IV SA/Po 559/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi "[...]" [...] sp.j. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia dopuszczalnego poziomu hałasu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] maja 2017 r. "[...]" I. S. sp.j. (zwany dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia dopuszczalnego poziomu hałasu. W skardze skarżący zawarł żądnie wstrzymania wykonania w zaskarżonych decyzji. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący wskazał, że wstrzymanie wykonania tej decyzji w całości do czasu rozpoznania skargi przez Sąd jest konieczne, z uwagi na spełnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia Skarżącemu znacznej szkody. Skarżący wskazał, że wykonanie decyzji (to jest zainstalowanie wskazanych w niej środków ochrony akustycznej), na co Skarżący musiałby przeznaczyć kwotę co najmniej [...] zł ([...] złotych) spowoduje, że zabraknie środków na rozwój i utrzymanie produkcji prowadzonej w zakładzie w P., i w konsekwencji zmuszony będzie zamknąć przedmiotowy zakład. Niemożliwe bowiem będzie, w jego ocenie, późniejsze - to jest po zmianie decyzji w wyniku niniejszego postępowania - odzyskanie tych środków, albowiem nie będzie możliwości zwrotu zainstalowanych środków ochrony akustycznej i odzyskanie wyłożonych kwot. Spowoduje to, zdaniem skarżącego, utratę pracy przez blisko [...]-osobową załogę. Skarżący podkreślił, że na powyższe okoliczności wskazywał już w swoich pismach z dnia [...] lipca i [...] sierpnia 2013 r., które znajdują się w aktach sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 roku, poz. 718 ze zm., zwanej dalej – Ppsa), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa, w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy także wskazać, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma zastosowanie wyłącznie do takich aktów administracyjnych, które podlegają wykonaniu. Z kolei wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo Prawnicze Lexis.Nexis. Warszawa 2005 r., s. 295). Decyzja objęta przedmiotowym wnioskiem nie nadaje się do wykonania, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z jej treścią. Wykonanie aktu dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których podmiot uzyskuje uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany a drugi wyłącznie uprawniony. Zgodnie z przeważającymi poglądami doktryny nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Nie można mówić o wykonaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania (por. postanowienie WSA w Gdańsku z 13 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 888/08 i postanowienie WSA we Wrocławiu z 16 października 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 411/08, dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Według sądu zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja utrzymująca w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] odmawiającą uchylenia decyzji Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w trybie wznowienia postępowania nie posiada przymiotu wykonalności, nie nakłada bowiem na adresatów żadnych obowiązków bądź uprawnień, których wykonanie mogłoby nastąpić dobrowolnie bądź w sposób przymusowy. W świetle wskazanych okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.