IV SA/Po 572/18

PostanowienieWSA w Poznaniu2018-06-26

Skład orzekający: Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, gdy jej wykonanie może spowodować znaczne szkody lub trudne do odwrócenia skutki?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, jeżeli skarżący wykaże, że jej wykonanie może spowodować znaczne szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Mimo że skutki finansowe są zazwyczaj odwracalne, wyjątkowo wysoka kwota grzywny i potencjalne pozbawienie środków do życia lub konieczność rozbiórki mogą uzasadniać wstrzymanie wykonania.
Stan faktyczny
Skarżący złożyli skargę na postanowienie Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 kwietnia 2018 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia w kwocie łącznej [...] zł. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania wskazali, że skutki wykonania postanowienia mogą być nieodwracalne, polegając na rozbiórce budynku lub pozbawieniu ich środków do życia. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonego postanowienia.

Pełny tekst orzeczenia

POSTAN[...] Dnia 26 czerwca 2018r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi M. S. i E. S. na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 09 kwietnia 2018r. Nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. Skarżący M. S. i E. S. w skardze na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 09 kwietnia 2018 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Wskazali, że nałożono na nich grzywnę w kwocie po [...] zł., co łącznie daje kwotę [...]zł. w celu przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w tytułach wykonawczych, polegającego na doprowadzeniu do stanu zgodnego z prawem robót budowlanych przy nadbudowie i przebudowie budynku mieszkalnego z częścią usługową o lokal mieszalny i sklep spożywczy, zlokalizowanego w miejscowości K., na działce ewidencyjnej o numerze [...]. W uzasadnieniu wniosku, po przytoczeniu treści odpowiedniego przepisu, Skarżący wskazali, że charakter postanowienia powoduje, że skutki jego wykonania mogą być nieodwracalne. Polegać będą na rozbiórce budynku albo pozbawieniu Skarżących środków do życia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a., mianowicie niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd podejmuje decyzję o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na podstawie okoliczności wskazanych przez stronę skarżącą, ale także uwzględnia inne okoliczności, które mają znaczenie dla rozpoznania wniosku. Przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu winny być bowiem oceniane indywidualnie w każdej sprawie. Zważyć należy, że nałożony na stronę obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, iż każde rozstrzygnięcie administracyjne zobowiązujące do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego (por. postanowienie NSA z dnia 15 września 2017 r. II GZ 543/17, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, polegająca na wstrzymaniu wykonania takiego aktu. Innymi słowy wstrzymanie wykonania aktu zobowiązującego do zapłaty określonego świadczenia pieniężnego może być uzasadnione takim uszczupleniem majątku zobowiązanego, które spowoduje zaistnienie niebezpieczeństwa, o którym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Skoro skutki zapłaty należności pieniężnej, co do zasady są odwracalne, to należy je rozpatrywać oceniając z jednej strony wysokość należności pieniężnej, a z drugiej strony możliwości finansowe strony zobowiązanej do jej uiszczenia. Dlatego Sąd winien uwzględnić wszystkie okoliczności, które mają znaczenie dla rozpoznania wniosku. Zdaniem Sądu choć uzasadnienie wniosku o wstrzymanie bazuje jedynie na ogólnych oświadczeniach Skarżących w zakresie pozbawienia ich środków do życia, bez przedstawienia źródłowych dokumentów świadczących o sytuacji materialnej i majątkowej ich rodziny, oraz na groźbie przeprowadzenia prac rozbiórkowych pozbawiających Skarżących przestrzeni życiowej do zamieszkiwania, to z uwagi na obowiązek uiszczenia grzywny w celu przymuszenia znacznych rozmiarów (tj. [...] zł) uznać należało, że w wyniku wykonania tego obowiązku przed prawomocnym wyrokiem może powstać w majątku Skarżących znaczna szkoda i trudne do odwrócenia skutki. Należy również wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Sąd nie dokonuje oceny jego prawidłowości, jako że przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia NSA z 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, CBOISA). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie bierze pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania Skarżących o wydaniu zaskarżonego orzeczenia z naruszeniem przepisów prawa. Prawidłowość zaskarżonego postanowienia będzie dopiero przedmiotem merytorycznej oceny przez Sąd, zatem istotne jest doprowadzenie do jak najszybszego rozpoznania i rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. W tych okolicznościach Sąd, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. Stosownie do art. 61 § 5 P.p.s.a. Sąd wydał postanowienie na posiedzeniu niejawnym.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło