IV SA/Po 590/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka (spr.) Sędziowie WSA Izabela Bąk-Marciniak WSA Maciej Busz Protokolant st.sekr.sąd. Krystyna Pietrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 03 września 2014 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję W. Kuratora Oświaty z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego. oddala skargę Wielkopolski Kurator Oświaty decyzją nr (...) z dnia (...) r. uchylił decyzję Starosty K. z dnia (...) r. znak (....), w której odmówiono A.S. nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdzono, co następuje: A. S., nauczyciel w Specjalnym Ośrodku Szkolno – Wychowawczym im. Ks. J. T. w K., w dniu (...) r. skierowała do Starosty K. wniosek o podjęcie postępowania egzaminacyjnego na stopień awansu zawodowego nauczyciela mianowanego. Na podstawie analizy formalnej przedłożonego wniosku oraz załączonej do niego dokumentacji, stwierdzono, że spełnia on wymogi formalne określone w § 9 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 01 marca 2013 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. poz. 393), co potwierdza zapis w punkcie 3 Arkusza analizy formalnej z dnia (...) r. sporządzanego z upoważnienia Starosty K. przez Naczelnika Wydziału Edukacji. Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 9 g ust. 2 ustawy – Karta Nauczyciela w związku z § 10 rozporządzenia w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli uchwałą nr 472/13 z dnia 03 lipca 2013 r., Zarząd Powiatu K. powołał komisję egzaminacyjną dla Pani A. S. ubiegającej się o awans na stopień nauczyciela mianowanego. Stosownie do dyspozycji zawartej w § 11 ust. 3 cytowanego rozporządzenia Wnioskodawczyni została skutecznie powiadomiona o terminie i miejscu przeprowadzenia egzaminu (zawiadomienie zostało osobiście odebrane przez nauczycielkę, co potwierdza adnotacja i podpis złożony pod dokumentem w dniu (...) r.). W dniu (...) r. Pani A. S. zdała egzamin na stopień nauczyciela mianowanego i uzyskała zaświadczenie, o którym mowa w art. 9 g ust. 9 ustawy Karta Nauczyciela. Decyzją z dnia (...) r. znak: (...) wydaną na podstawie art. 9 b ust. 6 ustawy Karta Nauczyciela Starosta K. odmówił nadania A. S. stopnia nauczyciela mianowanego. Uzasadniając swoje stanowisko organ stwierdził, że A.S. nie spełnia wymagań kwalifikacyjnych, nie posiada bowiem wymaganych kwalifikacji do prowadzenia zajęć edukacyjnych funkcjonowanie w środowisku i plastyka w gimnazjum specjalnym dla dzieci i młodzieży z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym i znacznym. Odwołanie od decyzji Starosty K. złożyła A.S.. W treści odwołania Wnioskodawczyni przedstawiła chronologiczne etapy postępowania w pierwszej instancji. W ocenie odwołującej postępowanie egzaminacyjne prowadzone było nierzetelnie i niezgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Ponadto, według A.S., w jej przypadku, spełnione zostały wymagania kwalifikacyjne, stanowiące jedną z przesłanek do nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego, nawet w sytuacji uznania za słuszne stanowiska Starosty K. wyrażonego w uzasadnieniu, zgodnie z którym nauczycielka nie posiada kwalifikacji do prowadzenia zajęć edukacyjnych funkcjonowanie w środowisku i plastyka w gimnazjum specjalnym dla dzieci i młodzieży z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym i znacznym. Organ odwoławczy rozpoznając odwołanie stwierdził, że zgodnie z art. 9 b ust. 1 ustawy Karta Nauczyciela warunkiem nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego jest: posiadanie wymaganych kwalifikacji do zajmowania stanowiska nauczyciela, odbycie stażu zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego, oraz zdanie egzaminu przed komisją egzaminacyjną. Na podstawie art. 9 b ust. 6 w związku z art. 9 b ust. 1 i 9 b ust. 4 pkt 2 ustawy – Karta Nauczyciela nauczycielowi, który nie spełnia ww. warunków, organ prowadzący szkołę odmawia nadania stopnia nauczyciela mianowanego w drodze decyzji administracyjnej. A. S. ukończyła w (...) r. wyższe studia zawodowe na kierunku pedagogika w zakresie specjalności wspomaganie rozwoju i kreacji osobowości młodzieży i osób dorosłych, w (...) r. studia wyższe magisterskie na kierunku pedagogika w zakresie pedagogiki ogólnej, w (...) r. kurs kwalifikacyjny w zakresie oligofrenopedagogiki, w 2008 r. studia podyplomowe w zakresie pedagogiki leczniczej, w (...) r. studia podyplomowe w zakresie wczesnej interwencji i wspomagania rozwoju małego dziecka oraz w (...) r. studia podyplomowe w zakresie wczesnego wspomagania rozwoju i edukacji uczniów autystycznych. Nauczycielka uzyskała stopień awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego w dniu (...) r., w okresie od (...) r. do (...) r. odbyła staż zakończony pozytywną oceną dorobku zawodowego dokonaną (...) r. przez Dyrektora Specjalnego Ośrodka Szkolno – Wychowawczego im. J. T. w K. W dniu (...) r. A. S. zdała egzamin przed komisją egzaminacyjną. Z przedłożonego przez Wnioskodawczynię Zaświadczenia Dyrektora Specjalnego Ośrodka Szkolno – Wychowawczego im. J.T. w K. z dnia (...) r. wynikało, że w momencie złożenia wniosku była zatrudniona w Specjalnym Ośrodku Szkolno – Wychowawczym im. J. T. w K. jako nauczyciel prowadzący zajęcia wczesnego wspomagania rozwoju dziecka (10/18) oraz zajęcia edukacyjne funkcjonowanie w środowisku (5/18) i plastyka (8/18) w gimnazjum, specjalnym. Odnosząc się do zarzutu odwołującej, że fakt uznania przez organ I instancji braku posiadania kwalifikacji do prowadzenia zajęć edukacyjnych funkcjonowanie w środowisku oraz plastyka nie ma wpływu na spełnienie przez nią przesłanek wynikających z art. 9b ust. 1 ustawy Karta Nauczyciela, gdyż w momencie złożenia wniosku posiadała kwalifikacje do prowadzenia zajęć wczesnego wspomagania rozwoju dziecka wymagane § 14 ust. 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 12 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1207), które realizowała w wymiarze 10 godzin tygodniowo, co stanowi więcej niż pół etatu – organ odwoławczy stwierdził, że pogląd prezentowany przez A. S. nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach. Wielkopolski Kurator Oświaty wskazał, że przesłanka "zatrudnienia w szkole w wymiarze co najmniej połowy obowiązkowego wymiaru zajęć" została wymieniona w ustawie Karta Nauczyciela w art. 3 pkt 3 zawierającym ustawową definicję stażu oraz w art. 22 ust. 3 w związku z art. 91b określających warunki skorzystania z prawa do lokalu mieszkalnego, nauczycielskiego dodatku mieszkaniowego, zasiłku na zagospodarowanie, pomocy zdrowotnej dla nauczycieli, a także odprawy oraz emerytury. Pojęcie "staż" zdefiniowane w art. 3 pkt. 3 ustawy Karta Nauczyciela, oznaczające okres zatrudnienia nauczyciela w szkole bądź innej jednostce systemu oświaty "w wymiarze co najmniej połowy obowiązkowego wymiaru zajęć", rozpoczętego i realizowanego na zasadach określonych w przepisach rozdziału 3a odnosi się do drugiej z przesłanek wymienionych w art. 9 b ust. 1, mianowicie do warunku "odbycia stażu zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego nauczyciela". W tym kontekście jest to przesłanka dająca możliwość odbycia stażu na kolejny stopień awansu również nauczycielom, którzy nie są zatrudnieni w pełnym wymiarze godzin. Przepis ten nie odnosi się natomiast do pierwszego z wskazanych art. 9 b ust. 1 ustawy Karta Nauczyciela warunku dotyczącego wymagań kwalifikacyjnych. Ustawodawca, w zakresie sposobu spełnienia tego pierwszego z warunków do nadania kolejnego stopnia awansu odsyła do art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 i 3. Stosownie zatem do art. 9 ust. 1 ustawy Karta Nauczyciela, stanowisko nauczyciela, może zajmować osoba, która posiada wyższe wykształcenie z odpowiednim przygotowaniem pedagogicznym lub ukończyła zakład kształcenia nauczycieli i podejmuje pracę na stanowisku, do którego są to wystarczające kwalifikacje. Ponadto, na mocy art. 9 ust. 2, kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela w gimnazjach specjalnych dla dzieci i młodzieży z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym lub znacznym zostały określone w § 14 ust. 1 rozporządzenia w sprawie szczegółowych kwalifikacji. Posiada je osoba, która ukończyła studia wyższe lub zakład kształcenia nauczycieli w specjalności oligofrenopedagogiki lub ma kwalifikacje wymagane do zajmowania stanowiska nauczyciela w danym typie szkoły, a ponadto ukończyła studia podyplomowe lub kurs kwalifikacyjny w zakresie oligofrenopedagogiki. W związku z tym, że A.S. uzyskała przygotowanie w zakresie oligofrenopedagogiki poprzez ukończenie kursu kwalifikacyjnego, aby posiadać kwalifikacje do zatrudnienie na stanowisku nauczyciela w gimnazjum specjalnym dla dzieci i młodzieży z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym lub znacznym, winna mieć także kwalifikacje określone w § 3 cytowanego rozporządzenia. Zgodnie z przywołanym przepisem, kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela w gimnazjum posiada osoba, która ukończyła studia wyższe na kierunku zgodnym z prowadzonymi zajęciami lub na kierunku, którego zakres określony w standardzie kształcenia dla tego kierunku studiów w grupie treści podstawowych i kierunkowych obejmuje treści prowadzonych zajęć albo studia wyższe na innym kierunku i studia podyplomowe w zakresie prowadzonych zajęć. Organ odwoławczy stwierdził, że w aktach zgromadzonych w sprawie toku postępowania przed organem I instancji brak jest dokumentów potwierdzających, że A. S. posiada wymagane kwalifikacje do prowadzenia zajęć edukacyjnych - plastyka w gimnazjum specjalnym dla dzieci i młodzieży z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym i znacznym. Ponadto zdaniem organu na podstawie samej nazwy specjalności ukończonych przez Wnioskodawczynię studiów wyższych, nie można dokonać oceny czy zakres określony w standardzie kształcenia dla tego kierunku studiów w grupie treści podstawowych i kierunkowych obejmował treści nauczonego przedmiotu, czyli w tym przypadku zajęć edukacyjnych funkcjonowania w środowisku. Ocena taka może być dokonana po przeanalizowaniu dodatkowych dokumentów, w szczególności indeksu, zaświadczenia wydanego przez uczelnię wyższą lub suplementu do dyplomu (o ile został wydany). W decyzji wskazano również, że z akt sprawy nie wynika, by organ prowadzący postepowanie egzekucyjne kiedykolwiek wzywał Wnioskodawczynię o przedłożenie dokumentu potwierdzającego posiadanie kwalifikacji do nauczania przedmiotu plastyka w gimnazjum. Organ prowadzący szkołę, w dniu (...) r., wezwał A. S. do przedłożenia części B dyplomów ukończenia studiów, jednak wobec uzyskania informacji, iż wskazane uczelnie w roku 2004 i 2006 nie wydawały suplementów do dyplomów (adnotacja pod treścią wezwania), zaniechano dalszego wyjaśniania stanu faktycznego w zakresie posiadania przez Wnioskodawczynię kwalifikacji do prowadzenia zajęć edukacyjnych funkcjonowanie w środowisku. Powyższe stanowi naruszenie art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego. W ocenie Wielkopolskiego Kuratora Oświaty, dokonanie ustaleń w wyżej wskazanym zakresie ma istotny wpływ na możliwość uzyskania przez A. S. stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego, gdyż kwalifikacje Wnioskodawczyni do prowadzenia zajęć edukacyjnych "funkcjonowanie w środowisku" oraz "plastyka" nie zostały ustalone. Organ II instancji wskazał również, że Starosta K. naruszył również przepisy dotyczące postępowania egzaminacyjnego. Zasady przeprowadzania postępowania egzaminacyjnego dla nauczycieli ubiegających się o stopień awansu zawodowego zostały szczegółowo unormowane rozporządzeniem w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli. W myśl § 11 ust. 1 i 2 przywołanego rozporządzenia, właściwy organ nadający stopień awansu zawodowego przeprowadza analizę formalną wniosku o podjęcie postępowania egzaminacyjnego i dołączonej do niego dokumentacji. W przypadku gdy wniosek lub dokumentacja nie spełniają wymagań formalnych, właściwy organ wskazuje szczegółowo stwierdzone braki i wyznacza termin ich uzupełnienia. Zgodnie z § 12 ust. 2 rozporządzenia komisja egzaminacyjna przeprowadza egzamin, w czasie którego nauczyciel kontraktowy ubiegający się o awans na stopień nauczyciela mianowanego dokonuje prezentacji dorobku zawodowego i odpowiada na pytania członków komisji dotyczące wymagań określonych w § 7 ust. 2. Zgodnie z § 13 przywołanego rozporządzenia komisja egzaminacyjna podejmuje rozstrzygnięcia w obecności co najmniej 2/3 składu swoich członków. Każdy z członków komisji ocenia spełnianie przez nauczyciela wymagań niezbędnych do uzyskania stopnia awansu zawodowego, w punktach według skali od 0 do 10. Zgodnie z § 14 ust. 1 rozporządzenia z przebiegu pracy komisji egzaminacyjnej sporządza się protokół zawierający w szczególności: pytania zadane nauczycielowi w czasie egzaminu, informację o udzielonych przez nauczyciela odpowiedziach oraz uzasadnienie rozstrzygnięcia komisji. Starosta K. uchybił powyższym przepisom w ocenie organu odwoławczego gdyż najpierw stwierdził, że dokumentacja spełnia wymogi formalne określone w § 9 ust. 1 pkt 1, 2, a następnie po egzaminie wzywał wnioskodawczynię o uzupełnienie dokumentacji, co narusza § 11 ust. 2 rozporządzenia w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego. W arkuszu analizy formalnej w punkcie 2 stwierdzono, że brak jest potwierdzenia, że organ I instancji dokonał oceny spełnienia przez wnioskodawczynię warunków niezbędnych do uzyskania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego pod kątem informacji przekazanych przez dyrektora szkoły. Zapisy jedynie poświadczają, iż w aktach sprawy znajduje się zaświadczenie Dyrektora Specjalnego Ośrodka Szkolno - Wychowawczego im. J. T. w K. z dnia (...) r. Na uwagę zasługuje okoliczność, że w ww. zaświadczeniu nie wskazano dla uczniów z jakiego rodzaju niepełnosprawnością i w jakim stopniu upośledzonymi nauczyciel prowadzi zajęcia edukacyjne, natomiast kopie dokumentów załączonych do wniosku o wszczęcie postępowania egzaminacyjnego nie potwierdzały, iż wnioskodawczyni spełniła wymagania kwalifikacyjne do prowadzenia zajęć edukacyjnych wymienionych w punkcie 3 zaświadczenia. Wielkopolski Kurator Oświaty zarzucił organowi I instancji, że ten odbierając oświadczenia od członków Komisji egzaminacyjnej uchybił przepisom art. 27 § 1 w związku z art. 24 § 1 i 24 § 3 K.p.a., poprzez ograniczenia powodów wyłączenia członka Komisji tylko do przypadków wymienionych w art. 24 § 1 pkt 1 i 7 K.p.a., natomiast przepis art. 27 § 1 mówi o wyłączeniu pracownika organu we wszystkich przypadkach, o których mowa w art. 24 § 1 pkt 1 do pkt 7 K.p.a. oraz art. 24 § 3 K.p.a. Zdaniem organu odwoławczego protokół Komisji egzaminacyjnej został sporządzony z naruszeniem § 14 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uzyskiwania stopnia awansu zawodowego i wskazał, że niektóre zapisy w punkcie 7, 8, 9 i 15 są nieczytelne. Zadane nauczycielowi pytania (punkt 8 protokołu) nie odnoszą się do wszystkich wymagań wymienionych w § 7 ust. 2 cytowanego rozporządzenia, są sformułowane w sposób ogólny; brakuje pytań dotyczących organizacji i doskonalenia warsztatu pracy, dokonywania ewaluacji własnych działań, a także oceniania ich skuteczności i dokonywania zmian w tych działaniach (§ 7 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia). W punkcie 9 protokołu nie zawarto informacji o udzielonych odpowiedziach, dokonano jedynie ich oceny, stwierdzając, że "nauczycielka udzieliła poprawnych odpowiedzi". Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wyrażonym w wyroku z dnia 21 maja 2007 r., sygnatura I OSK 1089/06 "informacja o udzielonych odpowiedziach", o której mowa w § 14 ust. 1 rozporządzenia, to wiadomość o treści udzielonych przez nauczyciela odpowiedziach a nie ocena tych odpowiedzi przez komisję". Dokonując uzasadnienia oceny punktowej wskazano, że wnioskodawczyni spełniła wymagania egzaminacyjne poprzez doskonalenie i dokształcenie zawodowe odwołując się do ukończenia przez nauczycielkę trzech rodzajów studiów podyplomowych, tymczasem w okresie stażu nauczycielka ukończyła jedne w zakresie wczesnego wspomagania rozwoju i edukacji uczniów autystycznych (20.07.2011 r.). Treść uzasadnienia oceny punktowej nie znajduje ponadto odzwierciedlenia w zapisach dotyczących pytań egzaminacyjnych (które powinny służyć upewnieniu przez członków komisji, co do spełnienia wymogów § 7 ust. 2 rozporządzenia) ani treści uwag na temat udzielonych odpowiedzi. Organ II instancji stwierdził również, że prowadząc postępowanie Starosta K. uchybił również przepisom art. 6, 8 i 9 K.p.a. poprzez wprowadzenie w błąd wnioskodawczyni i oświadczenie, że spełnia wymogi dotyczące posiadania kwalifikacji niezbędnych do uzyskania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego, dopuścił do egzaminu wnioskodawczynię, który zdała, a następnie odmówił nadania stopnia stwierdzając, ze wnioskodawczyni nie posiada kwalifikacji dla jego uzyskania, mimo, że kwestia kwalifikacji do prowadzenia zajęć edukacyjnych "funkcjonowanie w środowisku oraz plastyka" nie zostały wyjaśnione. Od decyzji Wielkopolskiego Kuratora Oświaty skargę wniosła A.S., zarzucając organowi odwoławczemu, że winien zmienić decyzję Starosty K. na pozytywną, a ewentualne wątpliwości winny być rozpoznawane na jej korzyść. W odpowiedzi na skargę Wielkopolski Kurator Oświaty wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał argumentację prezentowaną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest usprawiedliwiona. Zgodnie z art. 9 b ust 1 pkt 2 ustawy z 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (tj. Dz. U. 2014 poz.191) "warunkiem nadania nauczycielowi kolejnego stopnia awansu zawodowego jest spełnienie wymagań kwalifikacyjnych o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 i 3, odbycie stażu z zastrzeżeniem art. 9 e ust. 1 - 3, zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego nauczyciel, o której mowa w art. 9 c ust. 6 oraz w przypadku nauczyciela kontraktowego – zdaniem egzaminu przed komisją egzaminacyjną. Zgodnie z art. 9 ust 2 Karty Nauczyciela kwalifikacje wymagane od nauczycieli oraz określenia szkól i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli określa rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z 12 marca 2009 r. (Dz. U. z 2009 nr 50 poz. 400) dalej rozporządzenie przy czym skarżąca z uwagi na rodzaj plecówki edukacyjnej winna spełniać kwalifikacje określone w § 14 ust 1 przytoczonego wyżej rozporządzenia. Procedurę obowiązującą, wydaną na podstawie art. 9 g ust 10 ustawy Karta Nauczyciela przewiduje rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 01 marca 2013 r. w sprawie uzyskiwania stopnia awansu zawodowego nauczycieli (Dz. U. z 2013 poz. 393). § 9 tegoż rozporządzenia określa dokumentację niezbędną jaką należy dołączyć do wniosku o podjęcie postępowania egzaminacyjnego. Zgodnie z § 11 ust. 1 organ nadający stopień awansu zawodowego przeprowadza analizę formalną wniosku o podjęcie postępowania egzaminacyjnego i dokumentacji o której mowa w § 9. Zgodnie z § 11 ust. 2 – jeżeli wniosek o podjęcie postępowania egzaminacyjnego lub dokumentacja, o której mowa w § 9, nie spełniają wymagań formalnych, organ nadający stopień awansu zawodowego wskazuje szczegółowo stwierdzone braki i wzywa nauczyciela do ich usunięcia w terminie 14 dni wraz z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków w terminie spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Nie oznacza to jednak, że jeżeli organ nie zakwestionuje czy to wniosku czy też dokumentacji na wstępnym etapie postępowania, to po postępowaniu egzaminacyjnym, zobowiązany będzie nadać nauczycielowi żądany stopień awansu. Nieposiadanie przez nauczyciela niezbędnych kwalifikacji wyklucza możliwość osiągnięcia przez nauczyciela kolejnego stopnia w karierze zawodowej, a niespełnienie wszystkich niezbędnych przesłanek determinuje treść rozstrzygnięcia kończącego postępowanie, niezależnie na jakim etapie okoliczności uniemożliwiające nadanie stopnia awansu zawodowego zostaną ustalone (podobnie wyrok NSA z 11.08.2010 r. I OSK 289/10 wydany w okresie obowiązywania rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 01 grudnia 2004 r.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt kontrolowanej sprawy, należało stwierdzić, że skoro organ nadający stopień awansu zawodowego stwierdzał braki w dokumentacji wnioskodawczyni, winien postąpić zgodnie z regulacją § 11 ust. 1 i 2 rozporządzenia z 01 marca 2013 r. – które to rozporządzenie weszło w życie 27 marca 2013 r. Jakkolwiek sąd administracyjny nie jest władny oceniać merytorycznej pracy komisji egzaminacyjnej to wskazane uchybienia przez organ II instancji sprowadzają się w istocie do oceny zgodności postępowania czy to organu upoważnionego do nadania stopnia awansu, czy też oceny prac komisji pod względem zgodności z przepisami. Nie można podzielić zarzutu skarżącej, że wszelkie wątpliwości winny być rozstrzygane na jej korzyść. Procedura awansu zawodowego nauczycieli została szczegółowo uregulowana w przepisach ustawy Karta Nauczyciela i rozporządzeniach wykonawczych do tej ustawy przywołanych powyżej. Zarówno organy upoważnione do nadania stopnia awansu zawodowego jak i organy odwoławcze muszą ściśle przestrzegać przepisy proceduralne, przy czym uznanie administracyjne przy tego rodzaju sprawach jest wykluczone. Uchybienie przepisom proceduralnym zobowiązywało organ odwoławczy do uchylenia zaskarżonej decyzji gdyż organ sprawujący nadzór pedagogiczny o którym mowa w art. 9 b ust. 7 Ustawy Karta Nauczyciela, nie jest upoważniony do uruchomienia procedury o której mowa w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 01 marca 2013 r. prowadzonej na podstawie art. 9 g Ustawy Karta Nauczyciela. Z powyższych względów skargę jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało oddalić. MZ