IV SA/Po 540/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Sędzia WSA Maciej Busz Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska-Cybulska Protokolant sekr. sąd. Roman Sukhyi po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2019 r. sprawy ze skargi M. S. i R. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] [...] z dnia [...] marca 2019 r.; 2. zasądza od Wojewody na rzecz skarżących M. S. i R. S. solidarnie kwotę [...]zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia [...] lipca 2018 r. R. S. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą [...]" wystąpił do Starosty [...] o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę budynku magazynowego z częścią biurowo – socjalną i zbiornikiem bezodpływowym na ścieki przewidzianego do realizacji w [...] ul.[...], dz. nr ewid. [...]. Decyzją z dnia 14 marca 2019 r. nr [...] organ I instancji na podstawie art.35 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2018, poz.1202 ze zm.) odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia inwestorowi pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w dniu [...].10.2018 r. wydana została przez organ decyzja tej samej treści, od której odwołał się wnioskodawca i organ II instancji uchylił decyzję I instancji do ponownego rozpoznania. W toku ponownego rozpoznania sprawy organ wezwał K. N. prowadzącą działalność gospodarczą "[...]" do złożenia wyjaśnień, do przedłożenia dziennika budowy o stanie zaawansowania robót budowlanych na działce na [...] powstałej w wyniku podziału działki [...] prowadzonych na podstawie pozwolenia na budowę z [...].10.2014 r. Również zwrócono się do PINB o odpowiedź czy K. N. uzyskała pozwolenie na użytkowanie dla całości inwestycji czy poszczególnych jej etapów oraz czy zrealizowała miejsca postojowe zgodnie z projektem budowlanym z [...].10.2014 r., które w wyniku podziału działki znalazły się na działce nr [...]. W odpowiedzi PINB wyjaśnił, iż K. N. nie występowała o odbiór pozostałego zakresu inwestycji zawartego w pozwoleniu na budowę, jak również inwestorka poinformowała, że roboty prowadzone są w sposób ciągły. Z uwagi na tak zebrany materiał dowodowy organ I instancji nie znalazł ponownie podstaw do zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę R. S., bowiem projektowany zakres robót koliduje z wydanym wcześniej pozwoleniem na budowę innemu inwestorowi – K. N., które pozostaje w obrocie prawnym i nie wygasło. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł R. S. domagając się uchylenia decyzji i zarzucając jej błędne ustalenie stanu faktycznego i bezzasadne zastosowanie art.32 ust.4 pkt 2 p.b. Nadto odwołujący wskazał, że nie wywodzi skutku prawnego w postaci wygaśnięcia pozwolenia na budowę udzielonego wcześniej innemu inwestorowi tj. K. N. i M. N. ze względu na zaistnienie którejkolwiek z przesłanek z art.37 ust.1 p.b., lecz ze względu na to, że inwestorzy ci tracąc prawo do nieruchomości, której dotyczy przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany, przestali spełniać warunek konieczny do uzyskania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego oraz udzieleniu pozwolenia na budowę. Jeśli przestali spełniać warunek uzyskania pozwolenia na budowę, to tym samym utracili możliwość korzystania z tego pozwolenia. Pozwolenie zostało im udzielone przy założeniu, że posiadają prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Utraciwszy to prawo nie mogą z mocy art.32 ust.4 pkt 2 p.b. korzystać z nieruchomości stanowiącej własność odwołującego i objętej przedłożonym przez niego do zatwierdzenia projektem budowlanym. Po rozpoznaniu odwołania Wojewoda decyzją z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu Wojewoda zacytował treść art.35 ust.1 p.b. i wskazał, że kwestią sporną jest możliwość lokalizacji miejsc postojowych w miejscu przedstawionym w projekcie budowlanym. Inwestor planuje w części północnej działki lokalizację sześciu miejsc parkingowych dla planowanej inwestycji. Miejsca te pozostają w kolizji z planem zagospodarowania terenu zatwierdzonym decyzją z dnia [...].10.2014 r., gdzie w tym samym miejscu zapewnione zostały przez inwestora na rzecz którego została wydana ta decyzja miejsca postojowe dla inwestycji znajdującej się aktualnie na działce nr [...] będącej własnością K. N. i M. N.. Decyzja z dnia [...].10.2014 r. o pozwoleniu na budowę nie została wygaszona, uchylona, ani zmieniona, a więc pozostaje w obiegu prawnym i wiąże organy administracji. Dalej organ stwierdził, że dla inwestycji objętej pozwoleniem na budowę z [...].10.2014 r. zaprojektowano sześć miejsc postojowych w północnej części nieruchomości. Odwołujący zaprojektował w tej samej lokalizacji również sześć miejsc parkingowych oraz dwa miejsca w części południowej nieruchomości. Ewentualne stwierdzenie wygaśnięcia decyzji pozwolenia na budowę z dnia [...].10.2014 r. w części dotyczącej zatwierdzonego planu zagospodarowania terenu w zakresie miejsc postojowych spowoduje, że inwestycja objęta pozwoleniem na budowę z dnia [...].10.2014 r. pozostanie bez miejsc parkingowych co narusza wydaną dla tej inwestycji decyzję Wójta Gminy [...] z [...].02.2014 r. o warunkach zabudowy, określającą jedno miejsce postojowe na 100 m kw. Powierzchni użytkowej budynków. Również znaczenie dla sprawy ma pismo inwestorów N. z dnia [...].02.2019 r. o ciągłości prowadzenia robót budowlanych zgodnie z pozwoleniem z [...].10.2014 r. Niedopuszczalne jest zatem wydanie dla jednej nieruchomości dwóch konkurencyjnych decyzji pozwoleń na budowę. W skardze od powyższej decyzji do sądu administracyjnego skarżący R. S. i M. S. reprezentowani przez pełnomocnika zarzucili: naruszenie przepisów postępowania tj. art.7, art.77 k.p.a. poprzez nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy, a także przepisów prawa materialnego tj. art.35 ust.4 pr. bud. i art.32 ust.4 pkt 2 pr. bud. Skarżący podnieśli, że ze zgromadzonego materiału dowodowego bezspornie wynika, że na działce nr [...] nie są prowadzone żadne prace budowalne. Działka ta powstała w wyniku podziału działki nr [...] na działki [...] i [...]. Zatem adresaci pozwolenia na budowę z [...].10.2014 r. stracili tytuł prawny do działki nr [...], w konsekwencji utracili możliwość prowadzenia na niej robót budowalnych. Działka ta stanowi własność skarżących i po spełnieniu warunków z art. 35 ust.4 pr. bud. i art.32 ust.4 pkt 2 pr. bud. winni uzyskać pozytywną dla siebie decyzję. W tak podniesionych zarzutach domagali się uchylenia decyzji organów obu instancji i zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga musiała odnieść skutek i wszystkie zawarte w niej zarzuty należało uznać za uzasadnione. Kwestią sporną w niniejszej sprawie pomiędzy inwestorem - skarżącym, a organami administracji architektoniczno-budowlanej jest możliwość lokalizacji miejsc postojowych w miejscu przedstawionym w projekcie budowlanym. Jedynym bowiem powodem dla którego odmówiono inwestorowi zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę była w ocenie organu niemożność zapewnienia miejsc postojowych. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że Starosta [...] decyzją nr [...] z dnia [...] października 2014 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla K. N. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą [...] dla inwestycji polegającej na budowie hali rozbierania, hali magazynowej, budynku socjalnego, związanych z działalnością polegającą na przetwarzaniu zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz zbiornika bezodpływowego, na działce nr [...]. Decyzją z dnia [...] października 2014 r. nr [...] Wójt Gminy [...] dokonał podziału działki nr ewid. [...] na dz. nr ewid. [...] oraz [...]. Zgodnie z przedstawionym planem zagospodarowania terenu, załączonym do wniosku z dnia [...] lipca 2018 r. złożonym przez R. S. (współwłaściciel dz. nr ewid. [...]) inwestor planuje w części północnej działki lokalizację sześciu miejsc parkingowych dla planowanej inwestycji. Powyższe miejsca postojowe pozostają w ocenie organu w kolizji z planem zagospodarowania terenu zatwierdzonym decyzją Starosty [...] nr [...] z dnia [...] października 2014 r., gdzie w tym samym miejscu zapewnione zostały przez inwestora na rzecz którego została wydana ww. decyzja z [...].10. 2014 r. miejsca postojowe dla inwestycji, aktualnie znajdującej się na dz. nr ewid. [...], będącej własnością K. N. oraz M. N.. W ocenie Sądu organy nie mają racji, bowiem inwestor na rzecz którego została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia [...] października 2014 r. utracił tytuł prawny do działki [...] i prawo prowadzenia na tej działce jakichkolwiek robót budowlanych. Z akt administracyjnych wynika, że po dokonaniu podziału działki nr ewid. [...] i zbyciu przez inwestora działki nr ewid. [...] na rzecz skarżących, inwestor pozbawił się prawa do dysponowania tą działka, a co za tym idzie zagospodarowaniem miejsc postojowych. Jak bowiem wynika z pierwotnej decyzji, miejsca parkingowe zostały zaprojektowane w części południowej nieruchomości działki nr ewid. [...], która obecnie stanowi dz. nr ewid. [...], należącą w pełni do skarżących. Jak wynika z akt oraz księgi wieczystej nieruchomość skarżących, działka nr [...] nie jest obciążona żadnymi prawami w tym służebnością. Nie ma absolutnie dla niniejszej sprawy znaczenia pismo K. N. oraz M. N. z dnia [...] lutego 2019 r. z którego wynika ciągłość prowadzenia robót budowlanych na podstawie pozwolenia na budowę nr [...] z dnia [...] października 2014 r., albowiem roboty te prowadzone są wyłącznie na dz. nr [...]. Na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...] nie są prowadzone żadne prace budowlane, a jedynymi właścicielami tej działki są skarżący. Racje mają zatem skarżący, iż rolą organu winno być wyjaśnienie czy Państwo K. N. i M. N. posiadają jakikolwiek tytuł prawny do dysponowania nieruchomością nr [...]. W obecnej sytuacji organ winien rozważyć wygaśnięcie decyzji z dnia [...] października 2014 r. o pozwoleniu na budowę w odniesieniu do nieruchomości stanowiącej działkę nr [...]. Na uwagę zasługuje fakt, iż skarżący dysponują decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...] ustalającą warunki zabudowy dla R. S. dla przedsięwzięcia: budynku magazynowego z częścią biurowo - socjalną i zbiornikiem bezodpływowym na ścieki w [...], ul. [...], dz. nr ewid. [...]. W decyzji tej przewiduje się minimum 8 miejsc postojowych. W myśl art. 35 ust.1 pr. bud., przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 podstawowe obowiązki projektanta ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 samodzielna funkcja techniczna ust. 7; 4) wykonanie – w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 podstawowe obowiązki projektanta ust. 2, także sprawdzenie projektu – przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu – lub jego sprawdzenia – zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 tryb wydawania pozwolenia na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art.35 ust.4 pr. bud.). W myśl zaś art.32 ust.4 pkt 2 pr. bud. pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Decyzja o pozwoleniu na budowę ma zatem charakter związany, a więc w przypadku, gdy inwestor przedłoży komplet wymaganych dokumentów, o jakich mowa w art. 34 pr. bud., które zostaną następnie pozytywnie zweryfikowane stosownie do art. 35 pr. bud., organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego. Przepis art. 35 ust. 4 pr. bud. nie dopuszcza jakiejkolwiek uznaniowości w sprawie wydania pozwolenia na budowę, ani możliwości uzależnienia wydania tego pozwolenia od spełniania dalszych warunków Jeśli zatem organ oceni przedłożony projekt jako zgodny z prawem nie może odmówić wydania pozwolenia na budowę. Kompletność projektu budowlanego, jego sporządzenie i sprawdzenie przez osoby z odpowiednimi uprawnieniami, zgodność projektu z ustaleniami planu miejscowego, bądź warunkami zabudowy i innymi przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz dysponowanie przez inwestora nieruchomością na cele budowlane, musi skutkować wydaniem decyzji pozytywnej. Skarga musiała zatem zostać uwzględniona z uwagi na brak prawidłowego ustalenia stanu faktycznego oraz z powodu naruszenia przez organy administarcji art. art.35 ust.4 i 32 ust.4 pkt 2 pr.bud., co miało wpływ na wynik sprawy. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje organów obydwu instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 135 p.p.s.a. O kosztach postępowania obejmujących wpis sądowy w kwocie [...]zł oraz koszty zastępstwa procesowego w kwocie [...]zł Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz.U. z 2018r. poz. 265) jak w punkcie 2 wyroku.