IV SA/Po 511/13

PostanowienieWSA w Poznaniu2013-08-20

Skład orzekający: Izabela Bąk-Marciniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który złożył sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego odmawiającego przyznania prawa pomocy, może uzyskać zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym?
Ratio decidendi
Sąd, rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego w sprawie przyznania prawa pomocy, rozpoznaje wniosek od początku. Na podstawie przedstawionych przez skarżącego okoliczności, które wskazują na jego trudną sytuację materialną, sąd uznał, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. W związku z tym, sąd przyznał prawo pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnienie od kosztów sądowych.
Stan faktyczny
Skarżący R. T. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą kary za usunięcie drzew bez zezwolenia. Wraz ze skargą złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, uzasadniając go trudną sytuacją materialną. Po wezwaniu do uzupełnienia wniosku, skarżący przedstawił dokumenty i wyjaśnienia dotyczące swojej sytuacji finansowej. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, jednak skarżący złożył sprzeciw od tego postanowienia.
Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Bąk- Marciniak po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu R. T. od postanowienia Referendarza sądowego z dnia 09 lipca 2013 r. w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] listopada 2012 r. nr SKO – [...] w przedmiocie kary za usunięcie drzew bez zezwolenia postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych R. T. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] listopada 2012r. nr SKO – [...] w przedmiocie kary za usunięcie drzew bez zezwolenia. Wraz ze skargą złożono wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu w/w wniosku wnioskodawca podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i nie ma żadnego majątku ani dochodu i utrzymuje się wyłącznie dzięki pomocy rodziny i przyjaciół. Celem doprecyzowania sytuacji majątkowej wnioskodawcy, pismem z dnia 12 czerwca 2013r. wezwano go do przedłożenia wyciągów i wykazów za okres ostatnich 3 miesięcy ze wszystkich rachunków bankowych posiadanych przez skarżącego i osoby prowadzące wspólne gospodarstwo domowe oraz dokumentów dotyczących lokat, kont i kart kredytowych, podania informacji dotyczących osób prowadzących wspólne gospodarstwo domowe w tym uzyskiwanych przez nich dochodów, nadesłania kopii zeznań podatkowych podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2011 i 2012 złożonego przez skarżącego i osoby prowadzące wspólne gospodarstwo domowe, wykazania za pomocą kserokopii dokumentów (np. rachunków, faktur za media, w tym gaz, energię elektr., wodę, telefon; dokumentów potwierdzających wysokość: podatku, opłat czynszowych, ubezpieczenia itp.) jakiego rzędu kwoty obciążają miesięcznie budżet domowy z tytułu stałych opłat związanych z prowadzeniem gospodarstwa domowego, przedłożenia zestawienia pojazdów mechanicznych użytkowanych w gospodarstwie domowym, określenia tytułu prawnego do nieruchomości wskazanej jako adres zamieszkania, przedłożenia wyjaśnień dotyczących prowadzonej działalności gospodarczej w tym przedłożenie aktualnego wyciągu z rejestru działalności gospodarczej, dokumentacji księgowej za ostatnie 3 miesiące w tym: ksiąg przychodów i rozchodów (pełna wersja z opisem zdarzeń gospodarczych), deklaracji VAT, raportów kasowych; aktualnej ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych prowadzonej działalności, wyjaśnienia czy otrzymuje świadczenia z pomocy społecznej, przedłożenia informacji czy jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna (w przypadku rejestracji należało przedłożyć stosowne zaświadczenie), podania nazwisk osób udzielających wsparcia materialnego wraz z podaniem stopnia pokrewieństwa oraz wysokości i formy uzyskanej pomocy, oraz nadesłania dokumentów obrazujących poziom przeciętnych miesięcznych wydatków związanych z utrzymaniem się. Wykonując w/w zobowiązanie skarżący pismem z dnia 25 czerwca 2013r. przesłał w załączeniu wyciąg z rachunku bankowego oraz wyjaśniał, iż obecnie nie posiada żadnych innych rachunków bankowych, a ten który ma jest zajęty przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym Sz. Centrum w Sz. Wnioskodawca poinformował również, że nie prowadzi gospodarstwa domowego z innymi osobami, nie posiada rachunków za media, prąd gdyż opłaca je systemem przedpłatowym, wszystkie inne rachunki opłaca zaś wyłącznie dzięki pomocy przyjaciół i to też nieregularnie, w związku z tym powstaje zadłużenie. Skarżący wyjaśnił także, iż nie posiada, ani nie użytkuje pojazdu mechanicznego, nie prowadzi działalności gospodarczej od kilku lat, zaś mieszkanie z którego korzysta jest mieszkaniem komunalnym opłacanym na zasadzie najmu. Wnioskodawca przesyłał również kopię zeznań podatku dochodowego za lata 2011 i 2012. Skarżący wyjaśnił, iż pomocy udziela mu córka K. T. oraz znajomi (T. B. i A. T.). Powyższa pomoc polega na opłaceniu rachunków, zrobieniu zakupów i kupnie leków. Ponadto wnioskodawca poinformował, że nie otrzymuje świadczeń z opieki społecznej, był zarejestrowany jako osoba bezrobotna i nie posiada dokumentów obrazujących przeciętne wydatki związane z utrzymaniem się. Wnioskodawca oświadczył również, iż w związku z brakiem środków żyje bardzo skromnie, a utrzymanie to wydatek rzędu kilkuset złotych (ok. [...] zł.) pozwalający na skromne wyżywienie i zakup jedynie podstawowych leków. Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 09 lipca 2013 r. odmówiono Skarżącemu przyznania prawa pomocy. W ustawowo przewidzianym terminie Skarżący złożył sprzeciw od powyższego postanowienia. W sprzeciwie skarżący podtrzymał swoje stanowisko zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Ponadto wskazał, iż zwolnienie od opłaty sadowej umożliwi Mu obronę swoich praw na drodze sądowej. Udzielenie pomocy Skarżącemu w ramach zwolnienia od kosztów sądowych umożliwi Mu realizację konstytucyjnego prawa do obrony swoich praw. Jest to tym bardziej uzasadnione, iż z pewnością opłata sądowa w niniejszej sprawie będzie stanowić gigantyczną i nie do zdobycia dla Skarżącego kwotę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270; dalej: "p.p.s.a.") zaskarżenie postanowienia referendarza sądowego w sprawie prawa pomocy wywołuje ten skutek, iż sąd rozpoznaje wniosek o przyznanie prawa pomocy od początku, tzn. tak, jakby wniosek ten nie był jeszcze przedmiotem analizy, oceny i rozpoznania. Sąd nie wypowiada się więc o zasadności zaskarżonego sprzeciwem postanowienia i nie dokonuje merytorycznego rozpoznania sprzeciwu. Skutkiem wniesionego przez skarżącego sprzeciwu jest utrata mocy zaskarżonego postanowienia i konieczność ponownego merytorycznego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Na podstawie art. 245 § 1-3 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika. Z kolei prawo pomocy z zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Wyżej powołane unormowania winny być odczytywane w kontekście treści art. 199 ustawy procesowej, zgodnie z którym strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Należy zatem przyjąć, iż zwolnienie z obowiązku uiszczenia opłat sądowych oraz ponoszenia kosztów zastępstwa procesowego stanowi wyjątek od reguły wykonania przez stronę tego obowiązku, który sprzyja rozwadze w wyborze sądowej drogi dochodzenia swoich praw. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, jest możliwe, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zawarte w wyżej cytowanym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie wykazane (uprawdopodobnione) przez stronę (por. J. P. Tarno - "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004 s. 319). Przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna w kwocie [...]- zł, co potwierdza okoliczność, iż złożona skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego podlega wpisowi stosunkowemu, uzależnionemu od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi [...],- zł., zgodnie z § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Okoliczności przedstawione przez Skarżącego we wniosku o przyznanie prawa pomocy, jak również wynikające ze sprzeciwu pozwalają uznać, że sytuacja Skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze, przy uwzględnieniu wysokości wpisu sądowego ([...] zł), stwierdzić należy, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Uznając więc spełnienie przez wnioskodawcę przesłanek do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, postanowiono zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. Sąd wskazuje, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka -Medek, wyd. Zakamycze 2005, s. 594). Instytucja przyznania prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób pozostających w takiej sytuacji materialnej, która nie pozwala im na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, lub gdy ich poniesienie uniemożliwiłoby zaspokojenie najbardziej podstawowych potrzeb życiowych. Instytucja prawa pomocy może mieć zastosowanie tylko w wyjątkowych sytuacjach. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 260 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło