IV SA/Po 576/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Donata Starosta Sędziowie WSA Maciej Dybowski(spr.) WSA Anna Jarosz Protokolant st. sekr. sąd. Laura Szukała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] grudnia [...] r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa "A" sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] maja [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia: na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawiesić postępowanie do czasu rozpoznania przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości pytania prawnego zadanego w sprawie III SA/Gd 352/10. Przedsiębiorstwo "A" sp. z o.o. w K. (dalej Spółka bądź Skarżąca) złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej WSA) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] maja [...] r. nr [...] (dalej decyzja z [...] maja 2010 r.) utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa wielkopolskiego. Skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej, i zwrotu kosztów postępowania. Skarżąca zarzuciła, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa, tj.: 1) art. 2, art. 7, art. 8 ust. 1, art. 9, art. 91 ust. 3 Konstytucji RP i art. 120 i art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 8 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, które to naruszenie polegało na wydaniu decyzji na podstawie art. 129 ust. 2 ustawy o grach hazardowych, niezgodnego z Konstytucją RP i prawem Unii Europejskiej; 2) art. 122 Ordynacji podatkowej przez niewypowiedzenie się w przedmiocie wniosku dowodowego strony; 3) art. 121 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej przez niewydanie decyzji mimo zapewnienia strony o zamiarze jej wydania, wezwanie do uzupełnienia rzekomych braków wniosku mimo wcześniejszego poinformowania o spełnieniu wymogów wydania decyzji oraz nieinformowanie strony o rzeczywistych przyczynach niewydania decyzji. Skarżąca wniosła – w przypadku wątpliwości Sądu – o: 1) przedstawienie Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego co do zgodności przepisu art. 129 ust. 2 w zw. z art. 118 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. 2009 nr 209 poz. 1540) z art. 2, art. 20, art. 22, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 Konstytucji RP oraz przepisami prawa europejskiego tj. art. 34 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (dalej TFUE), na zasadzie art. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. 1997 nr 102 poz. 643); 2) wystosowanie do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w Luksemburgu pytania prejudycjalnego w trybie art. 267 akapit 3 TFUE o treści: Czy przepis art. 34 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej należy rozumieć w taki sposób, że stoi on na przeszkodzie wprowadzenia normy prawa krajowego niemalże eliminującej możliwość wprowadzenia na terenie państwa członkowskiego działalności gospodarczej, która opiera się na urządzeniach produkowanych w innym kraju Unii Europejskiej, jeżeli spowoduje to zanik popytu na te urządzenia na rynku wspólnym? (k. 3-30 akt sądowych). W piśmie procesowym z dnia [...] listopada 2010 r. profesjonalny pełnomocnik Spółki będący adwokatem, uzupełnił zarzuty skargi i w związku z pytaniem prejudycjalnym zadanym dnia [...] listopada 2010 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawach III SA/Gd 261/10 i III SA/Gd 352/10, wniósł o przedstawienie analogicznego pytania: Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących społeczeństwa informacyjnego (Dz.U. UE.L.98.204.37) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektyw należy taki przepis ustawowy, który nakazuje umorzenie z dniem wejścia w życie ustawy trwających postępowań o wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych – art. 129 ust. 2 polskiej ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych ?; i o zawieszenie postępowania (k. 90-99 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniami z dnia 16 listopada 2010 r. zwrócił się z dwoma pytaniami prejudycjalnymi: 1) w sprawie III SA/Gd 261/10 Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących społeczeństwa informacyjnego (Dz.U. UE.L.98.204.37) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje zmiany zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie miejsca zmiany urządzania gry ? ; 2) w sprawie III SA/Gd 352/10 Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących społeczeństwa informacyjnego (Dz.U. UE.L.98.204.37) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawy, który zakazuje przedłużania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych? . Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej ppsa) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu odpowiedź na pytanie czy ustawa z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. nr 2009 nr 201 poz. 1540) zawiera przepisy techniczne i czy brak notyfikacji tychże przepisów Komisji Europejskiej stanowi o zgodności tychże przepisów z powołanymi przepisami Unii Europejskiej, jest kluczowym zagadnieniem mającym wpływ na wynik w niniejszej sprawie. Jednocześnie Sąd w niniejszej sprawie nie widzi potrzeby występowania z nowym pytaniem prejudycjalnym do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, bowiem odpowiedź Trybunału na każde z przywołanych pytań da dostateczną podstawę do orzekania przez Sąd w sprawie IV SA/Po 576/10. Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 per analogiam ppsa zawiesił postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi przez ETS na wskazane pytanie.