IV SA/Po 54/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 lipca 2011 r. sprawy z wniosku A. T., P. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. T., P. T. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] listopada [...] r. nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. A. i P. T. (dalej skarżący) reprezentowani przez fachowego pełnomocnika procesowego - radcę prawnego, złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] września 2010 r., nr [...], nakładające na skarżących grzywnę w celu przymuszenia w kwocie [...] zł wraz z opłatą za wydanie postanowienia w kwocie [...] zł i wzywające skarżących do wpłacenia grzywny w terminie 14 dni od doręczenia odpisu postanowienia oraz do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia [...] września 2010 r. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że z uwagi na wysokość grzywny w celu przymuszenia uzasadniony pozostaje wniosek o wstrzymanie jego wykonania, bowiem nie zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności, a ustawa szczególna nie wyłącza wstrzymania jego wykonania. Natychmiastowe wykonanie zaskarżonego postanowienia nie jest niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami bądź ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowy interes strony (k. 4-8 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Sygn. akt IV SA/Po 54/11 Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy (J. P. Tarno. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2010 r., str. 206). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty (postanowienie NSA z 13.8.2009 r., sygn. akt I OZ 779/09, lex nr 552417). Trudna sytuacja finansowa nie może stanowić samoistnej przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd administracyjny (postanowienie NSA z 11.12.2009 r., sygn. akt II FZ 511/09, lex nr 582811). Z kolei szkoda, o jakiej mowa w art. 61 § 3 ppsa nie musi mieć charakteru materialnego, natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim okresie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie NSA z dnia 17.04.2009 r., sygn. akt I GSK 220/09, 575348). Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy, skarżący w uzasadnieniu złożonego wniosku nie wykazali w żaden sposób zaistnienia którejkolwiek z wymienionych powyżej pozytywnych przesłanek od których ustawodawca uzależnił wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu bądź innego czynności z zakresu administracji publicznej. Jako niezasadne należało przy tym ocenić odwołanie się przez skarżących do przesłanek nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, o których stanowi art. 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), jako nie znajdujących zastosowania w sprawie i odbiegających swoją treścią od przesłanek, o których stanowi art. 61 § 3 ppsa. W ocenie Sądu sama jedynie wysokość naliczonej grzywny, której sposób obliczenia został określony przez ustawodawcę w sposób bezwzględnie oznaczony w art. 121 § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. 2005 r., nr 229, poz. 1954 ze zm., dalej upea) nie oznacza, że jej wyegzekwowanie wyrządzi skarżącym znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Sąd miał także na względzie, że w art. 125-126 upea ustawodawca dopuścił możliwość zwrotu uiszczonej grzywny w razie wykonania przez zobowiązanego obowiązku określonego w tytule wykonawczym. Tym samym w sprawie o sygn. akt IV SA/Po 54/11 nie zachodzi przesłanka nieodwracalności skutku powrotu do stanu faktycznego istniejącego przed momentem wykonania egzekwowanego obowiązku. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa orzekł o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.