IV SA/Po 587/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kręcichwost – Durchowska po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.S. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2011r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji A.S. wniosła skargę na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2011r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta Poznania z dnia [...] lutego 2011r. nr [...] nakładającą na inwestora E.W. obowiązek sporządzenia i przedstawienia trzech egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej, zlokalizowanego na posesji przy ul. N. [...] (dz. Nr [...], ark. [...] obręb G.) w Poznaniu. Wraz ze skargą złożono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż inwestor po dokonaniu czynności kontrolnych przez PINB dla Miasta Poznania, znacznie przyspieszył wykonanie prac budowlanych, próbując zakończyć inwestycję. W ocenie skarżącej legalizacja procesu inwestycyjnego przed rozpoznanie sprawy przez sąd administracyjny łączy się z powstaniem z realnym niebezpieczeństwem powstania szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków z tego powodu, że w razie uwzględnienia skargi odpadnie podstawa do zalegalizowania prac, a wobec tego powstanie kwestia powrotu do stanu, który istniał przed rozpoczęciem budowy. Zdaniem skarżącej prowadzenie procesu naprawczego spowoduje istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego będzie mógł nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i kosztów. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na mocy dyspozycji art. 61 § 3 ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest więc wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe przesłanki mogą wystąpić łącznie lub oddzielnie. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, zachodzi w przypadku zagrożenia wystąpienia szkody, która nie będzie mogła być naprawiona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Natomiast trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. Obowiązek wykazania powyższych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy, który domaga się ochrony tymczasowej. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że wskazane przez skarżącą okoliczności nie uzasadniają wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżona decyzja nie wywołuje bowiem bezpośrednich skutków dla skarżącej, ponieważ w razie przedłożenia przez inwestora zamiennego projektu budowlanego, projekt ten będzie podlegał ocenie przez organ nadzoru budowlanego, a skarżąca, jako strona, będzie miała prawo do niego się odnieść, a dopiero następnie organ zadecyduje o możliwości prowadzenia dalszych robót budowlanych. Zatem niebezpieczeństwo spowodowania nieodwracalnych skutków prawnych ani możliwość powstania znacznej szkody przez skarżącą nie zachodzą. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. ja