie na prawidłowość takiej kwalifikacji Zakładu Produkcji Paliw Alternatywnych i Kompostu wskazuje § 3 pkt 80 i 81 rozporządzenia z 2010 r. w brzmieniu obowiązującym w dacie wydawania zaskarżonej decyzji. Świadomość tego faktu miał sam wnioskodawca, opisując Rodzaj przedsięwzięcia w Raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Wskazano, wówczas, że wskazana we wniosku inwestycja kwalifikuje się jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, bowiem elementy planowanego przedsięwzięcia zostały wymienione w § 3 ust. 1pkt. 35, pkt. 52b), pkt 76, pkt 80, pkt 81 rozporządzenia z 2010 r. (pkt. 2.2.1.1. i pkt. 2.2.1.2. Raportu – s. 13). Ta kwalifikacja wskazanego przedsięwzięcia polegającego na budowie Zakładu Produkcji Paliwa Alternatywnego i Kompostu, jak wynika z akt sprawy, została dokonana w sposób prawidłowy, zarówno przez samego wnioskodawcę, jak i przez organy i pozostaje bezsporna. W tej sytuacji właściwy organ był zobligowany do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku). Kwestią bezsporną pozostaje, że w badanej sprawie objęta wnioskiem inwestora działka położona jest na obszarze obowiązywania Planu w rejonie wsi B. – S.. Z postanowień art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku wynika niezbicie, że co do zasady zgodność z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest podstawowym kryterium oceny zamierzeń inwestycyjnych podmiotu ubiegającego się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Stwierdzenie sprzeczności lokalizacji przedsięwzięcia z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zwalnia organ prowadzący postępowanie z konieczności przeprowadzania postępowania wyjaśniającego w szerszym zakresie (por. K. Gruszecki, Udostępnianie informacji o środowisku i jego ochronie, udziału społeczeństwa w ochronie środowiska oraz oceny oddziaływania na środowisko. Komentarz, Wyd. II, Lex/3l 2013) Zasadnie zatem Kolegium wskazało, że w tej sytuacji, w pierwszej kolejności ustalenia wymagało, czy lokalizacja budowy Zakładu Produkcji Paliw Alternatywnych i Kompostu na działce o nr [...] w B. jest zgodna z obowiązującym na tym terenie miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Słusznie Kolegium, rozpoznając sprawę zastosowało przepisy prawa miejscowego obowiązujące w dacie rozpoznawania przez siebie sprawy. Zgodzić należy się z Kolegium, że nie mogło ono zastosować nieobowiązujących już w dacie orzekania przez ten organ przepisów prawa miejscowego (tj. planu miejscowego w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania przez Wójta Gminy C.). Kolegium nie było również uprawnione do polemizowania z postanowieniami przepisów prawa miejscowego. Prawidłowo Kolegium wskazało, że jak wynika z Planu w rejonie wsi B. – S. działka nr [...], obręb B., przeznaczona jest na tereny zabudowy obiektów produkcyjnych, składów i magazynów lub usługowej jednak do § 5 ust. 1 pkt 1 lit. c) Planu w rejonie wsi B. – S. na tym terenie w zakresie określenia zasad ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu - ustala się zakaz - lokalizacji przedsięwzięć mogących zawsze lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, w rozumieniu przepisów odrębnych, z wyjątkiem dopuszczonych pozostałymi ustaleniami planu oraz na terenach P/U uwzględniając zakazy zapisane w paragrafie 9 pkt 1. W § 9 pkt 1 lit. c) Planu w rejonie wsi B. – S. w zakresie szczegółowych parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu dla terenów oznaczonych symbolami: 1P/U, 2P/U, 3P/U, 4P/U, 5P/U, 6P/U ustalono lokalizację obiektów produkcyjnych, składów, magazynów, biur, baz transportowych, funkcji usługowej, w tym handlu hurtowego - z wyłączeniem - lokalizacji m.in. instalacji do odzysku, sortowania, kompostowania lub unieszkodliwiania odpadów, składowisk odpadów i miejsc retencji powierzchniowej odpadów. Jednocześnie w § 9 ust. 1 pkt i) Planu w rejonie wsi B. – Szlachcin ustanowiono zakaz lokalizacji inwestycji polegającej na produkcji paliw. Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że prawidłowo Kolegium wywiodło wniosek o niezgodności Zakładu Produkcji Paliw Alternatywnych i Kompostu z postanowieniami obowiązującego na tym terenie Planu w rejonie wsi B. – Szlachcin. Podkreślić należy, że okoliczność ta pozostaje niesporna i Skarżąca tych ustaleń nie kwestionuje. Odnosząc się w tym zakresie do zarzutów skargi, należy wskazać, że wydając zaskarżoną decyzję Kolegium wskazało, że "nie odnosi się do pozostałych zarzutów odwołania", bowiem "nie mają one wpływu na treść wydanej decyzji, która w ocenie niniejszego składu Kolegium została wydana prawidłowo jako decyzja odmowna" (s. 4 uzasadnienia zaskarżonej decyzji). Przywołany cytat z uzasadnienia decyzji Kolegium dowodzi, że organ ten nie tylko skontrolował decyzję Wójta Gminy C., ale decyzję tę uznał za prawidłową, co wyartykułowano wprost wskazując, że decyzja ta "została wydana prawidłowo jako decyzja odmowna". Sąd dostrzega przy tym argumentację odwołania zmierzającą do wykazania wadliwości obowiązującego - w dacie orzekania przez Wójta Gminy C. - planu miejscowego (obowiązująca wówczas uchwała nr [...] Rady Gminy C. z dnia 18 września 2002 r.) i wskazującą, że "niewykonalne przepisy prawa nie mogą stanowić podstawy jakiegokolwiek rozstrzygnięcia merytorycznego" (k. 10 akt adm.). Sąd dostrzega, że w odwołaniu zarzucono, że w uchwale nr [...] Rady Gminy C. z dnia 18 września 2002 r. brak przepisów "dotyczących utrzymania dotychczasowego korzystania z nieruchomości (zbiornik bezodpływowy na nieczystości, odprowadzenie wód deszczowych i roztopowych, korzystanie ze studni) przy jednoczesnym zobligowaniu do korzystania z nieistniejącej kanalizacji wodnej i ściekowej". Należy jednak wskazać, że uchwała nr [...] Rady Gminy C. z dnia 18 września 2002 r. stanowi akt prawa miejscowego i nigdy nie stwierdzono jej nieważności. Tak więc do zastosowania tych przepisów, w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania, zobowiązany był również Wójt Gminy C.. Kwestia legalności samej uchwały nr [...] Rady Gminy C. z dnia 18 września 2002 r. mogła być natomiast rozważana przez sąd administracyjny na skutek skargi wywiedzionej na tę uchwałę. Nie sposób zatem zgodzić się z zarzutami skargi, jakoby w niniejszej sprawie doszło do naruszenia zasady dwuinstancyjności (art. 15 k.p.a.) z uwagi na brak analizy prawidłowości postępowania organu I instancji. Nie sposób również zgodzić się, że Kolegium naruszyło art. 107 § 3 w zw. z art. 8 i art. 11 k.p.a. - w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy - wskazując, że "nie odnosi się do pozostałych zarzutów odwołania, wobec ustalenia co do braku zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z aktualnie obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego" i wyjaśniając, że "nie mają one wpływu na treść wydanej decyzji". Odnosząc się do argumentacji skargi o potrzebie uzyskania prejudykatu, Sąd zauważa, że odrębne zagadnienie stanowi kwestia przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego, która podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego (również w odniesieniu do postępowań administracyjnych zakończonych już wydaniem decyzji), na skutek skargi wniesionej na przewlekłe prowadzenie postępowania przez konkretny organ i po wyczerpaniu stosownego trybu. Kwestia przewlekłego prowadzenia postępowania i jego skutków podlega więc badaniu w odrębnym postępowaniu, sąd administracyjny nie bada jej natomiast w postępowaniach wywołanych skargą na akt administracyjny – co ma miejsce w niniejszej sprawie. Mając zatem na uwadze, że zarzuty skargi nie mają uzasadnionych podstaw oraz, że Sąd nie dostrzegł z urzędu takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy - skargę należało oddalić. Wobec powyższego, na podstawie art. 151 ppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, orzekł jak w sentencji.