IV SA/Po 511/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Józef Maleszewski po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu Stowarzyszenia [...] od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 16 lutego 2016 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2015 r. Nr [...] w przedmiocie dopuszczenia do udziału w postępowaniu p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie Pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. Stowarzyszenie [...] (dalej jako Stowarzyszenie) wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie opisane w rubrum. W skardze został zawarty wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 29 września 2015 r. (k. 56) referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 03 listopada 2015 r. (k. 67) sąd odrzucił sprzeciw, wskazując, że sprzeciw został wniesiony po terminie. Na opisane postanowienie zostało wniesione zażalenie, w terminie, połączone z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu (k. 76). Postanowieniem z dnia 08 grudnia 2015 r. (k. 78) sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu. Postanowieniem z dnia 08 grudnia 2015 r. (k. 85) sąd sprostował uzasadnienie postanowienia z dnia 03 listopada 2015 r. Stowarzyszenie wniosło zażalenie na postanowienie o sprostowaniu (k. 97). W zażaleniu został zawarty wniosek o zwolnienie Stowarzyszenia od kosztów sądowych od tego zażalenia. Zarządzeniem z dnia 07 stycznia 2016 r. (k. 99) Przewodnicząca IV Wydziału tut. Sądu wezwała stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, poprzez nadesłanie odpisu zażalenia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Tym samym zarządzeniem spowodowano przesłanie stronie skarżącej urzędowego formularza PPP – w związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Przesyłka była dwukrotnie awizowana (k. 102), w dniu 13 stycznia 2016 r. i w dniu 21 stycznia 2016 r., ale nie została odebrana przez stronę skarżącą. Zarządzeniem z dnia 16 lutego 2016 r. (k. 104) referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu pozostawił bez rozpoznania wniosek Stowarzyszenia o przyznanie prawa pomocy w zakresie kosztów sądowych od tego zażalenia, wskazując że Stowarzyszenie nie odpowiedziało na wezwanie do złożenia wniosku na urzędowym formularzu. Odpis zarządzenia doręczono Stowarzyszeniu w dniu 29 lutego 2016 r. (k. 122). W zakreślonym terminie Stowarzyszenie wniosło sprzeciw. Dwoma postanowieniami z dnia 23 lutego 2016 r. Sąd (1) odrzucił zażalenie na postanowienie z dnia 08 grudnia 2015 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu, (2) odrzucił zażalenie na postanowienie z dnia 08 grudnia 2015 r. o sprostowaniu uzasadnienia postanowienia Sądu z dnia 03 listopada 2015 r. (k. 109-111 i 114-116). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Sprzeciw nie zasługiwał na uwzględnienie. Jedynym argumentem sprzeciwu był brak określenia w zarządzeniu, że postępowanie w przedmiocie dopuszczenia do udziału w postępowaniu w sprawie uwarunkowań środowiskowych dotyczy decyzji Wójta Gminy [...]. Sąd zaznacza, że referendarz sądowy WSA w Poznaniu pozostawił wniosek Stowarzyszenia o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, wskazując, że Stowarzyszenie nie odpowiedziało na wezwanie do złożenia wniosku na urzędowym formularzu. Sąd podkreśla, że Stowarzyszenie nie dołączyło do sprzeciwu wypełnionego formularza wniosku i wskazuje, że ustawodawca wykluczył możliwość przyznania prawa pomocy na wniosek złożony bez urzędowego formularza (art. 257 p.p.s.a.). W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.