IV SA/Po 552/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej J. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 września 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 552/12 odrzucającego skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 kwietnia 2010 r., sygn. akt IV SA/Po 986/09 oddalającego skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] października 2009 r., nr [...] postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia z dnia 11 września 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 552/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę J. S. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 kwietnia 2010 r., sygn. akt IV SA/Po 986/09 oddalającego skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] października 2009 r., nr [...]. W dniu 30 października 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęło pismo skarżącego, w którym wyraził on swoje niezadowolenia z zapadłego rozstrzygnięcia oraz wniósł o ponowne rozpoznanie sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Na wstępie należy stwierdzić, iż pismo skarżącego nazwane powiadomieniem złożone w dniu 26 października 2012 r. Sąd potraktował jako skargę kasacyjną od postanowienie Sądu z dnia 11 września 2012 r., ponieważ w treści pisma skarżący w piśmie tym wyraził swoje niezadowolenia z zapadłego rozstrzygnięcia. Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa sądów, mylne oznaczenie pisma strony nie wywołuje ujemnych skutków prawnych, a Sąd powinien takie pismo rozpatrywać zgodnie z jego treścią. ( por. postanowienie SN z dnia 8 grudnia 1997 r., III CKN 289/97, OSNCP 1998, nr 5, poz.90). Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270- zwanej dalej "Ppsa"). Zgodnie z art. 175 § 1 Ppsa skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten nie ma zastosowania w przypadku, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 Ppsa). W niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie została sporządzona stosownie do wymogu cytowanego wyżej przepisu przez radcę prawnego lub adwokata, ale osobiście przez skarżącego, pomimo, że nie jest żadną z osób wskazanych w przepisie art. 175 § 2 Ppsa, zwolnionych z obowiązku skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego. Ponadto zgodnie z art. 177 § 1 Ppsa skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W niniejszej sprawie odpis postanowienia z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 17 września 2012 r., zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał z dniem 17 października 2012 r. Tymczasem skarga kasacyjna została złożona dopiero w dniu 26 października 2012 r. a więc ze znacznym przekroczeniem terminu. Wobec powyższego, stosownie do art. 178 Ppsa skargę kasacyjną jako niedopuszczalną Sąd odrzucił. MZ