IV SA/Po 535/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu dnia 20 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. R. przeciwko Szefowi Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Poznaniu w przedmiocie uposażenia p o s t a n a w i a odrzucić skargę /-/ M. Dybowski Ostateczną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dowódca Wojsk Lądowych, działając na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. 98/00/1071 ze zm.- dalej kpa) stwierdził nieważność decyzji Dowódcy [...] Okręgu Wojskowego z dnia [...] r. nr [...] w sprawie wypowiedzenia [...] stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej, jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Żołnierz został przywrócony do służby. Pozwem z dnia [...] r. (prezentata Sądu [...]), będący radcą prawnym profesjonalny pełnomocnik [...], wystąpił o zasądzenie od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Poznaniu kwoty 2.800,67 zł. z odsetkami ustawowymi od dnia [...] r. do dnia zapłaty. Uzasadniając żądanie Pełnomocnik wskazał, że po przywróceniu do służby, rozliczeniem z [...] r. Powodowi wypłacono zaległe uposażenie z potrąceniem kwoty odprawy, ekwiwalentu za urlop w wysokości 2.800,67 oraz odszkodowania. Wojewódzki Sztab Wojskowy dokonał bezprawnego potrącenia ekwiwalentu za niewykorzystany urlop za rok [...], nie wypłacając go w okresie późniejszym. Ww. rozliczeniem poinformowano Powoda, że odsetki od nieterminowych wypłat zaległych uposażeń i należności będą realizowane po otrzymaniu na ten cel odpowiednich środków finansowych z Dowództwa Wojsk Lądowych. Dnia [...] r. Pełnomocnik uzupełnił braki formalne pozwu z dnia [...] r., wnosząc pozew o to samo roszczenie na formularzu (k. 2-6, 18-24). Odpowiadając na pozew Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Poznaniu (dalej Szef Woj. Sz. Woj.) wniósł o oddalenie żądania Powoda. Prawomocnym postanowieniem z dnia [...] r.- [...] Sąd [...] (dalej Sąd Rejonowy), uznał swą niewłaściwość i przekazał sprawę, zgodnie z właściwością rzeczową, Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. Pismem sądowym z dnia [...] r., prawidłowo doręczonym Pełnomocnikowi Skarżącego dnia [...] r., Sąd wezwał do wskazania w terminie 7 dni- pod rygorem odrzucenia skargi- jaką decyzję i jakiego organu skarży G. R. w pozwie z dnia [...] r. i z dnia [...] r. (k. 58, 62, 64). Pismem z dnia [...] r. (data stempla pocztowego, k. 67) Pełnomocnik Skarżącego określił, odpowiadając na wezwanie Sądu, że skarżona decyzja to "decyzja Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Poznaniu z dnia [...] r. na podstawie której została potrącona kwota 2.800,67 zł, w załączeniu do pisma" (k. 64-66). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 153/02/1269, zm. 169/05/1417- dalej usa) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, kontrola, o której mowa w art. 1 § 1 usa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem - art. 1 § 2 usa. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do ustalonego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Wskazana powyżej kontrola merytoryczna, dotycząca istoty sprawy możliwa jest dopiero gdy skarga wnoszona przez stronę spełnia warunki określone przepisami prawa - w tym w szczególności w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153/02/1270 ze zm.- dalej ppsa). Przepis art. 3 § 2 ppsa stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, w przypadkach enumeratywnie tam wymienionych. Wskazany przepis nie uzależnia dopuszczalności skargi od tego, czy rozstrzygnięcie zostało podjęte w postępowaniu unormowanym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, czy też w trybie innej procedury regulującej postępowania jurysdykcyjne. Z art. 3 § 2 pkt 4 ppsa wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Na podstawie uzasadnienia żądania Skarżącego, jak i w oparciu o materiał zgromadzony w aktach, uznać należy, że przedmiotem skargi jest czynność potrącenia kwoty w wysokości 2.800,67 dokonana przez organ administracji w [...] r. Poza zgodnymi twierdzeniami Skarżącego i organu wyrażonymi w pozwie i odpowiedzi na pozew, dokumentem potwierdzającym dokonanie potrącenia jest "Rozliczenie żołnierza przywróconego do służby wojskowej [...]" z dnia [...] r. nr [...] (k. 11, 66). Ani powyższa czynność, ani pismo, nie są władczymi rozstrzygnięciami organu administracji w rozumieniu wskazanych przepisów. Nie mieszczą się one w szczególności w pojęciu aktu prawa miejscowego, decyzji i postanowienia. Nie są one także innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej. Wskazane pismo nie powołuje żadnej podstawy prawnej, która uzasadniałaby stanowisko organu. Stwierdzić należy, że badanie czynności potrącenia w oparciu o rozliczenie, wobec niezbędnych elementów właściwych dla władczego działania organów administracji, nie poddaje się kontroli sądu administracyjnego (odpowiednio- postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 03 grudnia 2008 r.- IV SA/Po 126/08). Na gruncie niniejszej sprawy, organ wezwany do wydania stosownej decyzji w przedmiocie zwrotu potrąconej kwoty, winien wydać decyzję rozstrzygającą o tym żądaniu. Niewydanie takiego rozstrzygnięcia, z zachowaniem przepisów procedury administracyjnej, skutkować może bezczynnością organu. Wówczas po wyczerpaniu środków zaskarżenia - zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ppsa, bezczynność organu będzie mogła być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa, Sąd odrzucił skargę. Będąc związany prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia [...] r.- [...] (art. 58 § 4 ppsa), Sąd Administracyjny nie jest władny przekazać "niniejszą sprawę Szefowi Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Poznaniu" (k. 65). Z odpisów pism nadesłanych przy piśmie Pełnomocnika Szefa Woj. Sz. Woj. z dnia [...] r. (w tym pisma z dnia [...] r.- k. 11) wynika, że żądanie wypłaty świadczenia zostało skutecznie zgłoszone Szefowi Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Poznaniu przed wytoczeniem niniejszej skargi. /-/ M. Dybowski