IV SA/Po 542/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk – Marciniak Sędziowie WSA Maciej Dybowski WSA Anna Jarosz (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Andrzejak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2012 r. sprawy ze skargi J. O. i W. O. na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne 2. zwrócić skarżącym J. O. i W. O. solidarnie kwotę (...) (...) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego Pismem z dnia (...) r. J. i W. O. reprezentowani przez pełnomocnika wnieśli skargę na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) r. nr (...) uchylającą w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia (...) r. nr (...) i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych. Pismem z dnia (...) r. pełnomocnik skarżących działając w oparciu o art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2012. 270, dalej ppsa) cofnął skargę na decyzję z dnia (...) r. i wniósł o zwrot wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ppsa skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże sąd, o ile nie zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Powyższe oznacza, iż do chwili wydania wyroku strona skarżąca ma wpływ na przebieg postępowania wszczętego z jej skargi, a to oznacza, że może wniesiony przez siebie środek zaskarżenia wycofać. Sąd zobligowany jest wtedy wolę strony uwzględnić, zaś zakres kontroli sądu ograniczony jest w takim przypadku do zbadania, czy zachodzą okoliczności wskazujące, iż cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu w badanym przypadku wskazane okoliczności nie zachodzą. W tym stanie rzeczy należy uznać, iż cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące, a postępowanie należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 ppsa. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt. 1 ppsa.