IV SA/Po 593/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Dybowski (spr.) Sędziowie WSA Bożena Popowska As. sąd. Izabela Kucznerowicz Protokolant st.sekr.sąd. Teresa Zaporowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 19 lipca 2007r. sprawy ze skargi J. A. na decyzję Wojewody z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia przedemerytalnego 1. oddala skargę 2. zasądza od Skarbu Państwa – Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na rzecz adw. A. M.-W. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu kwotę 240 (dwieście czterdzieści ) zł podwyższoną o kwotę 52,80 ( pięćdziesiąt dwa 80/100 ) zł stawki podatku od towarów i usług przewidzianej do tego rodzaju czynności oraz 10 (dziesięć zł) tytułem wydatków - łącznie 302,80 ( trzysta dwa 80/100 ) zł. /-/ I. Kucznerowicz /-/ B. Popowska /-/ M. Dybowski sygn. IV SA/Po 593/06 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...]na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b, art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. 99/04/1001) Starosta M. przyznał J.A. status bezrobotnego z dniem [...] listopada 2004 r. i prawo do zasiłku od dnia [...]listopada 2004 r. po 605,10 zł miesięcznie (k. 23 akt administracyjnych). Dnia [...] lutego 2006 r. J.A. wniósł o przyznanie świadczenia przedemerytalnego (k. 69-70 akt administracyjnych). Starosta M. decyzją z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] na podstawie art. 10 ust. 4 pkt 1, art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b, art. 150a ust. 1-5 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. 99/04/1001 ze zm. – dalej upz lub ustawa o promocji zatrudnienia) odmówił J.A. przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego. Uzasadniając decyzję organ wyjaśnił, że dnia [...] lutego 2006 r. wpłynął do PUP wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym dnia 31 grudnia 2001 r. (j.t. Dz. U. 6/01/56 ze zm.- dalej uzpb), bez dokumentów potwierdzających okresy uprawniające do emerytury. Do wniosku J.A. załączył kserokopię oświadczenia Wnioskodawcy i zeznania trzech świadków dotyczących okresu zatrudnienia od [...] marca 1964 do [...] marca 1966 r. Dnia [...] marca 2006 r. J.A. uzupełnił wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego o dwie tabele: lat pracy ogółem i w szczególnych warunkach, i oświadczył, że wszystkie dokumenty potwierdzające okresy Jego zatrudnienia, złożył Powiatowemu Urzędowi Pracy już wcześniej (k. 65-68 akt administracyjnych). Z dokumentacji złożonej dnia [...] listopada 2004 r. wynika, że Wnioskodawca urodził się dnia [...] stycznia 1948 r. i dnia [...] lutego 2006 r. miał ukończone [...] lat życia a dnia [...] grudnia 2001 r. miał ukończone [...] lata. Zainteresowany ma wykształcenie podstawowe; wykonywał zawody: palacza CO, melioranta, woźnego, magazyniera, pracownika fizycznego, starszego rzemieślnika. Ustanie zatrudnienia (od [...] października 2003 do [...] października 2004 r.) u ostatniego pracodawcy (PHPU D. Z.- gdzie pracował jako magazynier w pełnym wymiarze czasu pracy) nastąpiło za wypowiedzeniem- na skutek likwidacji stanowiska pracy. Na dzień rejestracji ([...] listopada 2004 r.) Wnioskodawca wykazał 34 lata 4 miesiące i 6 dni okresu uprawniającego do zasiłku dla bezrobotnych i 38 lat 1 miesiąc i 16 dni okresu uprawniającego do emerytury, przy braku dokumentów potwierdzających pracę w warunkach szczególnych. Na okresy te składały się: zatrudnienie (pełen etat) w Kółku Rolniczym S. od [...] marca 1964 do [...] marca 1966 r.; zatrudnienie w R. P. M w T. od [...] kwietnia 1966 do [...] sierpnia 1966 r.; zatrudnienie (pełen etat) w Hucie Szkła W. SA w S. od [...] sierpnia 1966 r. do [...] sierpnia 1970 r.; zatrudnienie (pełen etat) w D. sp. z oo w S. od [...] sierpnia 1970 do [...] listopada 1988 r.; zatrudnienie (pełen etat) w PKP P. od [...] sierpnia 1988 r. do [...] grudnia 1991 r.; zasiłek z PUP w S. od [...] stycznia 1992 do [...] czerwca 1992 r.; zatrudnienie w Przedszkolu w S. od [...] lipca 1992 do [...] listopada 1999 (pełen etat) i od [...] grudnia 1999 do [...] września 2003 r. (pół etatu); zatrudnienie (pół etatu) w Zakładzie Murarskim w S. od [...] kwietnia 2001 do [...]października 2001 r.; zatrudnienie (pełen etat) w PHPU D. Z. od [...] października 2003 do [...] października 2004 r. Z dniem [...] czerwca 2005 r. PUP wstrzymał wypłatę zasiłku z powodu złożenia w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych- Inspektoracie w M. (dalej ZUS) wniosku o przyznanie świadczenia przedemerytalnego (art. 58 upz). Decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...], ZUS odmówił przyznania świadczenia przedemerytalnego wobec nie spełnienia warunku 40 lat zatrudnienia (zaliczono staż ogółem 38 lat 8 miesięcy i 2 dni)- sprawa toczy się w Sądzie Ubezpieczeń Społecznych w P. Organ nie zaliczył okresów zatrudnienia w: Kółku Rolniczym w S. z uwagi na brak zgłoszenia do ubezpieczenia społecznego i mało wiarogodne zeznania świadków- żaden ze świadków nie ma dokumentów potwierdzających zatrudnienie w owym okresie; R.P.M. w T.- z uwagi na poprawioną datę urodzenia i brak pieczątki pracodawcy na świadectwie pracy. Od [...] listopada 2005 r. J.A. figuruje w rejestrze PUP jako osoba bezrobotna, bez prawa do zasiłku. Powołane przepisy dają możliwość wstecznego uzyskania świadczenia przedemerytalnego przez osoby spełniające warunki do jego nabycia do 31 grudnia 2001 i od 1 stycznia 2002 r., na ich wniosek złożony do dnia 28 lutego 2006 r. w PUP właściwym wg miejsca zamieszkania wnioskodawcy. Starosta ocenił, że Wnioskodawca nie spełnia przesłanek nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego, określonego w poszczególnych ustępach art. 150a upz. J.A. nie spełniał do dnia [...] stycznia 2002 r. warunku do uzyskania statusu bezrobotnego, bowiem był On zatrudniony od [...] lipca 1992 do [...] września 2003 r. (ust. 1); w dniu [...] grudnia 2001 r. Wnioskodawca nie figurował w rejestrze PUP jako osoba bezrobotna i nie pobierał zasiłku, wskutek czego brak możliwości zaliczenia do stażu uprawniającego do świadczenia przedemerytalnego ( ust. 2); od [...] stycznia 2002 r. nie figurował w rejestrze PUP jako osoba bezrobotna, będąca w sytuacji powodującej utratę lub zawieszenie zasiłku, a która niezbędna jest do badania spełnienia przez Wnioskodawcę warunków do świadczenia przedemerytalnego (ust.3); na dzień 28 lutego 2006 r. Wnioskodawca nie spełnia warunków do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego, bo na dzień [...] grudnia 2001 r. i od [...] stycznia 2002 r. nie spełniał jednego z ww warunków- tj. do uzyskania statusu bezrobotnego. Z dokumentacji Zainteresowanego wynika, że w okresie od [...] lipca 1992 r. do [...] września 2003 r. miał On status pracownika, wykonując pracę w ramach umowy o pracę. Na czas rozpatrywania uprawnień do świadczenia przedemerytalnego Wnioskodawca nie spełniał warunku do uzyskania statusu bezrobotnego, co skutkowało odmową przyznania świadczenia przedemerytalnego (k. 46-48v akt administracyjnych). W odwołaniu (k. 16-22 akt administracyjnych) od decyzji organu pierwszej instancji J.A. podniósł w szczególności, że Starosta całkowicie pominął art. 150a ust. 4 upz, stanowiącego podstawę wniosku. Podkreślił, że ma "podstawowe wykształcenie, nie jest prawnikiem i w swym wniosku o przyznanie świadczenia przedemerytalnego, określenie świadczenie przedemerytalne rozumiał jako jakiekolwiek świadczenie- w tym również zasiłek przedemerytalny". W obszernym uzasadnieniu, znamionującym wysoką kulturę prawną Odwołującego się, J. A. wskazał argumentację faktyczną i prawną, przemawiającą za uwzględnieniem wniosku. Wojewoda decyzją z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] na podstawie art. 127 § 1 i 2, i art. 138 § 1 pkt 1 kpa i art. 10 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. 99/04/1001 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] marca 2006 r. Organ odwoławczy dokonał ustaleń tożsamych z ustaleniami Starosty. Podzielił także poglądy prawne organu I instancji. W szczególności Wojewoda podniósł, że osoby ubiegające się o świadczenie przedemerytalne nie musiały być zarejestrowane w PUP i posiadać statusu bezrobotnego- ważne, by osoby te do dnia [...] stycznia 2002 r. spełniały warunki do nabycia prawa do zasiłku lub świadczenia bezrobotnego- w szczególności nie mogły być zatrudnione (art. 150a ust. 1 upz). Osoby, które do dnia [...] stycznia 2002 r. nie spełniły warunku posiadania okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, ale legitymowały się statusem bezrobotnego oraz faktycznie pobierały w dniu 31 grudnia 2001 r. zasiłek dla bezrobotnych, nabędą ww prawa po doliczeniu okresu pobieranego zasiłku. Do grupy tej nie zaliczają się osoby, które w dniu 31 grudnia 2001 r. nie pobierały faktycznie zasiłku (art. 150a ust. 2 upz). Wojewoda wskazał, że Odwołujący się nie spełniał przesłanek z art. 37k ust. 1 uzpb. Z dokumentów przedłożonych przez Wnioskodawcę wynika, że wykonywał On pracę od dnia [...] lipca 1992 do [...] września 2003 r., zatem nie spełniał ustawowych warunków do uzyskania statusu bezrobotnego. Argumentacja zawarta w odwołaniu nie znajduje odzwierciedlenia w sprawie; osoba zatrudniona w tym okresie nie może uzyskać prawa do świadczenia bądź zasiłku przedemerytalnego. W skardze do Sądu Administracyjnego J.A. przywołał argumenty, uprzednio zaprezentowane w odwołaniu. Zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie art. 150a ust. 4 upz. Wojewoda nie przywołał w uzasadnieniu decyzji art. 150a ust. 4 upz ani nie wyjaśnił powodów, dla których przepis ten nie znalazł zastosowania w sprawie. Zarzucił, że decyzje obu instancji nie spełniają wymogów art. 107 § 3 kpa. Skarżący uważa, że na dzień [...] lutego 2006 r. spełnia warunki przyznania świadczenia przedemerytalnego i zasiłku przedemerytalnego na podstawie uzpb w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r. Organy obu instancji nie wskazały przepisów, pozwalających na nie uwzględnienie okresów zatrudnienia w: Kółku Rolniczym w S.- przez 2 lata i 1 miesiąc, R.P.M. w T.- przez 4 miesiące i 5 dni i okresu zarejestrowania jako bezrobotny w PUP- przez 1 rok 10 miesięcy i 10 dni. Wojewoda naruszył art. 7, 77 i 107 § 3 kpa, art. 75 § 1, 76 § 1, 80 i 81 kpa, nie wskazując podstawy pominięcia przedłożonych dowodów. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadną. Zakres kognicji organów administracji publicznej wskazują normy prawa materialnego. W pierwszej kolejności należy zatem rozważyć, jakie normy winny znaleźć zastosowanie. Wbrew stanowisku Skarżącego, mimo przywołania przezeń swego wykształcenia zawodowego, wnosił On od początku - wyraźnie i jednoznacznie - o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w oparciu o przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym dnia 31 grudnia 2001 r. (j.t. Dz. U. 6/01/56 ze zm.). Wszystkie pisma Wnioskodawcy, składane w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, pisane były przez osobę o dużej kulturze prawnej i nie rodziły jakichkolwiek wątpliwości interpretacyjnych co do żądania przyznania świadczenia przedemerytalnego w oparciu o przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym dnia 31 grudnia 2001 r. (j.t. Dz. U. 6/01/56 ze zm.; k. 69-70, 65, 57 ). Także okoliczności dowodzone przez Wnioskodawcę i wyliczenia z użyciem systemu komputerowego Excel, służyły wykazaniu przesłanek przyznania świadczenia przedemerytalnego. Wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego nie prowadzi do rozpatrzenia sprawy o zasiłek przedemerytalny. Tym samym niewiarogodnie J.A. w odwołaniu podniósł, że określenie świadczenie rozumiał jako jakiekolwiek świadczenie- w tym również zasiłek przedemerytalny (k. 16 akt administracyjnych). Podniesiony argument z "ostrożności...że interpretacja złożonego wniosku należy do składającego wniosek", sprzeczny jest z dorobkiem piśmiennictwa i orzecznictwa na tle kpa i kpc (choć wobec jednoznaczności wniosku, zagadnienie to nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy). W tej części nowy wniosek o zasiłek przedemerytalny, zawarty w piśmie z dnia [...] kwietnia 2006 r., zawierający także odwołanie, zostanie rozpatrzony- zgodnie z właściwością- przez Starostę w odrębnym postępowaniu. Rozważenia wymaga, czy na wynik niniejszej sprawy ma wpływ wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia: 18 września 2006 r.- sygn. SK 15/05 (OTK-A 8/06/106- dalej wyrok SK 15/05) i 30 marca 2005 r. – sygn. K 19/02 (OTK-A 3/05/28- dalej wyrok K 19/02). Ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, której przepisy zmieniono ustawą nowelizującą z dnia 17 grudnia 2001 r. i uzupełniającą z dnia 20 grudnia 2002 r., utraciła moc z dniem 31 maja 2004 r. na podstawie art. 151 pkt 1 in princ. upz. Uchwalona 30 kwietnia 2004 r. ustawa o świadczeniach przedemerytalnych ( Dz. U. 120/04/1252) w art. 23 ust. 1, art. 25 ust. 1, art. 29 i art. 30 określiła warunki nabywania i utraty praw do świadczeń przedemerytalnych przyznanych na zasadach określonych w poprzednio obowiązujących przepisach ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. 164/05/1366- dalej nowela lipcowa), wprowadzono do systemu ustawy o promocji zatrudnienia nowe art. 150a-150d, regulujące w sposób kompleksowy zasady i tryb realizacji prawa do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. uzpb w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r. osobom, które do 12 stycznia 2002 r. spełniły warunki do jego nabycia oraz osobom, które 31 grudnia 2001 r. pobierały zasiłek dla bezrobotnych. Regulacja ta weszła w życie 1 listopada 2005 r. (art. 22 in princ. noweli lipcowej) i objęła również przepis art. 150a ust. 5 upz, wprowadzający termin zawity do 28 lutego 2006 r. składania przez osoby uprawnione wniosków o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego na omawianych zasadach. Trybunał Konstytucyjny wyrokiem SK 15/05, ogłoszonym w Dz. U. Nr 170 poz. 1222 z dnia 26 września 2006 r. orzekł, iż art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty (Dz.U. 6/03/65) w części, w jakiej obejmuje wyrazy "do dnia 12 stycznia 2002 r." jest niezgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie jest niezgodny z art. 67 ust. 2 i art. 71 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji. W uzasadnieniu wyroku Trybunał wyjaśnił, iż ustawa uzupełniająca z 20 grudnia 2002 r. ukształtowała sytuację prawną tej grupy osób, które do 12 stycznia 2002 r. nabyły prawo do świadczeń na podstawie ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu sprzed nowelizacji z 17 grudnia 2001 r., przy czym termin "12 stycznia 2002 r." przyjęto mimo wejścia w życie ustawy uzupełniającej z 20 grudnia 2002 r. dopiero 6 lutego 2003 r. Trybunał wskazał, iż przepis ten nie rozwiązał sprawy praw do zasiłku wszystkich osób, które "spełniły warunki do ich nabycia" między 1 stycznia 2002 r., a dniem wejścia w życie ustawy z 20 grudnia 2002 r., tj. 6 lutego 2003 r. Trybunał stwierdził ponadto, iż "kolejna nowelizacja z 20 grudnia 2002 r. jej przepisem art. 3 ust. 1 nie zapewniła ochrony praw nabytych i nie wyrównała strat poniesionych przez podmioty, których prawa nabyte przed 1 stycznia 2002 r., tj. przed wejściem w życie ustawy nowelizującej z dnia 17 grudnia 2001 r. zostały naruszone jej przepisem przejściowym art. 11 ust. 2, którego niekonstytucyjność stwierdzono wyrokiem z dnia 30 marca 2005 r. sygn. K 19/02". Rozstrzygnięcie to dotyczy regulacji zawartej w ustawie z dnia 20 grudnia 2002 r., podczas gdy w rozpatrywanej sprawie odmowa przyznania Skarżącemu prawa do świadczenia przedemerytalnego oparta została na podstawie art. 150a ust. 1- 5 upz, w których to przepisach ustawodawca ponownie uzależnił prawo do otrzymania tego świadczenia od spełniania wszystkich wymogów materialnoprawnych przewidzianych w art. 37 k, l do dnia 12 stycznia 2002 r. Do dnia rozpatrywania przez Sąd niniejszej sprawy do Trybunału Konstytucyjnego nie wpłynął wniosek o stwierdzenie niekonstytucyjności tych przepisów, tym samym przepis ten korzysta z domniemania jego konstytucyjności, co oznacza jego stosowanie w praktyce orzeczniczej organów administracji publicznej. Sąd nie znalazł w niniejszej sprawie przesłanek do wystąpienia do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym o konstytucyjność owych przepisów (art. 193 Konstytucji). W niniejszej sprawie odmowa przyznania Skarżącemu świadczenia przedemerytalnego wynikała z faktu nie spełnienie przezeń do dnia [...] stycznia 2002 r. warunków umożliwiających jego rejestrację w PUP i przyznania mu statusu bezrobotnego oraz zasiłku dla bezrobotnych; nie pobierał też w dniu [...] grudnia 2001 r. zasiłku dla bezrobotnych; nie spełniał przesłanek materialno- prawnych z art. 37 k ust. 1 uzpb. Ustalenia organów administracji publicznej obu instancji było w tej materii prawidłowe. Prawomocnym wyrokiem z dnia [...] maja 2006 r. – sygn. [...]Sąd Okręgowy w P. – Sąd Ubezpieczeń Społecznych oddalił odwołanie J.A. od decyzji ZUS z dnia [...] czerwca 2005 r. – nr [...] o świadczenie przedemerytalne (k. 105-106 akt sądowych). Kwestia oceny konstytucyjności przepisu art. 150 a ust. 4 przedmiotowej ustawy w tej części, w której ustalono przesłanki nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego w przypadku spełnienia warunków do nabycia tego prawa określonych w uzpb w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r., nie nasunęła Sądowi wątpliwości. Jak wskazał bowiem Trybunał Konstytucyjny w wyroku SK 15/05, jak i w wyroku K 19 /02, kontrolowane przez Trybunał Konstytucyjny regulacje okazały się niekonstytucyjne jedynie w zakresie braku vacatio legis i ochrony praw nabytych. Trybunał Konstytucyjny nie zakwestionował uprawnień ustawodawcy w zakresie nowych uregulowań prawa do świadczenia przedemerytalnego bądź zasiłku przedemerytalnego na przyszłość (pkt III.2.5 uzasadnienia wyroku K 19/02; pkt III.11 uzasadnienia wyroku SK 15/05) - zatem wobec osób, które nie nabyły owych praw pod rządem uzpb w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r. (jak to ma miejsce w przypadku Skarżącego). Wprowadzając do ustawy o promocji zatrudnienia art. 150a ustawodawca z jednej strony przyjął rozwiązania, które dotychczas uregulowane były w przepisach ustawy o świadczeniach przedemerytalnych i wcześniej w regulacji zawartej w art. 3 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r., w tym w zakresie określenia daty "12 stycznia 2002 r." jako granicznej dla spełnienia wymogów uprawniających do przyznania prawa do świadczeń, z drugiej zaś strony zliberalizował zasady przyznawania przedmiotowych świadczeń. W uzasadnieniu wyroku SK 15/05 Trybunał Konstytucyjny w pkt 5 zauważył, iż ustawodawca zastąpił użyte w art. 3 ust. 1 ustawy uzupełniającej z dnia 20 grudnia 2002 r. słowa "bezrobotnych" słowem "osoba" oraz pominął w art. 151 ust. 3 upz użyte w ustawie z dnia 20 grudnia 2002 r. słowa "od następnego dnia po złożeniu wniosku" słowami "za okres od dnia spełnienia warunków do jego nabycia określonych w ustawie". Powyższe wskazuje, iż wolą ustawodawcy było umożliwienie otrzymania świadczeń osobom, które do dnia 12 stycznia 2002 r. spełniły warunki materialnoprawne uprawniające do świadczeń na gruncie przepisów obowiązujących do dnia 31 grudnia 2001 r., lecz z uwagi na zbyt krótki okres vacatio legis obu ustaw nowelizujących ustawę o zatrudnieniu (...) i brak możliwości dostosowania sytuacji życiowej do wymogów określonych w nowych regulacjach, na dzień 12 stycznia 2002 r. nie spełniały wymogów do uzyskania statusu bezrobotnego. Taka sytuacja nie zachodzi w niniejszej sprawie, w której Skarżący pracował od [...] lipca 1992 do [...] września 2003 r., zatem nie był w tym okresie osobą bezrobotną i nie mógł spełnić materialnoprawnych przesłanek w okresie do 12 stycznia 2002 r.; nie spełniał warunku posiadania okresu uprawniającego do świadczenia przedemerytalnego; w dniu [...] grudnia 2001 r. nie pobierał zasiłku dla bezrobotnych i w wyniku zaliczenia okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych do okresu uprawniającego do świadczenia przedemerytalnego, nie uzyskałby prawa do świadczenia przedemerytalnego (art. 150a ust. 2 upz). Ust. 4 art. 150a upz tylko wówczas znalazłby w sprawie zastosowanie, gdyby Skarżący był osobą, o której mowa w ust. 2. Owa przesłanka nie została przez Wnioskodawcę spełniona. Skarżący błędnie wykłada ust. 4 art. 150a upz, pomijając wykładnię systemową tego przepisu, odwołującą się do k o n i e c z n o ś c i spełnienia przesłanek z ust. 2, przy jednoczesnym spełnieniu warunków do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego określonego w uzpb w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r. J.A. wymogów tych nie spełnił. Art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwieniu zatrudnienia absolwentom szkół (Dz. U. Nr 154, poz. 1793) w części, w jakiej zawiera zwrot: "zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy", wyłączający nabycie prawa do świadczenia na dotychczasowych zasadach przez osoby, które przed dniem wejścia w życie tej ustawy spełniły warunki do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego, lecz nie zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy, jest niezgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dn. 30 marca 2005 r., sygn. K 19/02 OTK-A 3/05/28). Orzeczenie to weszło w życie z dniem ogłoszenia, tj. 12 kwietnia 2005 r. (Dz.U. 59/05/517). W uzasadnieniu wyroku K 19/02, Trybunał Konstytucyjny aprobował pogląd prawny, zaprezentowany w uchwale 7 Sędziów NSA z 11.3.2002 r.- OPS 14/01- ONSA 4/02/133 (pkt III. ppkt 2.3 uzasadnienia). Wykładnia art. 150a- w tym zwłaszcza ust. 4- upz, nie prowadzi do odmiennego rezultatu, niż leżący u podstaw zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej. W sprawie nie doszło do naruszenia prawa materialnego. Mimo zatem, że zaskarżona decyzja nie spełnia wszystkich wymogów art. 107 § 1 i 3 kpa, to uchybienie to nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy. Wobec powyższego, skargę należało oddalić (art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. 153/02/1270 ze zm. – dalej ppsa). O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej z urzędu, orzeczono na podstawie art. 250 ppsa i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. 163/02/1348 ze zm.). /-/ I. Kucznerowicz /-/ B. Popowska /-/ M. Dybowski AT