IV SA/Po 544/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący as.sąd. Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej /-/I. Kucznerowicz W dniu 7 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wydał wyrok w sprawie ze skargi E.K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich. W dniu 30 stycznia 2008 r. E.K. złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Skarga nie została sporządzona zgodnie z wymogami określonymi w art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej ppsa) i dlatego postanowieniem z dnia 12 lutego 2008 r. Sąd ją odrzucił. W dniu 27 lutego 2008 r. adw. dr M.O. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej podnosząc, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Pełnomocnik skarżącego stwierdził, iż Sąd naruszył przepis art. 140 § 1 ppsa albowiem nie pouczył strony, że skargę kasacyjną może wnieść tylko profesjonalny pełnomocnik i że może ona wystąpić z wnioskiem o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu. Sąd nie podziela tego stanowiska. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia wskazując na brak winy w uchybieniu terminu. W przedmiotowej sprawie spełniona została jedna przesłanka, a mianowicie wniosek o przywrócenie terminu złożono w wymaganym czasie. Zdaniem Sądu pełnomocnik skarżącego nie wykazał jednak braku winy w uchybieniu terminu. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem skarżący otrzymał w dniu 31 grudnia 2007 r. Do odpisu wyroku i jego uzasadnienia stronie doręczono pouczenie. Treść tego pouczenia jest następująca: 1. Od powyższego wyroku przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, za pośrednictwem tutejszego Sądu. Skarga kasacyjna złożona po upływie tego terminu zostanie odrzucona (art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). 2. Skarga kasacyjna pod rygorem odrzucenia powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego: adwokatem lub radcą prawnym, albo doradcą podatkowym - w sprawach obowiązków podatkowych lub rzecznikiem patentowym - w sprawach własności przemysłowej. 3. Strona może wystąpić do Sądu o przyznanie jej prawa pomocy przez ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Wniosek w tym przedmiocie powinien być złożony na urzędowym formularzu określonym w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. (Dz.U. Nr 227, poz. 2245). Złożenie tego wniosku nie przerywa biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. 4. Urzędowe formularze, o których mowa w ust. 3 są udostępniane w budynkach wszystkich wojewódzkich sądów administracyjnych oraz w budynku Naczelnego Sądu Administracyjnego, w urzędach gmin a także w internecie pod adresem: http://www.nsa.gov.pl// 5. Strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadomić Sąd o każdej zmianie swego miejsca zamieszkania lub siedziby. W razie zaniedbania tego obowiązku pismo sądowe pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia chyba, że nowy adres jest Sądowi znany. Pouczenie to precyzyjnie określa w jaki sposób i kto może wywieść skargę kasacyjną. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika, skarżący został szczegółowo pouczony o sposobie wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z powyższym niezasadne jest twierdzenie, iż skarżący nie został przez Sąd poinformowany o możliwości , sposobie i terminie zaskarżenia wyroku. Zatem te zarzuty pełnomocnika skarżącego są bezzasadne. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie powoływanie się na brak świadomości prawnej skarżącego nie stanowi nadzwyczajnej przeszkody uniemożliwiającej właściwe wniesienie skargi kasacyjnej. Skoro Sąd kieruje do strony postępowania szczegółowe pouczenie to dla zadośćuczynienia wezwaniu posiadanie wiedzy prawniczej nie jest konieczne. Brak winy jako przesłanka wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynnosci procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Pełnomocnik skarżącego nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu. Pełnomocnik skarżącego podnosił też, iż z uwagi na wiek strony, przedmiot sprawy oraz brak profesjonalnego pełnomocnika Sąd winien nie tylko pouczyć stronę o przysługującym jej środku zaskarżenia ale również biorąc pod uwagę wiek E.K., upewnić się czy w pełni zrozumiał konsekwencje z nich wypływające oraz zdawał sobie sprawę z możliwości zwrócenia się o pełnomocnika z urzędu do sporządzenia środka zaskarżenia, co z całą pewnością nie miało miejsca w przedmiotowym postępowaniu. Zarzut ten zdaniem Sądu jest bezpodstawny. Skarżący został prawidłowo pouczony a Sąd nie jest uprawniony do ustalania czy strona w pełni zrozumiała wskazówki Sądu i konsekwencje z nich wypływajace. Przeciwnie, jeżeli skarżący nie wiedział jak właściwie złożyć środek zaskarżenia i powziął co do tego jakiekolwiek wątpliwości to mógł skorzystać z pomocy Sądu, zwracając się do niego. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, iż brak jest podstaw do przywrócenia terminu. /-/ I. Kucznerowicz mb