IV SA/Po 535/25
WyrokWSA w Poznaniu2025-07-24
Skład orzekający: Józef Maleszewski, Tomasz Grossmann, Sebastian Michalski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja wojewody utrzymująca w mocy decyzję starosty o zwrocie nieruchomości wywłaszczonej jest zgodna z prawem, mimo zarzutów dotyczących niewyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego i oceny celu wywłaszczenia?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy prawidłowo ustaliły, iż nieruchomość stała się zbędna na cel wywłaszczenia, a skarga Prezydenta Miasta była nieuzasadniona. Organy wyczerpały możliwości dowodowe, a zarzuty dotyczące niewyjaśnienia planu realizacyjnego oraz oceny celu wywłaszczenia nie znalazły potwierdzenia. Ponadto, inwestycja celu publicznego zrealizowana po złożeniu wniosku o zwrot nie stanowi przeszkody do zwrotu nieruchomości.Stan faktyczny
Prezydent Miasta zaskarżył decyzję wojewody z 8 kwietnia 2025 r., która utrzymała w mocy decyzję starosty z 14 sierpnia 2024 r. o zwrocie części nieruchomości wywłaszczonej w 1977 roku na rzecz spadkobierców poprzedniego właściciela. Skarżący zarzucił niewyczerpujące wyjaśnienie stanu faktycznego, w tym brak ustalenia, czy teren był objęty planem realizacyjnym oraz czy cel wywłaszczenia został zrealizowany. Organy ustaliły, że nieruchomość nie została zagospodarowana zgodnie z celem wywłaszczenia, a inwestycja celu publicznego powstała dopiero po złożeniu wniosku o zwrot.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę Prezydenta Miasta w całości.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski Sędzia WSA Tomasz Grossmann Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Iwona Maciak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2025 r. sprawy ze skargi Prezydenta Miasta na decyzję Wojewody z dnia 8 kwietnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości oddala skargę w całości.
Wojewoda, po rozpoznaniu sprawy na skutek odwołania Miasta [...], decyzją z dnia 8 kwietnia 2025 roku (nr [...]), utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 14 sierpnia 2024 roku (znak: [...]), którą na podstawie art. 136 ust. 3, art. 137, art. 138 ust. 2, art. 139, art. 140 ust. 1-3, art. 142 w związku z art. 216 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, orzeczono:
1) o zwrocie na rzecz E. Ż. w [...] części, T. S. w [...] części, S. S. w [...] części, A. R. w Ľ części i D. B. [...] części, nieruchomości położonej w P., oznaczonej w ewidencji gruntów jako: obręb M., arkusz 36, działka nr [...] zapisanej w księdze wieczystej nr [...];
2) o niezobowiązywaniu osób wymienionych w punkcie 1 decyzji do zwrotu na rzecz Miasta [...] należności określonych w art. 140 ust. 1 i 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
W uzasadnieniu wydanych decyzji organy obu instancji wyjaśniły, że nieruchomość stała się zbędna na cel wywłaszczenia.
Aktem notarialnym z dnia 18 lutego 1977 roku, w trybie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958 roku o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości, dokonano wywłaszczenia nieruchomości położonej w P., obręb P. o obszarze 1,64,76 ha wpisanej do księgi wieczystej nr [...], która przeszła na własność Skarbu Państwa.
Na dzień wywłaszczenia właścicielem działki była P. C.. Wniosek o zwrot złożyły wszystkie osoby czynnie legitymowane.
W akcie notarialnym jako cel wywłaszczenia wskazano budownictwo mieszkaniowe wysokie. Według postanowień ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego dookreślających cel nabycia nieruchomości teren objęty aktem notarialnym położony był położony na styku terenów intensywnego zainwestowania z przewagą koncentracji przemysłu oraz terenów otwartych: sportu, rekreacji, wypoczynku, turystyki, zieleni dydaktycznej, w pobliżu głównych liniowych elementów komunikacyjnych: ulicy głównej i szybkiej kolei miejskiej (kierunek północ-południe) oraz głównej linii kolejowej (kierunek wschód-zachód).
Starosta wyjaśnił, że według stanu na 1995 rok działka nr [...] nie była zajęta pod budownictwo mieszkaniowe wysokie. Dokumentacja fotograficzna systemu informacji przestrzennej wskazuje, iż była ona niezabudowana, stanowiła rolę, bądź nieużytek. Okolica działki pozostawała niezabudowana. Oględziny przeprowadzone w 2004 roku ujawniły, że przeważający fragment działki stanowił ugór, na części gruntu samowolnie urządzono ogródek działkowy.
Wojewoda doprecyzował, że celem wywłaszczenia, zgodnie z umową sprzedaży oraz wyjaśnieniami Urzędu Dzielnicowego [...] Wydział Gospodarki, Wydział Gospodarki Przestrzennej i Ochrony Środowiska oraz Urzędu Miejskiego w [...], Wydział Rolnictwa i Leśnictwa i Skupu, było budownictwo mieszkaniowe wysokie i inwestycje towarzyszące, przewidziane w planie zagospodarowania przestrzennego wprowadzonego zarządzeniem Prezydenta Miasta nr [...] z dnia 30 stycznia 1974 roku.
Ponadto, na dzień wyceny, działka nr [...] była objęta postanowieniami Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta [...] (uchwała z dnia 11 lipca 2023 roku). Zgodnie z zapisami Studium teren działki znajduje się na obszarze o specjalnych warunkach zabudowy i zagospodarowania, określonym symbolem kdd oznaczającym dworzec publicznego transportu zbiorowego oraz teren wyłączony z zabudowy, oznaczony symbolem ZD, oznaczającym tereny zieleni nieurządzonej, tereny leśne i do zalesień, użytki rolne (grupy rolne, sady, łąki, pastwiska, nieużytki, tereny odłogowane i tereny zadrzewione oraz wody powierzchniowe).
W wyniku nakładów Uniwersytetu w 2006 roku na części działki nr [...] powstała ścieżka pieszo-rowerowa, co nastąpiło już po wszczęciu postępowania zwrotowego. Działka nie jest zajęta pod drogę publiczną.
Prezydenta Miasta, działając przez pełnomocnika (pracownik Urzędu Miasta [...]), pismem z dnia 16 kwietnia 2025 roku, skorzystał z prawa skargi do sądu administracyjnego.
Skarżący zażądał uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] z dnia 14 sierpnia 2024 roku, a także zasądzenia zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
W ocenie skarżącego decyzja została wydana z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego poprzez zaniechanie zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego koniecznego dla rozstrzygnięcia sprawy, zaniechania podjęcia czynności niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz dokonanie ustaleń faktycznych z przekroczeniem zasady swobodnej oceny dowodów, co miało wpływ na wynik sprawy.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że w sprawie nie zostały wyjaśnione istotne kwestie mające wpływ na rozstrzygnięcie.
Organ nie wskazał, czy sporny teren był objęty szczegółowym planem realizacyjnym, który mógł określać przeznaczenie terenu jako uzupełnienie budownictwa mieszkaniowego lub mógł określać inną inwestycję.
Na podstawie zebranego materiału dowodowego organ nie mógł jednoznacznie stwierdzić, że w okresie 10 lat od momentu nabycia przez Skarb Państwa nieruchomości nie był zrealizowany np. cel sportowy, rekreacyjny, wypoczynkowy lub inny związany z budownictwem mieszkaniowym.
Natomiast późniejsze inne zagospodarowanie wywłaszczonej nieruchomości, czy też rozporządzenie nią, nie mają znaczenia dla sprawy zwrotu nieruchomości.
Organy nie wyjaśniły jaki był cel wywłaszczenia i czy ten cel został zrealizowany.
Kwestią wielokrotnie podnoszoną była powierzchnia działki nr [...]. Chociaż udało się wyjaśnić jak powstała różnica w powierzchni, to przedmiotem zwrotu nie może być działka o powierzchni większej niż wywłaszczona. Organ ustalił, że działka powstała z wywłaszczonej działki nr [...]. Zwrot pozostałych był rozpatrywany oddzielnie.
Wojewoda zażądał oddalenia skargi i wyjaśnił, że zarzuty skargi były przedmiotem rozpoznania w postępowaniu odwoławczy. Strona skarżąca w głównej mierz prowadzi polemikę ze stanowiskiem zawartym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej; kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2024, poz. 1267).
Realizując zadania wymiaru sprawiedliwości sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie - art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024, poz. 935 ze zm.; dalej w skrócie "P.p.s.a.").
Uwzględniając skargę na decyzję Sąd uchyla ten akt w całości albo w części na warunkach określonych w art. 145 § 1 pkt 1 lit a-c P.p.s.a., względnie stwierdza jego nieważności, gdy spełnione są przesłanki wskazane w art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a. albo stwierdza wydanie decyzji z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).
Skarga okazała się nieuzasadniona.
Organy prawidłowo przyjęły, że podstawę materialnoprawną dla załatwienia kontrolowanej sprawy stanowią przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 z późn. zm.; dalej w skrócie "u.g.n.").
Z akta sprawy wynika, że podaniem z dnia 9 sierpnia 2000 roku K. Ż. i W. R. zażądały zwrotu nieruchomości w zakresie obejmującym działkę nr [...] oraz działkę nr [...] położone w P. i oznaczone w ewidencji gruntów obręb P., arkusz mapy Nr [...], które Skarb Państwa przejął od P. C. (matka) aktem notarialnym, i które dotychczas nie zostały zagospodarowane. Do podania załączono odpis wniosku o stwierdzenie nabycia spadku po P. C..
Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2004 roku organ podjął zawieszone postępowanie, albowiem przedłożone zostało postanowienie Sądu Rejonowego w [...] stwierdzające, że wnioskodawczynie nabyły spadek po P. C., jako jej córki.
W toku prowadzonego postępowania organy uwzględniły, że w sprawach dotyczących praw dziedzicznych w razie śmierci strony w toku postępowania na miejsce dotychczasowej strony wstępują jej następcy prawni (K. Ż. zmarła [...], W. R. zmarła w dniu [...], D. B. zmarła w dniu [...]).
Wniosek o zwrot nieruchomości złożyły wszystkie osoby, które mają czynną legitymację do występowania w sprawie (E. Ż., T. S. oraz S. S. w dniu 22 maja 2013 roku; A. A. Roszak w dniu 6 września 2018 roku; D. B. w dniu 1 czerwca 2023 roku).
Zgodnie z art. 136 ust. 3 u.g.n. poprzedni właściciel lub jego spadkobierca mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej nieruchomości albo części wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej części, jeżeli, stosownie do przepisu art. 137, nieruchomość lub jej część stała się zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. Warunkiem zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej nieruchomości albo części wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej części jest zwrot przez poprzedniego właściciela lub jego spadkobiercę odszkodowania lub nieruchomości zamiennej stosownie do art. 140.
W świetle treści aktu notarialnego rep. [...] z dnia 18 lutego 1977 roku P. C., w trybie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958 roku o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (t.j. Dz. U. z 1974 r. Nr 10, poz. 64 z późn. zm.), sprzedała Skarbowi Państwa nieruchomość położoną w P., obręb P. o obszarze 1,64,76 ha wpisaną do księgi wieczystej nr [...].
Natomiast zgodnie z art. 216 ust. 1 u.g.n. przepisy rozdziału 6 (Zwrot wywłaszczonych nieruchomości) działu III (Wykonywanie, ograniczanie lub pozbawianie praw do nieruchomości) ustawy o gospodarce nieruchomościami stosuje się odpowiednio do nieruchomości przejętych lub nabytych na rzecz Skarbu Państwa na podstawie art. 6 lub art. 47 ustawy z dnia 12 marca 1958 roku o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. z 1974 r. poz. 64 oraz z 1982 r. poz. 79)
Sprawa zwrotu działki ewidencyjnej nr [...] została ostatecznie załatwiona decyzją Starosty [...] z dnia 12 października 2015 roku (znak [...]).
Nieruchomość uznaje się za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, jeżeli: pomimo upływu 7 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, nie rozpoczęto prac związanych z realizacją tego celu albo pomimo upływu 10 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, cel ten nie został zrealizowany. Jeżeli pomimo upływu 10 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, cel wywłaszczenia został zrealizowany tylko na części wywłaszczonej nieruchomości, zwrotowi podlega pozostała część (art. 137 ust. 1 pkt 1-2 oraz ust. 2 u.g.n.).
Brak jest podstaw do przyjęcia stanowiska, że zaskarżone decyzje zostały wydane z istotnym naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572) w związku z przepisami art. 137 ust. 1 pkt 1-2 oraz ust. 2 u.g.n.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że na potrzeby kontrolowanej sprawy pozyskana została mapa stanu prawnego sporządzona w dniu 3 sierpnia 2000 roku przez S. S. (Tom I, k. 4 akt administracyjnych). Dokument potwierdza, że część wywłaszczonej nieruchomości, działka ewidencyjna nr [...] o powierzchni 1.781m˛, aktualnie odpowiada działce ewidencyjnej nr [...], obręb M., arkusz 36, o powierzchni 1.800m˛.
Starosta przeprowadził postępowanie wyjaśniające dotyczące rozbieżność w powierzchni wskazanych działek (różnica 19m˛). W tym celu organ pismem z dnia 22 listopada 2023 roku wystąpił z wnioskiem do Zarząd Geodezji i Katastru Miejskiego "[...]" w P. (komunalna jednostka budżetowa Miasta [...]).
Z uzyskanej odpowiedzi (Tom III, k. 458 akt administracyjny) wynika, że dawna działka [...] ze wsi P. pow. [...] z arkusza mapy 02 o pow. 1781ha, w 1973 roku przy zmianie granic miasta [...] została włączona do wsi M. i otrzymała nr [...] na arkuszu mapy 04, a powierzchnia została zaokrąglona do arów i wykazana w rejestrze gruntów jako 0,18ha. Następnie 1986 roku w wyniku zmiany administracyjnej wieś M. została włączona w granice miasta [...]. W wyniku odnowienia ewidencji gruntów wraz z nowym pomiarem (operat techniczny [...]) działka [...] otrzymała oznaczenie geodezyjne: działka nr [...] z arkusza mapy 36 obręb M. o pow. 1.1800ha.
W tym stanie rzeczy organy doszły do prawidłowego ustalenia, że przedmiotem żądania zwrotu jest część wywłaszczonej nieruchomości.
Sąd nie dopatrzył się żadnych wad postępowania w odniesieniu do ustalenia celu wywłaszczenia.
Po analizie treści aktu wywłaszczenia (umowa sprzedaży), pisma Urzędu Dzielnicowego [...] Wydział Gospodarki, Wydział Gospodarki Przestrzennej i Ochrony Środowiska z dnia 15 listopada 1974 roku oraz pisma urzędu Miejskiego w [...], Wydział Rolnictwa i Leśnictwa i Skupu z dnia 4 marca 1976 roku, organ odwoławczy przyjął, że celem wywłaszczenia było budownictwo mieszkaniowe wysokie i inwestycje towarzyszące, przewidziane w planie zagospodarowania przestrzennego wprowadzonego zarządzeniem Prezydenta Miasta nr [...] z dnia 30 stycznia 1974 roku.
Starosta, w oparciu o pisemne wyjaśnienia Urzędu Miasta [...] Wydział Urbanistyki i Architektury z dnia 19 maja 2011 roku (TOM I, k. 312 akt administracyjnych), przyjął ustalenie, że zgodnie z planem ogólnym miasta [...] w latach 1977-1987, zatwierdzonym przez Wojewodę [...] w dniu 22 sierpnia 1975 roku, stanowiącym integralną część planu zagospodarowania przestrzennego Województwa [...] zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Wojewódzkiej Rady Narodowej z dnia 21 października 1977 roku, działka nr [...] położona była na styku terenów intensywnego zainwestowania z przewagą koncentracji przemysłu oraz terenów otwartych: sportu, rekreacji, wypoczynku, turystyki, zieleni dydaktycznej, w pobliżu głównych liniowych elementów komunikacyjnych: ulicy głównej i szybkiej kolei miejskiej (kierunek północ-południe) oraz głównej linii kolejowej (kierunek wschód-zachód).
W powołanym powyżej piśmie Urzędu Miasta [...] Wydział Urbanistyki i Architektury z dnia 19 maja 2011 roku wskazało również, że działka ewidencyjna nie została objęta planem szczegółowym zagospodarowania przestrzennego zespołu osiedli mieszkaniowych [...] zatwierdzonym zarządzeniem Prezydenta Miasta nr [...] z dnia 30 stycznia 1974 roku.
W ocenie Sądu należy podzielić ocenę, że skoro działka ewidencyjna nr [...] nie została objęta planem szczegółowym zagospodarowania przestrzennego zespołu osiedli mieszkaniowych [...], to zachodzi podstawa do uznania, że wywłaszczeniem objęto gruntu ponad uzasadnioną miarę, bo w umowie sprzedaży powołano właśnie ten plan szczegółowy.
W odniesieniu do zarzutów skargi wskazać należy, że w toku kontrolowanego postępowania administracyjnego Starosta występował o udzielenie szczegółowych informacji na temat celu wywłaszczenia do Miasta [...], które jest w posiadaniu większości dowodów niezbędnych dla załatwienia kontrolowanej sprawy.
Skoro to skarżący jest dysponentem dokumentacji dowodowej, a działka nr [...] nie został objęta planem szczegółowym zagospodarowania przestrzennego zespołu osiedli mieszkaniowych [...], to jako całkowicie niezrozumiały jawi się zarzut braku wyjaśnienia przez organy, czy sporny teren objęty był planem realizacyjnym.
W ocenie Sądu organy wyczerpały własne możliwości dowodowe, a skarżący na etapie postępowania administracyjnego, czy sądowego, nie zgłosił własnych wniosków dowodowych.
Sąd nie ujawnił żadnych podstaw do kwestionowania prawidłowości ustalenia faktycznego, że na działce nr [...] nie został zrealizowany cel wywłaszczenia.
W aktach zobrazowany został stan zagospodarowania spornej działki od 1995 roku. Do akt sprawy włączone zostały informacje z ksiąg wieczystych, dokumentacja ewidencyjno-geodezyjna, protokoły oględzin, dokumentacja fotograficzna, operaty zawierające dane opisowe z oględzin nieruchomości przez biegłego, a także umowy dotyczące spornej działki.
Analiza wskazanych dowodów potwierdza, że według stanu na 1995 rok działka nr [...] nie była zajęta pod budownictwo mieszkaniowe wysokie, czy inwestycje towarzyszące.
Dokumentacja fotograficzna systemu informacji przestrzennej wskazuje, iż sporna działka była niezabudowana, stanowiła rolę, bądź nieużytek. Okolica działki również pozostawała niezabudowana. Oględziny przeprowadzone w 2004 roku ujawniły, że przeważający fragment działki stanowił ugór, na części gruntu samowolnie urządzono ogródek działkowy.
Starosta wyjaśnił, że wedle posiadanej dokumentacji urbanistycznej działka nr [...] jest położona tuż za torami kolejowymi w kierunku północno-wschodnim w stosunku do pętli tramwajowej. Wobec obowiązujących planów przedłużenia trasy szybkiej kolei tramwajowej nieruchomość znajdowała się bądź na linii jej przebiegu, bądź tuż po jej prawej stronie, na pograniczu rejonów oznaczonych symbolami P (koncentracja przemysłu oraz US/UT/ZN (tereny sportu, wypoczynku, zieleni dydaktycznej).
W 2006 roku, staraniami Uniwersytetu, podejmowanymi w ramach umowy użyczenia, na części działki nr [...], w oparciu o decyzję o lokalizacji inwestycji celu publicznego, powstało przejście pieszo-rowerowe utwardzone kostką typu poz-bruk i ogrodzone płotem metalowym (zajęta powierzchnia działki to około 185m˛), ustawiona została także jedna lampa oświetleniowa.
Na spornej działce znajduje się kolektor sanitarny o średnicy 800mm. A. S.A. posiada służebność przesyłu ustanowioną w celu dostępu i dojazdu do tego kolektora oraz prowadzenia czynności eksploatacyjnych, remontowych i usuwania awarii.
Brak jest podstaw do tego, aby przyjąć stanowisko, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie.
Wyniki postępowania dowodowego nie pozwalają na przyjęcie stanowiska, iż przedmiot zwrotu nie jest tożsamy z przedmiotem wywłaszczenia. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że różnica powierzchni (19m˛) pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...] jest wyłącznie różnicą ewidencyjną, skutkiem odnowienia ewidencji gruntów wraz z nowym pomiarem.
Starosta rozpatrzył ujawniony ewidencyjny "przybytek" powierzchni także w kontekście rozstrzygnięcia o zwrocie odszkodowania oraz uznał, że ta okoliczność, przybytek powierzchni, pozostaje bez wpływu na treść rozstrzygnięcia wobec znaczącego zmniejszenia wartości nieruchomości.
Zgodne z prawem jest stanowisko, że w odniesieniu do działki nr [...] o powierzchni 1.800m˛ zrealizowana została przesłanka orzeczenia zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, zbędności na cel wywłaszczenia.
W okolicznościach kontrolowanej sprawy brak jest podstaw do formułowania oceny, że na działce nr [...] zrealizowano, czy choćby rozpoczęto realizację, celu wywłaszczenia, którym było budownictwo mieszkaniowe wysokie i inwestycje towarzyszące, przewidziane w planie zagospodarowania przestrzennego wprowadzonego zarządzeniem Prezydenta Miasta nr [...] z dnia 30 stycznia 1974 roku.
W świetle dowodów włączonych do akt sprawy, a pozyskanych od Miasta [...] (pismo Urzędu Miasta [...] Wydział Urbanistyki i Architektury z dnia 19 maja 2011 roku), teren spornej działki nr [...] nie został nawet objęty postanowieniami planu szczegółowego zagospodarowania przestrzennego zespołu osiedli mieszkaniowych [...].
Skoro teren spornej działki nawet planistycznie nie został objęty celem wywłaszczenia wskazanym w akcie wywłaszczenia (umowa sprzedaży), to brak jest podstaw do tego, aby przyjmować założenie, że teren spornej działki w oparciu o plan realizacyjny mógł zostać przekształcony na potrzeby inwestycji towarzyszących względem zespołu osiedli mieszkaniowych [...].
W ocenie Sądu organ I instancji bez naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów przyjął, że ujawniony w sprawie stan rzeczy dowodzi zbędności spornej działki dla realizacji celu wywłaszczenia.
Organy prawidłowo uznały, że w sprawie nie zaistniały przesłanki niedopuszczalności rozstrzygnięcia o zwrocie działki nr [...].
Przeszkody dla orzeczenia zwrotu nie stanowi inwestycja celu publicznego zrealizowana w 2006 roku przez Uniwersytet.
Wojewoda trafnie wyjaśnił, że zgodnie z art. 136 ust. 1 u.g.n. nieruchomość wywłaszczona nie może być użyta na cel inny niż określony w decyzji o wywłaszczeniu, z uwzględnieniem art. 137, chyba że poprzedni właściciel lub jego spadkobierca nie złożą wniosku o zwrot tej nieruchomości.
Skoro inwestycja celu publicznego w postaci ścieżki pieszo-rowerowej została zrealizowana dopiero po złożeniu wniosku zwrotowego, to na gruncie treści powołanego przepisu niedopuszczalne było orzeczenie o odmowie zwrotu spornej działki, a to z uwagi na wolę wnioskodawców wyrażoną sześć lat wcześniej.
Zgodnie z pisemnym stanowiskiem Zarządu Dróg Miejskich w [...] z dnia 31 października 2017 roku działka ewidencyjna nr [...] nie stanowi drogi publicznej.
Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga podlegała oddaleniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło