IV SA/Po 548/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski Sędziowie NSA Paweł Miładowski As.sąd. Izabela Kucznerowicz (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Teresa Zaporowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 22 marca 2007r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych, statusu bezrobotnego, uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję Starosty Z. z dnia [...] r. nr [...]. /-/ I. Kucznerowicz /-/J.Stankowski /-/ P. Miładowski KB/ IV SA/Po 548/06 UZASADNIENIE Decyzją Starosty Z. z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 3, art. 2 ust. 1 pkt 2 oraz art. art. 9 ust. 1 pkt 14 lit a i b ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004 r., nr 99, poz. 1001 ze zm. dalej ustawy) oraz art. 104 kpa orzeczono o utracie przez M. K. prawa do zasiłku oraz statusu bezrobotnej z dniem 7.04.2006 r. z powodu odmowy bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia. W uzasadnieniu organ stwierdził, że M. K. złożyła oświadczenie o odmowie przyjęcia propozycji zatrudnienia w O. B. na stanowisku zbieracz pieczarek. Przyczyną odmowy przyjęcia propozycji był fakt, iż M. K. karmi piersią 9-cio miesięczne dziecko. M. K. odwołała się od tej decyzji podnosząc, że jej 9-cio miesięczne dziecko ma skazę białkową w związku z czym podlega swoistym rygorom karmienia. Decyzją Wojewody z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 10 ust. 2 pkt 6 i ust. 4 pkt 2, art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję. Organ uznał, że zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy starosta pozbawia statusu bezrobotnego, który odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia: pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 90 dni. W myśl art. 2 ust. 1 pkt 16 ustawy poprzez odpowiednią pracę rozumieć należy zatrudnienie lub inną pracę zarobkową, które podlegają ubezpieczeniom społecznym i do wykonywania których bezrobotny ma wystarczające kwalifikacje lub doświadczenie zawodowe lub może je wykonywać po uprzednim szkoleniu, a stan zdrowia pozwala mu na ich wykonywanie oraz łączny czas dojazdu do miejsca pracy i z powrotem środkami transportu zbiorczego nie przekracza 3 godzin. Propozycja pracy w O. B. na stanowisku zbieracza pieczarek odpowiada wykształceniu M. K. a łączny czas dojazdu nie przekracza 3 godzin. M. K. wniosła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego twierdząc, że została bezpodstawnie pozbawiona prawa do zasiłku i utraciła status osoby bezrobotnej na podstawie jednostronnej decyzji urzędników. Skarżąca poodnosi, że dziecko ma skazę białkową, co przy jego wieku(10 miesięcy) wymaga karmienia piersią. Nadto, że przyjęłaby pracę w miejscu zamieszkania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm., dalej ppsa) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Analizując niniejszą sprawę pod tym kątem Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja, jak również decyzja ją poprzedzająca, wydane zostały z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie organy administracji publicznej naruszyły zasadę wyrażoną w art. 7 kpa, która zobowiązuje organy do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Zgodnie z unormowaną w art. 7 zasadą prawdy obiektywnej organy administracji publicznej mają obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. W szczególności są obowiązane dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnić w sposób wymagany przez przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. W myśl art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. 2004 nr 98 poz. 1001 ze zm., dalej zwaną ustawą) starosta pozbawia statusu bezrobotnego, który odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, wykonywania prac o których mowa art. 73 a, prac interwencyjnych lub robót publicznych albo udziału w szkoleniu, stażu lub przygotowaniu zawodowym w miejscu pracy, pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 90 dni. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 16 ustawy poprzez odpowiednią pracę rozumieć należy zatrudnienie lub inną pracę zarobkową, które podlegają ubezpieczeniom społecznym i do wykonywania których bezrobotny ma wystarczające kwalifikacje lub doświadczenie zawodowe lub może je wykonywać po uprzednim szkoleniu, a stan zdrowia pozwala mu na ich wykonywanie oraz łączny czas dojazdu do miejsca pracy i z powrotem środkami transportu zbiorczego nie przekracza 3 godzin. W sprawie bezsporne jest, iż zaproponowana Skarżącej praca odpowiada warunkom określonym w wyżej cytowanym przepisie. Skarżąca posiada wykształcenie zawodowe a dojazd do zakładu pracy zapewnia pracodawca i łączny czas dojazdu tam i z powrotem nie przekracza 3 godzin. Skarżąca może wykonywać zaoferowaną pracę ze względu na stan zdrowia. Jak słusznie twierdzą organy Skarżąca nie podnosi faktu, iż nie może wykonywać proponowanej pracy ze względu na Swój stan zdrowia. Organy uznały jednak, że Skarżąca odmówiła przyjęcia odpowiedniego zatrudnienia bez usprawiedliwionej przyczyny. Sąd nie podziela tego poglądu w świetle zebranego materiału dowodowego. Skarżąca w wyznaczonym terminie stawiła się w Powiatowym Urzędzie Pracy w Z. Jednocześnie odmówiła przyjęcia propozycji pracy z powodu karmienia piersią 9-cio miesięcznego dziecka. Na dowód tego przedłożyła zaświadczenie lekarskie z dnia 25.04.2006 r., z którego wynika, że jej syn z powodu skazy wymaga karmienia piersią do drugiego roku życia. W odwołaniu Skarżąca wyjaśniła szczegółowo przyczyny odmowy zatrudnienia. Z treści pisma wynika, że dziecko ma skazę białkową i w związku z tym podlega swoistym rygorom karmienia, w tym karmienia piersią. Dojazd do pracy i z powrotem łącznie trwałby 3 godziny. Skarżąca podnosi, że w związku z tym w domu nie byłoby jej 10 godzin. Dziecko przez tyle czasu nie byłoby karmione. Jedną z naczelnych zasad postępowania jest określona w art. 7 kpa zasada dochodzenia prawdy obiektywnej, nakładająca na organy prowadzące postępowanie obowiązek wszechstronnego zbadania sprawy pod względem faktycznym i prawnym. Zasadę tę realizuje szereg przepisów szczegółowych, a zwłaszcza przepisy o postępowaniu dowodowym. Nakładają one na organ obowiązek wyczerpującego zebrania, rozpatrzenia i oceny całego materiału dowodowego. Organy administracji publicznej nie ustaliły, czy istotnie Skarżąca musi karmić dziecko i w jakich odstępach czasu. Z przedłożonego przez Skarżącą zaświadczenia wynika, że dziecko wymaga karmienia piersią. Nie wiadomo jednak jak często to karmienie się odbywa. Ocena czy odmowa nastąpiła z przyczyn uzasadnionych, czy też nie, powinna być dokonywana z uwzględnieniem wszelkich okoliczności związanych z danym przypadkiem. Przy ocenianiu zasadności odmowy przyjęcia zatrudnienia należy brać pod uwagę okoliczności wynikające z sytuacji osobistej lub rodzinnej osoby bezrobotnej które w konkretnym stanie faktycznym decydować będą o zasadności odmowy. Nie chodzi oczywiście o to, aby każdorazowo, w razie podniesienia przez bezrobotnego argumentu tej natury, uwzględniać je na korzyść danej osoby – pod uwagę mogą być brane także przeszkody, które realnie uniemożliwiają przyjęcie złożonej propozycji pracy. W niniejszej sprawie organy nie zbadały wyczerpująco wszystkich okoliczności faktycznych i nie dopełniły obowiązku zgromadzenia pełnego materiału dowodowego, pozwalającego na obiektywną i wnikliwą jego analizę. Tym samym naruszony został również art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego. W świetle powyższego Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm. dalej) orzekł jak w sentencji. /-/ I. Kucznerowicz /-/J.Stankowski /-/ P. Miładowski KB/