IV SA/Po 527/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz /spr/ Sędziowie NSA Grażyna Radzicka WSA Izabela Bąk-Marciniak Protokolant ref. staż. Agata Pawlicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi L.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego oddala skargę Zastępca Dyrektora MOPR w L. działając z upoważnienia Prezydenta Miasta L. decyzją z dnia [...] marca 2015r. nr [...] wydaną na podstawie art. 2, art. 3 ust. 4, art. 7 pkt 1,5,6, art. 8 ust. 1 pkt 1, art. 38 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1, ust. 3 pkt 1, ust. 4, ust. 5, art. 106 ust. 1,4 ustawy z dnia 12 marca 2004r o pomocy społecznej (j.t. Dz.U. z 2015r. poz.163 - dalej u.p.s.), § 1 pkt 1 lit.a Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2012r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz.U. z 2012r., poz.823), art. 104, art. 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013r. poz. 267 ze zm. – dalej k.p.a.) przyznał L.W. zasiłek okresowy z powodu niepełnosprawności od 1 marca 2015 r. do 31 marca 2015 r. w wysokości [...] zł. W uzasadnienieu wskazano, iż zgodnie z przepisami u.p.s. zasiłek okresowy przysługuje osobie samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od 542 zł w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, niemożliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego. Wysokość zasiłku ustala się jako różnicę między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem rzeczywistym z tym, że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 418 zł, a niższa niż 20zł, a ponadto kwota zasiłku nie może być niższa niż 50% różnicy między kryterium dochodowym a dochodem rzeczywistym. Ponieważ dochód skarżącego jest niższy od kryterium dochodowego, a ponadto skarżący jest osobą niepełnosprawną spełnia on warunki do przyznania zasiłku okresowego. L.W. kwestionując powyższą decyzję wniósł odwołanie zarzucając naruszenie Konstytucji RP i ograniczenie jego praw. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. po rozpoznaniu powyższego odwołania, decyzją z dnia [...] maja 2015r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji opisano dotycchczasowy przebieg postępowania i wskazano, iż skarżący współzamieszkuje wraz z byłą żoną, 2 córkami i wnuczką. Skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest osobą bezrobotną, posiadającą orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności na stałe. Skarżący otrzymuje zasiłek stały w wysokości [...] zł miesięcznie, który stanowi jego źródło utrzymania. Podkreślono, iż zgodnie z art. 2 ust. 1 u.p.s., pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, której celem jest umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których sami nie są w stanie pokonać przy wykorzystaniu swoich własnych możliwości, zasobów i uprawnień. Według art.8 ust.1 pkt 1 u.p.s. prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty 542 zł przy jednoczesnym wystąpieniu co najmniej jednego z powodów wymienionych w art.7 pkt 2-15 u.p.s. Kryterium dochodowe w przypadku skarżącego nie zostało przekroczone i przy uwzględnieniu treści art. 38 ust. 1 i 2 u.p.s. zaistniały przesłanki do przyznania mu zasiłku okresowego z powodu niepełnosprawności od 1 marca 2015 r. do 31 marca 2015 r. w wysokości [...] zł. Kolegium uznało również, iż organ I instancji wydający decyzję jest dobrze zorientowany w zakresie pomocy niezbędnej skarżącemu, bowiem skarżący regularnie korzysta ze świadczeń z opieki społecznej. W 2014 roku wysokość przyznanej skarżącemu pomocy - jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zestawienia wypłat, wyniosła łącznie kwotę [...] zł, na którą to kwotę złożyły się zarówno zasiłki stałe, celowe, jak i świadczenia pieniężne na zakup artykułów żywnościowych. Natomiast w 2015 roku otrzymał już pomoc w wysokości [...] zł - zgodnie z listą wypłat dla klienta przedstawioną przez MOPR. Skargę na powyższą decyzję w ustawowym terminie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu L.W. , podnosząc, że z otrzymanych zasiłków nie jest w stanie się utrzymać. Dalej skarżący wskazał, że od 17 lat jest bez pracy, a od 11 lat utrzymuje się z zasiłków MOPR. Zarzucił organom niezrealizowanie obowiązków konstytucyjnych ciążących na państwie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2014r. poz. 1647) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Sąd administracyjny jest sądem kasacyjnym. W razie stwierdzenia istotnych uchybień sąd administracyjny nie ma więc kompetencji do merytorycznego rozstrzygnięcia danego postępowania, lecz jest upoważniony jedynie do uchylenia bądź stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji lub aktu. Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a., w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Mając powyższe na uwadze wskazać należy, iż zasiłek okresowy jest podstawową formą pomocy społecznej przyznawanej z uwagi na dysfunkcje określone w art. 38 ust. 1 u.p.s. takie jak: długotrwała choroba, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego o ile dochód osoby samotnie gospodarującej nie przekracza zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 1 u.p.s. kwoty 542 zł stanowiącej kryterium dochodowe osoby samotnie gospodarującej. Kwota zasiłku okresowego ustalona zgodnie z ust. 2 nie może być także niższa niż 50 % różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, przy czym kwota zasiłku okresowego nie może być niższa niż 20 zł. Zgodnie z art. 8 ust. 3 u.p.s. za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania. Okolicznością bezsporną jest spełnienie przez skarżącego wszystkich przesłanek do przyznania wnioskowanego świadczenia. W związku z tym należy stwierdzić, że organy obu instancji dokonały prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy i właściwie zastosowały przepisy u.p.s. W tym miejscu należy wskazać, iż okolicznością w sprawie bezsporną jest, iż jedynym dochodem skarżącego z miesiąca poprzedzającego miesiąc złożenia wniosku o przyznanie zasiłku okresowego był przyznany odrębną decyzją zasiłek stały w kwocie [...] zł. miesięcznie. Zatem prawidłowo skarżącemu udzielono wnioskowanego świadczenia w formie zasiłku okresowego, ustalonego wg wyliczenia (542-[...]= [...]x50%=[...]). Kwota przyznanego zasiłku okresowego została wyliczona poprawnie, przy uwzględnieniu, iż najniższy możliwy zasiłek okresowy zgodnie z art. 38 ust. 4 u.p.s. może wynosić 20 zł. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, wskazać należy, iż zawierają one ogólne uwagi krytyczne dotyczące działalności organów pomocy społecznej i przez to nie można ich bezpośrednio odnieść do zaskarżonej decyzji. Przepis art. 3 ust. 4 u.p.s. uzależnia między innymi wysokość przyznanej pomocy społecznej przede wszystkim od możliwości pomocy społecznej. W tym stanie rzeczy z przyczyn wskazanych i opisanych wyżej Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.