IV SA/Po 553/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bożena Popowska Sędziowie NSA Paweł Miładowski WSA Maciej Dybowski Protokolant ref-staż. Paweł Grzęda po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 20 lipca 2006 r. sprawy ze skargi K.F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję działającego z upoważnienia Burmistrza Kierownika Wydziału Świadczeń Rodzinnych Urzędu Miejskiego z dnia [...] [...], 2. określa, że zaskarżona decyzja w zakresie przyznającym świadczenia może być wykonana. /-/ M. Dybowski /-/ B. Popowska /-/ P. Miładowski Decyzją z dnia [...], [...], wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta, przyznano K.F. dodatek mieszkaniowy w kwocie 25,68 zł na okres od dnia 1 grudnia 2004 r. do dnia 31 maja 2005 r. Od decyzji odwołał się Zainteresowany, wskazując, że bezzasadne jest wliczanie ryczałtu za opał – po cenie prądu abonentowego należącego do ojca, nie zaś po cenie, która faktycznie go obowiązuje. Decyzja ta została uchylona decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], [...], które przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu organ podał, że zaskarżona decyzja nie spełnia warunków wynikających z art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: kpa). Uzasadnienie, jako integralna część decyzji winno wyjaśniać rozstrzygnięcie. Organ odwoławczy zarzucił naruszenie art. 9 i 11 kpa. Zalecił organowi I instancji, by ten, w ponownie prowadzonym postępowaniu, we właściwy sposób zrealizował wskazane standardy proceduralne. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, decyzją z dnia [...], [...], wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta, przyznano K.F. dodatek mieszkaniowy w wysokości 25,68 zł, na okres od dnia 1 grudnia 2004 r. do dnia 31 maja 2005 r. W uzasadnieniu wskazano, że lokal, który zamieszkuje Zainteresowany nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, w instalację ciepłej wody i gaz z zewnętrznego źródła. Zainteresowany korzysta z energii elektrycznej rozliczanej według ryczałtowej taryfy pracowniczej. Dochód jednoosobowego gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy wyniósł 27,72 zł, a więc 9,24 zł miesięcznie. Wskazano, że przy obliczaniu ryczałtu na zakup opału przyjęto cenę 1 kWh energii elektrycznej ustaloną według rachunku przedłożonego przez stronę za ostatni okres rozliczeniowy. Obliczenie należnego dodatku uwzględniało okoliczność, iż Rada Miasta podjęła uchwałę, zgodnie z którą obniżono o 20 punktów procentowych wysokość dodatku, który łącznie z ryczałtem nie może przekraczać 50 % wydatków przypadających na normatywną powierzchnię zajmowanego lokalu. Pismem z dnia 21 lutego 2005 r. K.F. odwołał się od wskazanej decyzji. Wskazał, że rachunek za energię elektryczną składa się z dwóch części: pracowniczej i rynkowej. Zarzucił, że był wprowadzany w błąd co do wpływu rachunku za energię elektryczną na wysokość świadczenia. Decyzją z dnia [...], [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Kolegium przedstawiło rozliczenie, które prowadzi do przyznania Zainteresowanemu świadczenia. Pismem z dnia 9 maja 2005 r. K.F. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, podtrzymując wcześniej przedstawioną argumentację. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uzasadniając decyzję z dnia [...], wskazało, jakie standardy spełniać winno prawidłowo zbudowane i sformułowane uzasadnienie decyzji administracyjnej. Przypomnieć trzeba, że stwierdzone właśnie w tym zakresie wady w postępowaniu organu I instancji skłoniły organ odwoławczy do uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Jednakże zauważyć należy, że w toku postępowania wytknięta wada wystąpiła ponownie, i to również w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Jest ono wprawdzie szczegółowe, jednakże pomija zasadniczy z punktu widzenia zarzutów Skarżącego element. Analiza pism wnoszonych przez Skarżącego w toku postępowania administracyjnego prowadzi do wniosku, iż zarzucał on organom przyjęcie do obliczeń nieprawidłowej wysokości ceny 1 kWh energii elektrycznej. Skarżący podkreślał, że zastosowanie znajdują dwie taryfy, z czego jedna pracownicza, związana z osobą ojca Skarżącego. Jednak ani organ I instancji, ani organ odwoławczy, nie wyjaśniły precyzyjnie, dlaczego przyjęły cenę 0,0707 zł. Można założyć, że wyżej wymieniona kwota wynika z wyliczenia jednego kWh w oparciu o prognozę zużycia 175 kWh o łącznej wartości 12,34 zł. Wskazać zaś należy, że nie jest rzeczą Sądu ani strony postępowania administracyjnego domyślanie się, na jakich przesłankach oparł się organ rozstrzygający jego sprawę. Spełnienie tego warunku związane jest z koniecznością realizacji wynikającej z art. 8 kpa zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, a także uregulowanej w art. 9 kpa zasady informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków w toku postępowania. Skoro więc Skarżący zarzucał organom zastosowanie błędnej stawki, to konieczne jest wyjaśnienie w uzasadnieniu, dlaczego organ uznał ten zarzut za chybiony. W takim stanie rzeczy Sąd uznał za konieczne uchylenie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: upsa) zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji z dnia 28 grudnia 2004 r. O możliwości wykonania decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 151 upsa. /-/ M. Dybowski /-/ B. Popowska /-/ P. Miładowski za nieobecnego sędziego /-/ P. Miładowski MK