IV SA/Po 573/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka Sędziowie WSA Donata Starosta (spr.) WSA Tomasz Grossmann Protokolant st.sekr.sąd. Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2016 r. przy udziale sprawy ze skargi M.S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej 1. oddala skargę; 2. przyznaje adwokatowi J.A. od Skarbu Państwa (Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) wynagrodzenie w kwocie 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych podwyższone o kwotę 110,40 (sto dziesięć 40/100) złotych stanowiącą podatek od towarów i usług – łącznie 590,40 (pięćset dziewięćdziesiąt 40/100) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] Wojewoda na podstawie art. 127 w związku z 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23; zwanej dalej jako "k.p.a.") oraz art. 10 ust. 7 pkt 2, art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2016 r., poz. 645; zwanej dalej jako "u.p.z.") utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym. W dniu [...] lipca 2013 r. M. S. (zwany dalej również jako "Skarżący") zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w K. jako osoba bezrobotna. Decyzją z tego samego dnia nr [...] Prezydent Miasta K. uznał Skarżącego z dniem [...] lipca 2013 r. za osobę bezrobotną i przyznał mu od dnia [...] lipca 2013 r. zasiłek w wysokości 100% kwoty zasiłku podstawowego określonego w art. 72 ust. 1 u.p.z. Pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. Skarżący zwrócił się do Powiatowego Urzędu Pracy w K. (zwanego dalej również jako "PUP") o pozbawienie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] sierpnia 2013 r. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] Prezydent Miasta K. orzekł o utracie przez Skarżącego statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] sierpnia 2013 r. oraz o utracie prawa do zasiłki z dniem [...] sierpnia 2013 r. Pismem z dnia [...] marca 2016 r. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w K. (zwany dalej również jako "MOPS") poinformował PUP, że Skarżący w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych tj. w sierpniu 2013 r. pobierał wynagrodzenie z tytułu wykonywanej pracy w Spółce A gdzie był zatrudniony w ramach umowy o pracę w okresie od [...] sierpnia 2013 r. do [...] grudnia 2013 r. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] Prezydent Miasta P. na podstawie art. 145 § 1 pkt 5, art. 149 § 1 i art. 150 k.p.a. wznowił postępowanie zakończone decyzją ostateczną [...] z dnia [...] lipca 2013 r. Po przeprowadzeniu wznowionego postępowania Prezydent Miasta P. decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 w związku z art. 145 § 1 pkt 5 i art. 104 k.p.a. uchylił decyzję nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. orzekającej o utracie przez Pana statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z dniem [...] sierpnia 2013 r. i orzekł o utracie przez Skarżącego statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] sierpnia 2013 r. i prawa do zasiłku z dniem [...] sierpnia 2013 r. W uzasadnieniu Prezydent Miasta wyjaśnił, że w związku z podjęciem pracy w dniu [...] sierpnia 2013 r., z dniem tym Skarżący przestał spełniać przesłanki zawarte w art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z. W odwołaniu Skarżący wyjaśnił, że "od dnia [...].08.2016 r. pracował na okres próbny i w dniu [...].08.2013 r. udał się do PUP w K., gdzie złożył wniosek o wyrejestrowanie, ponieważ pracodawca nadmienił, że okres próbny mija i będzie miał umowę po okresie próbnym na okres 3 miesięcy". Skarżący podkreślił, iż "pierwsze wynagrodzenie za pracę otrzymał dopiero we wrześniu 2013 r., a nie w sierpniu 2013 r., kiedy to rozpoczął wykonywanie pracy na okres próbny." Podkreślił, iż "na skutek donosu MOPS w K., po 3 latach wszczęto postępowanie w jego sprawie i opisał jak komornik sądowy zajmował jego zasiłek dla bezrobotnych w wysokości [...] zł, a pozostawało mu tylko [...] zł." Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] Wojewoda wyjaśnił, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 pkt f u.p.z. za osobę bezrobotną uważa się m.in. osobę niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej. Ponadto Wojewoda zaznaczył, że Skarżący w czasie rejestracji w PUP potwierdził na druku Karty rejestracyjnej oraz na druku "Informacji dla osób rejestrujących się w PUP w K." zapoznanie się ze wszystkimi prawami i obowiązkami jakie przysługują osobie bezrobotnej, w tym o braku możliwości uzyskania statusu osoby bezrobotnej w sytuacji zatrudnienia. Ponadto Skarżący został pouczony o "obowiązku powiadamiania PUP w K. w ciągu 7 dni o podjęciu zatrudnienia oraz innych okolicznościach powodujących utratę statusu osoby bezrobotnej. W ocenie Wojewody osoba bezrobotna nie może jednocześnie pozostawać w stosunku pracy. Skarżący nie powiadomił organu zatrudnienia w ciągu 7 dni, iż od dnia [...] sierpnia 2013 r. nawiązał stosunek pracy. Okoliczność potwierdzonego okresu zatrudnienia Skarżącego oraz jednoczesnego posiadania przez niego statusu osoby bezrobotnej stanowił wystarczające podstawy do wznowienia postępowania, uchylenia decyzji z dnia [...] sierpnia 2013 r. i orzeczeniu o utracie statusu osoby bezrobotnej wraz z prawem do zasiłku z dniem [...] sierpnia .2013 r. Wojewoda odnosząc się do argumentacji zawartej w odwołaniu stwierdził, że dla posiadania statusu osoby bezrobotnej istotne znaczenie ma fakt podjęcia faktycznego zatrudnienia, a nie okoliczność w postaci wypłacenia wynagrodzenia za pracę. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. S. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, poprzedzającej ją decyzji z dnia z dnia [...] kwietnia 2016 r. oraz postanowienia z dnia [...] kwietnia 2016 r. Skarżący zarzucił decyzji Wojewody naruszenie art. 71 ust. 1 i art. 72 ust. 1 u.p.z., a także naruszenie art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 11, art. 16, art., 77 § 1, art. 80, art. 81 i art. 107 § 3 k.p.a. w związki z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Skarżący podniósł, że przestał spełniać przesłanki do uznania go za osobę bezrobotną dopiero od daty pobierania wynagrodzenia. Tym samym w jego ocenie datę pozbawienia statusu osoby bezrobotnej określono zbyt wcześnie, bowiem pierwsze wynagrodzenie odebrał dopiero [...] sierpnia 2013 r. Zdaniem Skarżącego w piśmie z dnia [...] marca 2013 r. Kierownik MOPS poświadczył nieprawdę stwierdzając, że w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych Skarżący pobierał wynagrodzenie za pracę. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r. poz. 718; zwanej dalej jako "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647), kontrola dokonywana przez sądy administracyjne sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy szczególne nie stanowią inaczej. Ewentualne stwierdzenie uchybień w działaniu administracji publicznej obliguje sąd od uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności, bądź też stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa (art. 145 ust. 1 p.p.s.a.). Sąd administracyjny, kontrolując działalność administracji publicznej, pozostaje zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. związany granicami sprawy, a nie granicami skargi. Zaskarżona decyzja została wydana w trybie wznowienia postępowania, w którym może dojść do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji ostatecznej jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte jedną z kwalifikowanych wad procesowych wyliczonych wyczerpująco w przepisie art. 145 § 1, 145a § 1 oraz art. 145b § 1 k.p.a. Zgodnie z treścią art. 147 k.p.a. wznowienie postępowania administracyjnego następuje z urzędu lub na wniosek strony z tym jednak zastrzeżeniem, że wznowienie postępowania z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 4 oraz w art. 145a i art. 145b k.p.a. następuje tylko na żądanie strony. Wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia. Postanowienie to stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 2 k.p.a.). Zgodnie z art. 151 § 1 k.p.a. po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 organ wydaje decyzję, w której: 1) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, albo 2) uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. W przypadku gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146 k.p.a., organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji (art. 151 § 2 k.p.a.). Nie budzi wątpliwości w ocenie Sądu, że organu obu instancji prawidłowo uznały okoliczność podjęcia przez Skarżącego zatrudnienia w okresie, w którym na podstawie decyzji z dnia [...] lipca 2013 r. przysługiwał mu status osoby bezrobotnej, przy jednoczesnym zaniechaniu poinformowaniu o tym organu, jako przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., dającą podstawę do wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] Przepis art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. jest możliwe w przypadku łącznego spełnienia wszystkich wskazanych w tym przepisie przesłanek, a więc ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody są nowe. Ponadto ujawnione nowe okoliczności faktyczne lub dowody są istotne dla sprawy, a więc mogą mieć wpływ ewentualną zmianę treści decyzji, a także nowe okoliczności faktyczne lub dowody musiały istnieć w dniu wydania decyzji ostatecznej i nie były znane organowi w dniu wydawania tej decyzji. Bez wątpienia w dniu [...] sierpnia 2013 r. organowi nie była znana okoliczność podjęcia przez Skarżącego zatrudnienia, o tej bowiem dowiedział się z pisma MOPS z dnia [...] marca 2016 r. Ponadto w ocenie Sądu okoliczności te są istotne dla sprawy. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z. w brzmieniu obowiązującym w dniu podjęcia przez Skarżącego zatrudnienia za bezrobotną uważa się osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-g lub lit. i, j, l, lub cudzoziemca - członka rodziny obywatela polskiego, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej, albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieuczącą się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu tej szkoły lub w szkole wyższej gdzie studiuje w formie studiów niestacjonarnych, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, jeżeli spełnione są przesłanki wskazane w lit. a-l. tego przepisu. Wobec tego organy prawidłowo uznały, że w dniu podjęcia zatrudnienia tj. w dniu [...] sierpnia 2013 r. przestał spełniać przesłanki z art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z., bowiem nie był już osobą niezatrudnioną lub niewykonującą pracy zarobkowej. Zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 1 u.p.z. starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego, który nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 (u.p.z.). Z tego też powodu Prezydent Miasta zobowiązany był do uchylenia we wznowionym postępowaniu decyzji pozbawiającej Skarżącego statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] sierpnia 2013 r. i pozbawieniu Skarżącego statusu osoby bezrobotnej wraz z prawem do zasiłku z dniem [...] sierpnia 2013 r. Bez znaczenia pozostaje podniesiona w skardze okoliczność, że pierwsze wynagrodzenie Skarżący otrzymał dopiero we wrześniu 2013 r. Ustawodawca nie wiąże bowiem okoliczności niepobierania wynagrodzenia ze spełnieniem przesłanki z art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z. Przesłanką uznania za osobę bezrobotną jest niepodejmowanie zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Przywołane przez Skarżącego stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjne zawarte w wyroku z dnia 23 lutego 2001 r. sygn. akt II SA/Łd 1588/98 wyrażone zostało w odmienny stanie faktycznym. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku tym odnosił się bowiem do kwestii pobierania świadczenia rehabilitacyjnego. Ponadto jako niezasadny Sąd ocenił podniesiony przez Skarżącego zarzut dotyczący pozyskania informacji o zatrudnieniu z pisma Kierownika MOPS. Zgodnie z art. 75 § 1 zdanie pierwsze k.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W ocenie Sądu żaden przepis prawa nie stoi na przeszkodzie, aby jako dowód w sprawie wykorzystać ww. pismo. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi. Wynagrodzenie pełnomocnika wyznaczonego z urzędu ustalone zostało na podstawie § 21 pkt 2 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015 poz. 1801).