IV SA/Po 518/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 lipca 2012 r. sprawy ze skargi H. W. i T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] kwietnia [...] r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odrzucić skargę co do T. W. Pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. T. W. (dalej skarżący) reprezentowany przez adw. U. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej WSA) skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] (dalej decyzja z dnia [...] kwietnia 2012 r.) utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy T. P. z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...], odmawiającą ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie hali magazynowo-biurowej, przewidzianej do realizacji na działce nr [...], położonej w miejscowości S., gmina T. P. (k. 4-21 akt IV SA/Po 520/12). Skarga została nadana w urzędzie pocztowym dnia [...] czerwca 2012 r. (k. 27 akt IV SA/Po 520/12). Pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. pełnomocnik skarżącego oraz H. W., Stefan W. wniósł do WSA skargę na decyzję SKO z dnia [...] kwietnia 2012 r. (k. 3 akt IV SA/Po 518/12). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 ppsa sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Wskazany w powołanym przepisie "stan sprawy w toku" – określany tradycyjnie mianem zawisłości sprawy (lis pendens) – stanowiący przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skargi tych samych podmiotów na ten sam akt administracyjny, trwa od chwili wniesienia skargi aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie (tj. do czasu uprawomocnienia się wyroku albo postanowienia odrzucającego skargę względnie umarzającego postępowanie). Warunkiem wystąpienia stanu sprawy w toku jest tożsamość danej sprawy sądowoadministracyjnej ze sprawą sądowoadministracyjną wcześniej wszczętą. O tożsamości spraw sądowoadministracyjnych można mówić wówczas, gdy występuje pomiędzy nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy uczestników postępowania; tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczny jest przedmiot zaskarżenia. W związku z powyższym, w świetle art. 58 § 1 pkt 4 ppsa w szczególności niedopuszczalne jest skuteczne wniesienie przez ten sam podmiot (działający osobiście albo przez pełnomocnika) kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny. Mając powyższe na względzie należy uznać, że w wyniku wniesienia przez skarżącego, reprezentowanego przez zawodowego pełnomocnika, skargi z dnia 12 czerwca 2012 r. (sygn. akt IV SA/Po 520/20) oraz uzupełnienia jej braków formalnych powstał stan sprawy w toku, co oznacza, że kolejna skarga, tym razem sporządzona i wniesiona przez skarżącego działającego przez pełnomocnika w osobie Stefana W. była już niedopuszczalna. Pomiędzy obu wskazanymi sprawami zawisłymi przed tutejszym Sądem zachodzi bowiem zarówno tożsamość podmiotowa (ich stronami są T. W. i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P.), jak również tożsamość przedmiotowa (obie skargi mają za przedmiot tę samą decyzję SKO). Ponieważ skarga sygnowana przez pełnomocnika skarżącego – S. W. została złożona z uchybieniem formalnym i fiskalnym, a wszelkie uchybienia skargi wniesionej przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego skarżącego zostały usunięte, pierwszą z wymienionych skarg należało odrzucić. Natomiast druga z wymienionych skarg podlegać będzie dalszemu rozpoznaniu przez Sąd. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ppsa w zw. z art. 58 §3 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.